Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy – zabytkowa willa w Bydgoszczy, zwana też Willa Flora.

Położenie Budynek stoi we wschodniej pierzei ul. Gdańskiej, między a ul. Śniadeckich, a ul. Słowackiego.

Historia Willę wzniesiono w latach 1897–1898 prawdopodobnie według projektu berlińskiego architekta Heinricha Seelinga. Właściciel willi był członkiem rady miejskiej i posłem do sejmu pruskiego. Budynek do 1937 r. pozostawał w rękach jego spadkobiercówBręczewska-Kulesza Daria: Bydgoskie realizacje Heinricha Seelinga. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 4. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1999. W czasie okupacji hitlerowskiej w latach 1940–1945 był siedzibą miejskiego dowództwa SS. Po 1945 r. przekazano go Rozgłośni Polskiego Radia Pomorza i Kujaw.

W 1995 r. budynek został odnowiony, za co Rozgłośnia Polskiego Radia PIK otrzymała nagrodę I stopnia w konkursie organizowanym przez Generalnego Konserwatora Zabytków dla najlepszego użytkownika obiektu zabytkowegoWysocka Agnieszka: Willa Blumwego. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 2. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1997.

Architektura Willę wzniesiono w stylu eklektycznym z elementami neogotyckimiParucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008. i neorenesansowymi. Być może jego styl jest również zainspirowany angielskimi wpływami architektury malowniczejBręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003. Obiekt założony został na nieregularnym rzucie, z częścią główną zbliżoną do prostokąta. Bryła budynku jest mocno rozczłonkowana, urozmaicona ryzalitami, balkonami i loggiami.

Ponad elewację frontową (zachodnią) przestaje trójkondygnacyjny ryzalit z balkonem, ulokowany na osi i przykryty dwuspadowym dachem naczółkowym. Drugi ryzalit umieszczony na skraju budynku, mieści loggię krytą dachem pulpitowym. Murowane balustrady dekorowane są stylizowaną formą trójliścia. Do dekoracji elewacji użyto również elementów spływów wolutowych oraz sterczyn w kształcie obelisku.

Nazwę Willa Flora zawdzięcza nieistniejącej obecnie polichromii zdobiącej loggię. Wnętrze budynku zdobi malowany fryz - ptaki i kwiaty. Zachowały się także okazałe stolarki i boazerie, jak również strop ze złoconymi dekoracjami, wykonanymi w technice papier-màché. Od wschodniej strony do obiektu przylega niewielki ogród z oryginalną XIX-wieczną fontanną ozdobioną polichromowaną rzeźbą czapli (wg żurawia.

Galeria

Zobacz też Ulica Gdańska w Bydgoszczy Śródmieście (Bydgoszcz) Heinrich Seeling

Przypisy

Bibliografia Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003 Bręczewska-Kulesza Daria: Bydgoskie realizacje Heinricha Seelinga. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 4. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1999 Parucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008.

Dietz Kategoria:Ulica Gdańska w Bydgoszczy