Lech (, ur. ?, zm. prawdopodobnie 805) – historyczny książę jednego z plemion czeskich, poległy w walce z wojskami cesarza Karola Wielkiego w 805 roku, najpewniej przy oblężeniu Canburga, siedzibie rodowej księcia Lecha, w dolinie dolnej Ochrzy (, , celt. Agara)Dušan Třeštík, Powstanie Wielkich Moraw. Morawianie, Czesi i Europa Środkowa w latach 791-871, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2009, s. 116. Wiadomość o Lechu przekazały Annales Regni Francorum, Annales Mettenses i Annales Fuldenses.
Niektórzy polscy historycy łączą go z postacią legendarnego założyciela Polski – LechaGerard Labuda, Organizacje państwowe Słowian zachodnich w okresie kształtowania się państwa polskiego (od VI do połowy X wieku), [w:] Początki Państwa Polskiego. Księga Tysiąclecia, t. 1, Poznań 1962, s. 49.
Postać legendarna Czesi w późniejszych podaniach odrzucili historycznego księcia czeskiego Lecha, zmieniając go ustawicznie na Becha, by dopasować go do eponimu Bech – „praojciec Bohemów = Czechów”.
Zobacz też Leszko II – legendarny książę „lechicki”, który według Długosza zginął w bitwie z Frankami; Siemił – kniaź Dalemińców.
Przypisy
Kategoria:Władcy dawnych Słowian Kategoria:Władcy Czech Kategoria:Urodzeni w VIII wieku Kategoria:Zmarli w 805