120px|thumb|Szef pułku FML Ludwig von Kudriaffsky 120px|thumb|Podporucznik IR. 65 w mundurze służbowym 120px|thumb|Oznaka stopnia kapitana IR. 65 120px|thumb|Kurtka munduru żołnierza IR. 65 Węgierski Pułk Piechoty Nr 65 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk został sformowany 1 lutego 1860 z połączenia dwóch batalionów wyłączonych ze składu Węgierskiego Pułk Piechoty Nr 5 z Satu Mare i jednego batalionu wyłączonego z Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 58 ze Stanisławowa.
Okręg uzupełnień nr 65 Mukaczewo (węg. Munkács, niem. Munkatsc) na terytorium 6 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki bladoróżowe, guziki złote.
Garnizony pułku W 1873 roku dowództwo stacjonowało w Peszcie, a wszystkie bataliony oprócz w Mukaczewie.
W latach 1903–1914 komenda pułku razem z 1. i 3. batalionem stacjonowała w Miszkolcu, 2. batalion w Mukaczewie, a 4. batalion podlegał dyslokacjom: 1903–1908 – Miszkolc, 1909 – Vlasenica, 1910–1914 – Bańska Bystrzyca.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 30 Brygady Piechoty 15 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 83% – Węgrzy Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 134 pułkowi piechoty. Jednocześnie pułk przyjął w bezpośrednie podporządkowanie jeden batalion z 66 pułku piechoty.
W czasie wojny pułk walczył z Rosjanami w Galicji w 1914 i 1915 roku. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 297 w Czchowie, 256 w Paciece Otfinowskiej, 264 w Szczurowej, 291 w Domosławicach oraz 263 w Zaborowie.
Szefowie pułku Od 1860 roku szefem pułku był arcyksiążę, generał piechoty Ludwik Wiktor Habsburg, a w drugim szefem pułku w latach 1860–1894 był FML Ludwig von Kudriaffsky.
Dowódcy pułku płk Franz Adler von Adlerschwung (1860) płk Wilhelm Raffelsberger (1873) płk Karl von Hablitschek ( – 1894 → komendant 58 Brygady Piechoty) płk Rudolf von Chavanne (1894 – 1897 → komendant 37 Brygady Piechoty) płk Emil Nestor von Raccolta (1897 – 1902 → komendant 69 Brygady Piechoty) płk Friedrich Polak von Mürzsprung (1902 – 1906 → komendant 7 Brygady Górskiej) płk Theodor Hordt (1907 – 1910 → komendant 7 Brygady Piechoty) płk Joseph Seipka (1911 – 1914) płk Stephan Stanoilovic von Stanogora (1914)
Przypisy
Bibliografia
Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Budapeszcie Kategoria:Mukaczewo Kategoria:Powiat Miskolc Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1860 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918