Andrij Anatolijowycz Demczenko, ukr. Андрій Анатолійович Демченко, ros. Андрей Анатольевич Демченко, Andrij Anatoljewicz Diemczienko (ur. 20 sierpnia 1976 w Zaporożu, ZSRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, a wcześniej napastnika, olimpijski reprezentant Rosji.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Wychowanek szkółki piłkarskiej w Zaporożu. Po rozpadzie ZSRR w 1992–1994 występował w juniorskiej drużynie CSKA MoskwaГазета СПОРТ-ЭКСПРЕСС. Андрей ДЕМЧЕНКО• С КУЧЕЙ ДЕНЕГ ЗАБЫВАЕШЬ ОБ ИГРЕ. А ПОТОМ СТАНОВИТСЯ ПОЗДНО• ПО ПАСПОРТУ Я - УКРАИНЕЦ• В ЦСКА ИДТИ НЕ ХОТЕЛ• ДЕНЬГИ ДАЮТ ТЕБЕ СВОБОДУ• Х.... Jego grę zauważyli selekcjonerzy klubu Ajax Amsterdam i latem 1995 podpisał 3,5-letni kontraktАндрей Демченко: досье - Футбол - Sports.ru. Jednak przez wysoką konkurencję nieczęsto wychodził na boisko i w kwietniu 1997 został wypożyczony z powrotem do CSKAЦСКА. Профессиональный Футбольный Клуб. Po wygaśnięciu kontraktu z Ajaksem latem 1998 przyszedł do Metałurha Zaporoże, ale jeszcze do lata 2000 należał do Ajaksu. W Metałurhu piłkarz występował przez 8 lat, pełniąc funkcję kapitana drużyny. Latem 2007 przeszedł do Illicziwca Mariupol, a na początku 2008 do Obołoni Kijów. Od maja 2009 występował w amatorskim zespole Komunist Zaporoże. W lipcu 2009 podpisał kontrakt z mołdawskim klubem Dacia KiszyniówБывший игрок олимпийской сборной России Андрей Демченко и ветеран «Нистру» Хабиб Гок перешли в «Дачию» - Статьи - Лига Европы - Футбол, w którym występował do końca roku, a na początku 2010 ponownie trenował się z MetałurhiemUA-Футбол. Андрей Демченко: "Я сам себе агент". Latem 2010 przeszedł do Heliosu CharkówUA-Футбол. Демченко и Платонов – в "Гелиосе", ale już w październiku klub zrezygnował z usług piłkarzaUA-Футбол. Основной состав "Гелиоса" лишился двух исполнителей.
Kariera reprezentacyjna Występował w reprezentacji Rosji w turnieju finałowych juniorskich Mistrzostw Europy U-18 rozgrywanych w 1994 w Hiszpanii. Następnie występował w olimpijskiej reprezentacji Rosji, przy czym nie mając rosyjskiego obywatelstwa.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw w 2011 trenował amatorski zespół Imeks Zaporoże. W 2012 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Metałurha Zaporoże, gdzie najpierw pomagał trenować a od 2013 prowadził młodzieżową drużynę U-21. W 2015 opuścił zaporoski klub. W 2017 objął prowadzenie uzbeckim Obod Taszkent, ale po zakończeniu sezonu klub został rozwiązany. 26 kwietnia 2018 został mianowany na pełniącego obowiązki głównego trenera Weresu RówneУ Вересі визначилися з виконуючим обов'язки головного тренера - UA-Футбол. 21 maja 2018 roku po zamianie rówieńskiego klubu z FK Lwów stał na czele zespołu ze LwowaКерівництво Вереса: Нинішня команда, яка має право виступу в УПЛ, буде перейменована в ФК Львів - UA-Футбол. W kwietniu 2019 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Metalist 1925 Charków, a 19 czerwca 2019 został mianowany na stanowisko głównego trenera klubuМеталіст 1925 назвав ім'я нового головного тренера - UA-Футбол. .
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe zdobywca Superpucharu UEFA: 1995 finalista Pucharu Ukrainy: 2006
Sukcesy reprezentacyjne uczestnik Mistrzostw Europy U-18: 1994
Przypisy
Bibliografia
Andrij Demczenko w bazie legioner.kulichki.com
Kategoria:Urodzeni w 1976 Kategoria:Ludzie urodzeni w Zaporożu Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze CSKA Moskwa Kategoria:Piłkarze AFC Ajax Kategoria:Piłkarze Metałurha Zaporoże Kategoria:Piłkarze FK Mariupol Kategoria:Piłkarze Obołoni Kijów Kategoria:Piłkarze Dacii Kiszyniów Kategoria:Piłkarze Heliosa Charków Kategoria:Trenerzy piłkarzy Weresu Równe Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Lwów Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Charków (2016) Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dinama Batumi Kategoria:Trenerzy piłkarzy Żengysu Astana Kategoria:Reprezentanci Rosji U-23 w piłce nożnej Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej