mały|125px|Matthew Morrison grał nauczyciela hiszpańskiego i kierownika chóru, Willa Schuestera mały|125px|Lea Michele występowała jako utalentowana i ambitna gwiazda szkolnego chóru mały|125px|Cory Monteith grał przystojnego futbolistę oraz członka chóru mały|125px|Chris Colfer wcielał się w rolę homoseksualnego chórzysty mały|125px|Gwyneth Paltrow za gościnną rolę Holly Holiday otrzymała w 2011 r. swoją pierwszą nagrodę Emmy Glee – amerykański musicalowy serial telewizyjny (komediodramat), emitowany przez stację Fox od 19 maja 2009 do 20 marca 2015 roku. Koncentrował się na życiu młodych ludzi, którzy śpiewają wspólnie w szkolnym chórze w fikcyjnym liceum imienia Williama McKinleya w Limie w stanie Ohio. Opiekę nad chórem przejmuje nauczyciel języka hiszpańskiego, postanawiający przywrócić licealnemu klubowi dawną świetność. W swojej tematyce Glee skupiał się na zagadnieniach z dziedziny socjologii i nauk społecznych, przede wszystkim na seksualności, kwestiach rasowych, związkach emocjonalnych czy pracy grupowej. Na zespół bohaterów, który w kolejnych sezonach powiększano lub zmniejszano, wstępnie składali się: przewodzący chórowi nauczyciel Will Schuester (w tej roli Matthew Morrison), trenerka cheerleaderek Sue Sylvester (Jane Lynch), pedagog szkolna Emma Pillsbury (Jayma Mays), żona Willa Terri (Jessalyn Gilsig) oraz ośmioro członków chóru (Lea Michele, Cory Monteith, Chris Colfer, Dianna Agron, Amber Riley, Kevin McHale, Jenna Ushkowitz, Mark Salling).
Twórcami serialu są Ryan Murphy, Brad Falchuk oraz Ian Brennan; ostatni z nich planował pierwotnie realizację Glee jako pełnometrażowego filmu. Trio napisało wszystkie odcinki pierwszego i drugiego sezonu serialu, a Murphy i Falchuk służyli początkowo za reżyserów. Pilot serialu wyemitowano 19 maja 2009, na cztery miesiące przed premierą drugiego odcinka, oficjalnie rozpoczynającego sezon pierwszy 9 września. Do 8 czerwca 2010 stacja Fox wyświetliła dwadzieścia dwa odcinki Glee. Kolejne sezony emitowano w okresie od września do maja. Szósta, finałowa seria Glee gościła na ekranach telewizyjnych od stycznia do marca 2015 roku i składała się z trzynastu odcinków. W swych podstawowych założeniach serial opierał się na występach muzycznych poszczególnych członków obsady. Śpiewane przez nich piosenki wyselekcjonowane były przez Murphy’ego, dbającego o utrzymanie równowagi między przebojowością a klasycznością wybranych materiałów; w Glee wykorzystywano zarówno utwory z czołówek list przebojów, jak również standardy sceniczne i szlagiery filmowe. Produkcją muzyczną serialu zajmowali się Adam Anders oraz Peer Åström. Covery w wykonaniu aktorów publikowano na łamach sklepu internetowego iTunes Store podczas tygodni transmisyjnych, serię albumów z muzyką z Glee wydała też wytwórnia Columbia Records. Soundtracki odniosły globalny sukces komercyjny; od początku emisji serialu do października 2011 w systemie digital download wyprzedano trzydzieści sześć milionów promocyjnych singli i jedenaście milionów wydawnictw albumowych. Serial dystrybuowano na dyskach DVD i Blu-ray, wydano też aplikację Glee na iPada oraz gry karaoke, stworzone na rynek konsoli Wii. Po ukończeniu zdjęć do drugiego sezonu serialu członkowie obsady ruszyli w trasę koncertową po Ameryce Północnej i Europie. W oparciu o materiały nagrane podczas tournée zrealizowano dokument Glee – koncertowy film (2011).
W trakcie trwania emisji pierwszego sezonu serial spotkał się z bardzo pozytywnymi recenzjami krytyków telewizyjnych„GLEE: SEASON 1 (2009-2010)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2015-04-18].. Sezon nominowano do dziewiętnastu nagród Emmy, czterech Złotych Globów, sześciu Nagród Satelity oraz licznych innych nagród, a ostatecznie wyróżniono go m.in. Złotym Globem za najlepszy serial komediowy lub musical, a także statuetkami Emmy przyznanymi aktorce Jane Lynch i twórcy Ryanowi Murphy’emu w 2010. W 2011 Glee ponownie nagrodzono Złotym Globem w kategorii serial komediowy lub musical, tym razem za sezon drugi; uhonorowano też aktorów drugoplanowych: Lynch i Chris Colfera. Sezony drugi, trzeci, czwarty oraz szósty zebrały korzystne opinie recenzentów, choć sezon piąty był przez krytyków oceniany ujemnie„GLEE: SEASON 2 (2010-2011)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2015-04-18].„GLEE: SEASON 3 (2011-2012)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2015-04-18].„GLEE: SEASON 4 (2012-2013)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2015-04-18].„GLEE: SEASON 5 (2013-2014)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2015-04-18].„GLEE: SEASON 6 (2015)”. rottentomatoes.com. [dostęp 2015-04-18].. W sumie Glee uzyskał siedemdziesiąt jeden nagród ze stu dziewięćdziesięciu nominacji do nagród telewizyjnych w różnych kategoriach serialowych i aktorskich.
W październiku 2013 ku pamięci zmarłego członka obsady Cory’ego Monteitha wyemitowano odcinek zatytułowany The Quarterback. Tydzień po transmisji odcinka Ryan Murphy ogłosił, że szósty sezon Glee będzie sezonem finalnym. Glee dobiegł końca po stu dwudziestu jeden nadanych odcinkach i siedmiuset dwudziestu ośmiu występach muzycznych.
Produkcja Koncept Ian Brennan inicjował Glee jako projekt oparty na jego własnych doświadczeniach z czasów, gdy był członkiem uczniowskiego chóru w Prospect High School, liceum w Mount Prospect w stanie IllinoisArado, Matt (2009-05-19). „Mount Prospect native helped create new Fox show 'Glee'”. dailyherald.com. [dostęp 2015-04-22].. Początkowo widział w nim materiał na film pełnometrażowy, którego rys scenariusza napisał w sierpniu 2005 przy pomocy książkowego poradnika Screenwriting for Dummies (Scenopisarstwo dla bystrzaków). Ostateczną wersję scenariusza Brennan przygotował jeszcze tego samego roku, jednak przez dłuższy czas nie zdołał nim nikogo zainteresować. Po kilku latach Mike Novick, producent telewizyjny i przyjaciel Brennana z Los Angeles, wręczył kopię skryptu Ryanowi Murphy’emu, który uczęszczał na tę samą siłownię, co on.Fernandez, Maria Elena (2009-04-26). „What is ‘Glee.’ Choir kids rule. Fox readies a series (with music) in which artsy students buck stereotypes. The show itself will face some challenging preconceptions”. latimes.com. [dostęp 2015-04-22]. Murphy, niegdysiejszy członek college’owego chóru, potrafił sentymentalnie odnieść się do treści scenariusza. Zarówno on, jak i jego partner zawodowy Brad Falchuk, z którym wiązał go serial Bez skazy, stwierdzili, że fabuła Glee posiada predyspozycje serialu telewizyjnego. Skrypt Brennana został w całości przepisany i w 2008 trafił do kierowników stacji FoxSchneider, Michael (2008-07-23). „Fox greenlights ‘Glee’ pilot”. variety.com. [dostęp 2015-04-22].. W ciągu piętnastu godzin od dostarczenia scenariusza zadecydowano o uczynieniu z Glee nadchodzącej produkcji Foxu. Murphy przypisywał tej decyzji powiązanie z sukcesem muzycznego programu American Idol, który przysparzał kanałowi najwyższe możliwe wyniki oglądalności. „Był w tym sens: telewizja, która nadaje największy hit wśród widzów – muzyczny talent show, tworzy projekt w podobnym tonie”, powiedział Murphy. Ryan Murphy i Brad Falchuk zostali producentami wykonawczymi i showrunnerami serialu, Iana Brennana zatrudniono na stanowisko koproducenta wykonawczego, a Mike Novick objął generalną funkcję producencką. Brennan, Murphy i Falchuk postanowili rozpocząć pracę przy Glee od napisania „wszystkich jego odcinków”Silver, Curtis (2009-12-07). „We’re All Gleeks – 10 Questions for Glee Co-Creator Brad Falchuk”. wired.com. [dostęp 2015-04-22].. Wszyscy trzej, pracując w grupie lub indywidualnie, byli wyłącznymi autorami każdego odcinka sezonów pierwszego i drugiego.
Akcja serialu toczy się w fikcyjnym liceum imienia Williama McKinleya w mieście Lima w stanie OhioKelly, Mike (2009-05-16). „Glee series set in a Lima high school has Toledo connection too”. toledoblade.com. [dostęp 2015-04-22].. Jako miejsce akcji Murphy wybrał Środkowo-Zachodnie Stany Zjednoczone; dojrzewał bowiem w Indianie i często gościł w Ohio, odwiedzając park rozrywki Kings Island w MasonHeldenfels, Rich (2009-05-06). „The Heldenfiles – Glee-ful Ohio”. ohio.com. [dostęp 2015-04-22].. Mimo iż osadzony w Limie – miejscowości rzeczywistej – serial kręcony był w Paramount Studios i Helen Bernstein High School, publicznej szkole średniej w HollywoodSimpson, Melody (2009-03-17). „MEET CORY MONTEITH & NAYA RIVERA OF GLEE”. hollywoodthewriteway.com. [dostęp 2015-04-22].. Choć początkowo Glee porównywano do filmów z serii High School Musical, w 2009 roku Murphy wyznał, że nigdy nie widział żadnego z nich. Dodał, iż jego celem było stworzenie „postmodernistycznego musicalu”, a nie „serialu, w którym bohaterowie przypadkiem wpadają na piosenki”; jako jedno ze źródeł inspiracji podał film Roba Marshalla Chicago (2002)Wyatt, Edward (2009-05-15). „Not That High School Musical”. nytimes.com. [dostęp 2015-04-22].. Według zamierzeń Murphy’ego, serial miał stanowić formę telewizyjnego eskapizmu: „Na antenie pokazuje się teraz tak wiele programów o uzbrojonych ludziach, fantastyce naukowej, zabieganych prawnikach. Glee wpisuje się w inny gatunek; nic podobnego do niego nie widnieje obecnie na ekranach telewizyjnych. Świat jest aktualnie takim mrocznym miejscem. Właśnie dlatego wypalił American Idol; to czysty eskapizm.” W założeniach Murphy’ego Glee jawił się jako serial familijny, który miał zainteresować zarówno młodszą, jak i starszą widownię, ponieważ dorośli bohaterowie byli w nim postaciami równie istotnymi co nastoletni protagoniści. Do końca października 2009 Ryan Murphy opracował zarys fabularny mający pokryć trzy lata emisji serialuHerrera, Monica (2009-10-23). „'Glee’ Rewrites The Script On TV Music”. billboard.com. [dostęp 2015-04-22]..
Scenariusz W wywiadzie udzielonym witrynie wired.com w grudniu 2009 Brad Falchuk wyznał, że dotychczasowe odcinki Glee pisane były wyłącznie przez niego, Ryana Murphy’ego lub Iana Brennana, i że pozwoliło to w zachowaniu jednolitości epizodów. Aż do końca drugiego sezonu trio pozostało wyłącznymi autorami scenariuszy kolejnych odcinków. Falchuk, Murphy i Brennan tworzyli w tym okresie głównie indywidualnie, choć pilot i drugi odcinek sezonu pierwszego, Showmance, napisane zostały przez całą trójkę. Podział pracy zależał w dużej mierze od tego, który ze scenarzystów zdążył nakreślić szkic skryptu lub wstępnie zaplanować fabułę odcinka. Brennan zaznaczył, że proces pisania przebiega swobodnie i prędko. Odnosząc się do segregacji ról przypisanych przez siebie członkom grupy, Murphy określił Falchuka jako wrażliwca, a Brennana jako wesołka. Sobie przyznał tytuł „mózgu” zespołu. Ian Brennan uznał tę klasyfikację za bardzo prawidłową. Niektórzy z bohaterów serialu byli opracowywani przez konkretnego scenarzystę bardziej niż przez innych. Brennan w szczególności zajmował się wątkami granej przez Jane Lynch Sue Sylvester. Falchuk wielokrotnie pisał sceny z udziałem Kurta i Burta Hummelów (Chris Colfer i Mike O’Malley), choć szkielet postaci Kurta został solidnie zarysowany przez Murphy’egoVanDerWerff, Todd (2011-02-04). „Ian Brennan, co-creator of Glee”. avclub.com. [dostęp 2015-04-24]..