thumb|Reprezentacja Słowacji podczas ceremonii otwarcia igrzysk w Vancouver Słowacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – występ kadry sportowców reprezentujących Słowację na igrzyskach w 2010 roku w Vancouver.
Reprezentacja liczyła 73 sportowców – 41 mężczyzn i 32 kobiety. Wystąpili oni w 34 konkurencjach w ośmiu dyscyplinach sportowych. Największą część reprezentacji stanowili hokeiści – 24 zawodników i 21 zawodniczek. Ponadto w składzie znalazło się dziewięcioro biathlonistów, pięcioro biegaczy i saneczkarzy, czterech bobsleistów, troje narciarzy alpejskich, jedna łyżwiarka figurowa i jeden skoczek narciarski. Spośród powołanych zawodników, 68 sportowców (38 mężczyzn i 30 kobiet) wystąpiło przynajmniej w jednej konkurencji.
Reprezentanci Słowacji zdobyli w Vancouver trzy medale, wszystkie w konkurencjach biathlonowych – złoto w sprincie i srebro w biegu pościgowym zdobyła Anastasija Kuźmina, a brąz w biegu masowym wywalczył Pavol Hurajt. Złoty medal Kuźminy był pierwszym złotym medalem zimowych igrzysk olimpijskim dla niepodległej Słowacji. Zdobyte medale pozwoliły Słowakom zająć 17. miejsce w klasyfikacji medalowej igrzysk w Vancouver, ex aequo z reprezentacją Białorusi.
Najmłodszą reprezentantką w kadrze była hokeistka Nicol Čupková (w dniu otwarcia igrzysk miała 17 lat i 101 dni), natomiast najstarszym – bobsleista Milan Jagnešák (40 lat i 182 dni). Chorążym reprezentacji podczas ceremonii otwarcia igrzysk był hokeista Žigmund Pálffy, a podczas ceremonii zamknięcia – biathlonista Pavol Hurajt.
Był to piąty start Słowacji na zimowych igrzyskach olimpijskich. Reprezentanci tego kraju uczestniczą w zimowych igrzyskach nieprzerwanie od 1994 roku. Wcześniej, do igrzysk w Albertville włącznie, występowali w barwach Czechosłowacji.
W 2020 ujawniono, że próbce krwi Ustiugowa wykryto, że korzystał on z niedozwolonego dopingu.Został on retroaktywnie zdyskwalifikowany przez IBU, a jego wyniki z igrzysk olimpijskich w 2010 anulowane. Dzięki czemu Pavol Hurajt otrzymał ostatecznie srebrny medal.
Tło startu Występy na poprzednich igrzyskach thumb|Radoslav Židek – wicemistrz olimpijski w snowcrossie w 2006 roku, pierwszy słowacki medalista zimowych igrzysk olimpijskich Słowacki Komitet Olimpijski został powołany w grudniu 1992 roku jako jeden z dwóch następców Czechosłowackiego Komitetu Olimpijskiego. We wrześniu 1993 roku komitet został uznany przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.
Reprezentacja Słowacji zadebiutowała w igrzyskach olimpijskich w 1994 roku, podczas zimowych igrzysk w Lillehammer. Wówczas w kadrze znalazło się 42 sportowców, którzy nie zdobyli jednak żadnego medalu. Pierwsze medale olimpijskie dla Słowacji zdobyli podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 w Atlancie kajakarze Michal Martikán i Slavomír Kňazovický oraz strzelec Jozef Gönci.
Pierwszym słowackim medalistą zimowych igrzysk olimpijskich został podczas igrzysk w Turynie w 2006 roku snowboardzista Radoslav Židek, który zdobył srebrny medal w snowcrossie. Był to do 2010 roku jedyny medal zimowych igrzysk zdobyty dla Słowacji.
Do 1992 roku Słowacy występowali w igrzyskach olimpijskich w reprezentacji Czechosłowacji.
Występy na mistrzostwach świata w sezonie przedolimpijskim thumb|Anastasija Kuźmina – wicemistrzyni świata w biathlonie z 2009 roku W lutym 2009 roku rozegrane zostały biathlonowe mistrzostwa świata w Pjongczangu. Na tych mistrzostwach srebrny medal w biegu masowym zdobyła Anastasija Kuźmina, zajęła również siódme miejsce w sprincie. Dziesiątą lokatę osiągnęła słowacka sztafeta mieszana w składzie: Anastasija Kuźmina, Martina Halinárová, Pavol Hurajt, Dušan Šimočko.
W lutym w Lake Placid przeprowadzono także mistrzostwa świata w saneczkarstwie. Najlepszym wynikiem reprezentantów Słowacji było piąte miejsce w zawodach drużynowych, w których wystąpili Jozef Ninis, Veronika Sabolová, Branislav Regec i Ján Harniš. W dwójkach Harniš i Regec zajęli 13. miejsce, w jedynkach mężczyzn Ninis był 19., a w jedynkach kobiet Sabolová była 23., a Jana Šišajová zajęła 24. miejsce.
Również w lutym odbyły się mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim w Val d’Isère. W zawodach mężczyzn najlepszy wynik wśród Słowaków osiągnął Jaroslav Babušiak, zajmując 19. miejsce w superkombinacji. W konkurencjach kobiet żadna ze startujących Słowaczek, w tym Veronika Zuzulová i Jana Gantnerová, nie została sklasyfikowana.
Na przełomie lutego i marca 2009 roku w Libercu odbyły się mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym. Spośród członków dziewięcioosobowej reprezentacji Słowacji miejsca w pierwszej dziesiątce osiągnęli: Alena Procházková (8. w sprincie kobiet) i Martin Bajčičák (10. w biegu na 15 km techniką klasyczną mężczyzn). W Libercu zaprezentował się również skoczek narciarski Tomáš Zmoray. Na skoczni normalnej zajął 50. miejsce w konkursie głównym, a na skoczni dużej swój udział w zawodach zakończył na serii kwalifikacyjnej, w której zajął 42. miejsce wśród skoczków bez zapewnionej kwalifikacji.
W zorganizowanych w marcu 2009 roku w Los Angeles mistrzostwach świata w łyżwiarstwie figurowym wystąpiła Ivana Reitmayerová. W konkurencji solistek zajęła 14. miejsce w gronie 53 sklasyfikowanych zawodniczek.
W rozegranych w kwietniu i maju 2009 roku mistrzostwach świata elity w Bernie i Kloten słowaccy hokeiści zajęli dziesiąte miejsce. Z kolei w kwietniowych mistrzostwach świata kobiet w Grazu słowackie zawodniczki zwyciężyły w turnieju pierwszej dywizji.
Kwalifikacje olimpijskie Słowacka reprezentacja hokejowa mężczyzn zakwalifikowała się do turnieju olimpijskiego dzięki zajęciu ósmego miejsca na liście rankingowej IIHF w 2008 roku. Reprezentacja kobiet zajmowała w tym rankingu 17. miejsce, wobec czego musiała walczyć o kwalifikację podczas turniejów kwalifikacyjnych. Ostatecznie kwalifikację uzyskała dzięki zwycięstwu w turnieju kwalifikacyjnym w Bad Tölz w listopadzie 2008 roku.
Kwalifikacje w biegach narciarskich, narciarstwie alpejskim i skokach narciarskich reprezentanci Słowacji uzyskali dzięki pozycjom zajmowanym w Pucharze Świata oraz dzięki przydziałom nierozdzielonych kwot narodowych dla innych krajów. Słowacja nie wykorzystała prawa do wystawienia po jednym zawodniku w snowboardingu i kombinacji norweskiej. Kwalifikację w łyżwiarstwie figurowym zdobyła Ivana Reitmayerová dzięki zajęciu miejsca na liście podstawowej, opublikowanej przez Międzynarodową Unię Łyżwiarską. Biathloniści i biathlonistki zdobyli po pięć miejsc dla Słowacji dzięki pozycjom zajętym w biathlonowych mistrzostwach świata w 2008 i 2009 roku oraz zawodach Pucharu Świata.
Delegacja olimpijska thumb|Jana Gantnerová-Šoltýsová – zastępczyni słowackiego szefa misji olimpijskiej Funkcję słowackiego szefa misji olimpijskiej w Vancouver pełnił Igor Nemeček, a jego zastępcami byli Roman Buček w Vancouver i Jana Gantnerová-Šoltýsová w Whistler. Funkcję attaché olimpijskiego pełnił Stanislav Lišiak, rzecznikiem prasowym kadry był Ľubomír Souček, a głównym lekarzem – Vladimír Vachalík. W skład delegacji olimpijskiej, poza zawodnikami i trenerami, weszli również inni lekarze, fizjoterapeuci i masażyści, serwismeni i konsultanci.
Głównymi trenerami reprezentacji Słowacji w poszczególnych dyscyplinach na igrzyskach olimpijskich w Vancouver byli: Pavel Kobela (biathlon mężczyzn), Milan Gašperčík (biathlon kobiet), Peter Bartoň (biegi narciarskie mężczyzn), Ján Valuška (biegi narciarskie kobiet), Pavel Puškár (bobsleje), Ján Filc (hokej na lodzie mężczyzn), Miroslav Karafiát (hokej na lodzie kobiet), Iveta Reitmayerová (łyżwiarstwo figurowe), Juraj Gantner, Vincent Kekeli, Timotej Zuzula, Richard Magdolen (trenerzy indywidualni narciarzy alpejskich), Ľubomír Mick (saneczkarstwo), Milan Filipko (skoki narciarskie).
Słowacka delegacja olimpijska na igrzyska w Vancouver liczyła łącznie 141 osób.
Ślubowanie olimpijskie Ślubowanie olimpijskie przed wyjazdem do Vancouver odbyło się 27 stycznia 2010 roku w Bratysławie. W imieniu sportowców przysięgę olimpijską przed prezydentem kraju, Ivanem Gašparovičem, złożyli: Milan Jagnešák – pilot słowackiego boba oraz Zuzana Moravčíková – hokeistka na lodzie. W uroczystości wzięło udział 30 z 73 słowackich olimpijczyków.
Szanse medalowe Wśród pretendentów do zdobycia medalu olimpijskiego dla Słowacji podczas igrzysk w Vancouver wymieniani byli przede wszystkim hokeiści na lodzie, a ponadto biathlonistka Anastasija Kuźmina i alpejka Veronika Zuzulová. Dobrego wyniku słowaccy kibice oczekiwali również od alpejki Jany Gantnerovej i od biegaczy narciarskich.
Amerykańska agencja prasowa Associated Press przewidywała, że reprezentanci Słowacji zdobędą w Vancouver dwa brązowe medale – biathlonistka Anastasija Kuźmina w biegu indywidualnym kobiet na 15 km oraz biegaczka Alena Procházková w sprincie kobiet techniką klasyczną.
Prawa transmisyjne Prawa do transmisji zimowych igrzyskach olimpijskich w Vancouver miała Slovenská televízia (STV) – słowacki publiczny nadawca telewizyjny będący członkiem Europejskiej Unii Nadawców. Ponadto transmisje za pośrednictwem telewizji kablowej i satelitarnej oraz transmisje internetowe prowadziła stacja Eurosport, a przez internet również kanał Eurovision Sports Live.
Znaczki okolicznościowe Słowacki Komitet Olimpijski wyemitował oficjalną serię znaczków okolicznościowych z okazji Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 w Vancouver. Jeden znaczek można było zakupić w cenie jednego euro. Na znaczku przedstawiono czwórkę bobslejową.
Skład reprezentacji Spośród piętnastu dyscyplin sportowych, które Międzynarodowy Komitet Olimpijski włączył do kalendarza igrzysk, reprezentacja Słowacji wzięła udział w ośmiu. Największą część kadry stanowili hokeiści, których było 45. Ponadto w kadrze znalazło się dziewięcioro biathlonistów, pięcioro biegaczy narciarskich, pięcioro saneczkarzy, czterech bobsleistów, troje alpejczyków i po jednym przedstawicielu w łyżwiarstwie figurowym i skokach narciarskich. Słowacja nie wystawiła żadnego reprezentanta w curlingu, kombinacji norweskiej, łyżwiarstwie szybkim, narciarstwie dowolnym, short tracku, skeletonie i snowboardingu.
31 słowackich zawodników i zawodniczek startujących w Vancouver wystąpiło również na poprzednich zimowych igrzyskach w Turynie.
W poniższym zestawieniu ujęto skład słowackiej reprezentacji na igrzyskach w Vancouver. Uwzględniono również pięcioro sportowców, którzy byli w kadrze, jednak nie wystąpili w żadnej konkurencji, w tym hokeistę Richarda Lintnera, zastąpionego przez Ivana Barankę. W przypadku, gdy dany zawodnik wystąpił również na poprzednich igrzyskach, w tabeli podano miejsca, które zajął w poszczególnych konkurencjach.