thumb|Legitymacja Virtuti Militari kpt. Józefa Ostafina Józef Ostafin, ps. „Chudy”, „Ludwik”, „Miłosz” (ur. 7 marca 1894 w Sułkowicach, zm. 13 listopada 1947 w Krakowie) – polski inżynier rolnictwa, nauczyciel, polityk, legionista, członek POW, powstaniec śląski, poseł na Sejm II RP IV i V kadencji, kapitan artylerii rezerwy Wojska Polskiego, członek AK i WiN, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 7 marca 1894 w Sułkowicach jako jeden z siedmiorga dzieci Jakuba i Rozalii z Klimasów. Podczas nauki w krakowskim gimnazjum był członkiem „Zarzewia” i skautingu.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił ochotniczo do II Brygady Legionów, w szeregach której walczył w kampanii karpackiej, na Bukowinie i Wołyniu. Później, po kryzysie przysięgowym i rozwiązaniu Legionów, 19 września 1917 wcielono go do wojska austriackiego. Ostafin upozorował własną śmierć, po czym pod fałszywym nazwiskiem wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1919 wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Brał udział w akcji plebiscytowej na Śląsku, a podczas III powstania śląskiego był szefem operacyjnym grupy „Wschód”

W 1922 ukończył Akademię Rolniczą w Dublanach uzyskując dyplom inżyniera rolnika. Od tego czasu oddał się pracy na gospodarstwie i udzielał się w organizacjach rolniczych. Pracował w Związku Kółek Rolniczych. W 1932 rozpoczął pracę nauczyciela w szkolnictwie. Przed 1935 zamieszkiwał w Suchodole i pracował w tamtejszej Państwowej Szkole Rolniczej. W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany na posła Sejmu RP IV kadencji (1935–1938) z okręgu wyborczego 77 w Sanoku, a w 1938 na posła Sejmu RP V kadencji (1938–1939) z okręgu wyborczego 62 w Złoczowie. Dekretem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 14 stycznia 1937 został mianowany radcą Lwowskiej Izby Rolniczej.

Został awansowany na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932; w 1934 był zweryfikowany w Korpusie Oficerów Artylerii z lokatą 2. Pod koniec lat 30. pełnił funkcję prezesa oddziału Związku Legionistów Polskich w Krośnie.

Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez NKWD w okupowanym Lwowie. Po zwolnieniu przeniósł się do Krakowa, gdzie rozpoczął działalność konspiracyjną. W 1941 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, później był w Armii Krajowej. W 1944 trafił do organizacji NIE, w której wkrótce został zastępcą komendanta Obszaru Krakowskiego.

Po zakończeniu wojny był członkiem organizacji Wolność i Niezawisłość. Został aresztowany przez komunistyczne służby bezpieczeństwa. Był sądzony w trwającym od 11 sierpnia 1947 procesie pokazowym siedemnastu członków II zarządu WiN i działaczy Polskiego Stronnictwa Ludowego razem m.in. z płk Franciszkiem Niepokólczyckim, Stanisławem Mierzwą, ppłk Alojzym Kaczmarczykiem i majorem Walerianem Tumanowiczem71. rocznica wyroków w procesie krakowskim – 10 września. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie z dnia 10 września 1947 w składzie sędziowskim pod przewodnictwem Romualda Klimowieckiego został skazany na łączną karę śmierci, utratę praw publicznych, obywatelskich i honorowych na zawsze oraz na przepadek mienia. Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok wykonano wieczorem 13 listopada 1947 roku na podwórzu więzienia przy ul. Montelupich strzałem w tył głowy. W tym samym czasie zostali straceni inni skazani: Alojzy Kaczmarczyk i Walerian Tumanowicz, katem był strażnik więzienny Henryk Michalik, którego w protokołach wykonania kary śmierci ujęto jako "dowódcę plutonu egzekucyjnego".

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2592 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2980 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 820 Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Krzyż Walecznych (1922) Srebrny Krzyż Zasługi (1929) Śląska Wstęga Waleczności i Zasługi (1921) Gwiazda Przemyśla (1920) Odznaka pamiątkowa „Orlęta” (1919) Odznaka Pamiątkowa 1. Pułku Artylerii Polowej (1929)

Przypisy

Bibliografia

Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku, praca zbiorowa, Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 2002. Małopolscy Bohaterowie Niepodległości - Józef Ostafin

Kategoria:Członkowie Izby Rolniczej we Lwowie Kategoria:Członkowie NIE Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Kategoria:Członkowie Związku Legionistów Polskich Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Sułkowicach Kategoria:Ludzie związani z Krosnem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą Przemyśla Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Politycy związani z Sanokiem Kategoria:Polscy inżynierowie rolnictwa Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich stracone w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Posłowie na Sejm II Rzeczypospolitej (województwo tarnopolskie) Kategoria:Posłowie na Sejm IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Posłowie na Sejm V kadencji (1938–1939) Kategoria:Posłowie z okręgu Sanok (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Więźniowie więzienia karno-śledczego UB i NKWD na Montelupich w Krakowie Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich