– pierwszy japoński sztuczny satelita Ziemi. Jego zadaniem było zademonstrowanie przez Japonię wyniesienia satelity na orbitę własną rakietą nośną. Dzięki temu Japonia stała się czwartym w historii krajem na świecie dysponującym własną rakietą nośną. Satelita prowadził również badania jonosfery: temperatury i gęstości elektronów, promieniowania słonecznego, cząstek naładowanych. Po pięciokrotnym okrążeniu Ziemi łączność z obiektem została utracona (zakładano 14-15 godzin pracy satelity).
Statek osiągnął orbitę eliptyczną zamiast kołowej o wysokości 500 km.
Statek miał kształt kuli o średnicy 50 cm połączonej ze ściętym stożkiem. Całość mierzyła około 1 metra długości. 5184 ogniw słonecznych dostarczało średnio 10,3 W energii elektrycznej.
Próby wystrzelenia Ohsumi trwały od 1966. Pomyślna próba z 1970 roku była piątą.
Ładunek naukowy statku stanowiły: sonda Langmuira miernik temperatury elektronów miernik gęstości elektronów miernik szumu promieniowania radiowego Słońca liczniki energetycznych cząstek naładowanych
Przypisy
Bibliografia
Encyclopedia Astronautica NSSDC Master Catalog Jonathan's Space Home Page Space 40
Kategoria:1970 w Azji Kategoria:Japońskie satelity naukowe Kategoria:Japońskie satelity technologiczne Kategoria:Loty kosmiczne w 1970