thumb|120px|FZM Paul Kray de Krajova et Topolya thumb|120px|FZM Joseph von Schmerling Węgierski Pułk Piechoty Nr 67 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk został sformowany 1860 w Preszowie (, węg. Eperjes) jako Pułk Piechoty Liniowej Nr 67. W skład nowo powstałej jednostki włączono dwa bataliony Pułku Piechoty Liniowej Nr 20 z Nowego Sącza i jeden batalion Pułku Piechoty Liniowej Nr 60 z węgierskiego garnizonu Eger. Okręg uzupełnień nr 67 Preszów na terytorium 6 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki rakowoczerwone, guziki srebrne.

Garnizony pułku W 1867 roku pułk stacjonował w Wiedniu i wchodził w skład 2 Brygady należącej do 1 Dywizji. Główna stacja okręgu uzupełnień i kancelaria rachunkowa () pozostawała w Preszowie. W 1873 roku komenda pułku stacjonowała w Wiedniu, a wszystkie bataliony w Preszowie. W latach 1903–1907 komenda pułku oraz 1. i 4. bataliony stacjonowały w Preszowie, natomiast 2. batalion w Nowej Wsi Spiskiej (węg. Igló), a 3. batalion w Sabinovie (węg. Kisszeben). W latach 1908–1914 komenda pułku razem z 1., 2. i 3. batalionami stacjonowała w Wiedniu, natomiast 4. batalion w Preszowie.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 97 Brygady Piechoty w Wiedniu należącej do 49 Dywizji Piechoty, która była rozlokowana na terenie 2 Korpusu. 4. batalion był podporządkowany dowódcy 54 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, która była rozlokowana na terenie 6 Korpusu. Skład narodowościowy w 1914 roku 70% - Słowacy. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 125 pułkowi piechoty.

Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FZM Joseph von Schmerling (1860–1884) generał kawalerii Eduard Graef von Libloy (1885–1892) FZM Paul Kray de Krajova et Topolya (1888–1918).

Żołnierze Dowódcy pułku płk Leopold Gölis (1861–1865) płk Friedrich Müller von Elblein (1867) płk Joseph Mayerhofer von Grünbühl (1873) płk Wilhelm Microys (do 1901 → komendant 29 Brygady Piechoty w Użhorodzie) płk Valerian Mikulicz von Radecki (1901–1905 → dowódca 57 Brygady Piechoty w Terezinie) płk Elias Kukiċ (1905–1909 → dowódca 30 Brygady Piechoty w Miszkolcu) płk Albrecht Aust (1909–1911 → szef 2./St. Oddziału c. i k. Ministerstwa Wojny) płk Rudolf Pfeffer (1911–1912 → dowódca Kurs Informacyjnego dla kapitanów i rotmistrzów) płk August Kleinschrodt (1912–1914)

Oficerowie kpt. Stanisław Jetel kpt. Anton Kraus (1891–1911) ppor. Tadeusz Wrześniowski

Barwy Z chwilą sformowania pułk otrzymał następujące barwy: kurtka biała () z rakowo-czerwonymi wyłogami i kołnierzem (), jak dla IR 71, pantalony jasnoniebieskie (), guziki białe ().

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914

Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Budapeszcie Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Preszów Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1860 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918