120px|thumb|Kapitan IR. 57 w mundurze służbowym 120px|thumb|Oznaka stopnia kapitana IR. 57 120px|thumb|Żołnierz IR. 57 57 Galicyjski Pułk Piechoty Księcia Fryderyka Saksońskiego Kobursko-Saalfeldzkiego () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk został utworzony w 1689. Swoje święto pułk obchodził 27 czerwca w rocznicę bitwy pod Oświęcimiem stoczonej w 1866. Okręg uzupełnień nr 57 Tarnów na terytorium 1 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki bladoróżowe, guziki złote.
Garnizony pułku W 1873 roku komenda pułku mieściła się w Wiedniu, natomiast batalion zapasowy oraz batalion uzupełnień w Tarnowie.
W latach 1900–1914 sztab pułku razem z 3. i 4. batalionem stacjonował w Tarnowie, 1. batalion w Bochni, natomiast 2. batalion w 1908 roku został detaszowany z Tarnowa do Travnika, a następnie do Zenicy w Bośni.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 24 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 91% – Polacy, 9% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał jeden batalion do 13 pułku piechoty.
W czasie I wojny światowej żołnierze pułku brali udział w walkach z Rosjanami w Galicji na przełomie 1914 i 1915 roku. W listopadzie 1914 roku, w czasie jesiennej ofensywy austro-węgierskiej na Królestwo Kongresowe, pułk brał udział w walkach w okolicach Nowej Słupi. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 314 w Bochni, 315 w Krzeczowie, 74 w Szymbarku oraz na cmentarzu katolickim w Nowej Słupi.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FML Albrecht III von Sachsen-Coburg (1689 – †6 VIII 1699), FML Aleksander Feliks Jabłonowski (1853–1857), Fryderyk Franciszek II, wielki książę Meklemburgii i Schwerinu (1857–1883), książęta Saksonii-Coburg-Saalfeld (1888–1918). Od 1902 roku szefem pułku był tytularny generał kawalerii Ferdynand Filip Maria August Rafael książę Sachsen-Coburg und Gotha. W latach 1857–1873 drugim szefem pułku był FML Ferdynand Aleksander von Simbschen.
Żołnierze Dowódcy pułku płk Wilhelm Ritter von Görtz (1873) płk Heinrich Watzka (1903) płk Hugo Ubaldini (1904–1905) płk Josef Ritter von Gutter (1906–1908) płk Emil Gołogórski (1909–1911) płk Josef Dostal (1912–1914) płk Juliusz Bijak (1 III – 15 IX 1914)
Oficerowie i podoficerowie
Przypisy
Bibliografia
Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
Kategoria:Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Krakowie 57 pulk piehoty Kategoria:Zenica Kategoria:Travnik Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1689 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918