Zabłoć (Zabłocie, biał. Забалаць, lit. Užubalis ) – wieś (dawniej miasteczko) na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, blisko granicy z Litwą.
Siedziba parafii prawosławnej (pw. Świętych Męczenników Wileńskich Antoniego, Jana i Eustachego) i rzymskokatolickiej (pw. Trójcy Przenajświętszej).
Prywatne miasto szlacheckie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie lidzkim województwa wileńskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 88..
Za II Rzeczypospolitej w woj. nowogródzkim, w powiecie lidzkim. Siedziba gminy ZabłoćGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933. W 1921 roku miejscowość liczyła 258 mieszkańcówSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.
Przypisy
Kategoria:Zabłoć (rejon werenowski) Kategoria:Miejscowości województwa nowogródzkiego (II Rzeczpospolita) Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo wileńskie)