Majmonides (ur. 1135 w Kordobie, zm. 13 grudnia 1204 w Kairze) – żydowski (sefardyjski) filozof (główny przedstawiciel arystotelizmu żydowskiego), rabin i lekarz, który żył i tworzył w świecie islamu. Był autorem najważniejszego średniowiecznego komentarza do Talmudu – „Księga przykazań” (Sefer ha-Micwot).
Znany jest także jako rabbi Mosze ben Majmon, Abu Imran Musa Ibn Majmun ( czyt. Mōše ben-Maymōn, czyt. Mūsā bin Maymūn, st. gr. Μωυσής Μαϊμωνίδης, czyt. Mōusḗs Maïmōnídēs łac. Moses Maimonides), często określa się go żydowskim akronimem Rambam (od Rabbēnu Mōše ben Maymōn). Te imiona oznaczają dosłownie (rabin) Mojżesz syn Majmona.
Życie Majmonides w wyniku prześladowań religijnych opuścił około roku 1150 islamską Hiszpanię, studiował w Fezie teologię i medycynę, od roku 1165 osiadł w Egipcie. W Kairze został osobistym lekarzem sułtana Saladyna oraz przywódcą tamtejszej gminy żydowskiej. Zajmował się handlem, medycyną, pisał prace z dziedziny prawa żydowskiego, medycyny, filozofii. Pochowany w Tyberiadzie w Izraelu; jego grób jest celem pielgrzymek.
Trzynaście zasad wiary W Komentarzu do Miszny sformułował tzw. Trzynaście zasad wiary, opisujących podstawy wiary judaizmu. Wiele wspólnot żydowskich włączyło ich recytację do swoich porannych modlitw. Jest wśród nich wyznanie wiary w przyjście Mesjasza: Wierzę z całkowitym przekonaniem w przyjście Mesjasza i mimo iż może się opóźnić, oczekuję Jego przyjścia codziennie.
Lista zasad wiary: Istnienie Boga; Jedność Boga; Duchowa i niecielesna natura Boga; Wieczna natura Boga; Jedynie Bóg powinien być przedmiotem kultu; Objawienie Boga przez proroków; Wyższość Mojżesza w stosunku do innych proroków; Boże Prawo dane na Synaju; Niezmienność Tory jako Bożego Prawa; Boża presciencja (przedwiedza) ludzkich działań; Nagroda za dobro, kara za zło; Przyjście Mesjasza żydowskiego; Zmartwychwstanie umarłychTraktat Sanhedryn, rozdz. 10..
Dzieła Głównymi dziełami Majmonidesa były: Przewodnik błądzących (More Newuchim)Zob. w przekładzie polskim., napisany między 1185 a 1190 r.Por. w: – podstawowe dzieło filozoficzne Majmonidesa. We wstępie zawarta została klasyczna formuła zasad doktrynalnych judaizmu oraz podstawy racjonalistycznych poglądów filozoficznych, które wywarły wpływ na filozofię scholastyczną. Powtórzenie Tory, inny tytuł Silna dłoń (Miszne Tora, Jad Ha-Chazaka) (1180), którego częścią jest Księga przykazań (Sefer ha-Micwot) – wielka kodyfikacja prawa żydowskiego, wyodrębniająca i omawiająca 613 przykazań prawa Mojżeszowego. Była ona podstawą wszystkich późniejszych komentarzy do prawa żydowskiego. Komentarz do Miszny (Perush ha-Mishnah) – napisany w celu podniesienia rangi Miszny, jako samodzielnego, pełnoprawnego źródła studiów. Miał służyć zarówno jako wstęp do Talmudu, jak i jego rewizja, poprzez przegląd różnych interpretacji ze wskazaniem właściwych w: .
Zobacz też Majmonides jest jednym z bohaterów powieści Ewy Kuryluk Century 21. (Dalkey Archive Press 1992, 1993; Przekład polski pt. Wiek 21., przeł. Michał Kłobukowski, Marabut 1995, ; wydanie 2 rozszerzone pt. Wiek 21. Trio dla ukrytych, Twój Styl 2005, ).
Przypisy
Linki zewnętrzne Dzieła Majmonidesa (hebr.) w bibliotece Polona
Maimonides, Moses (1138–1204) , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-10].
Kategoria:Filozofowie prawa Kategoria:Filozofowie XII wieku Kategoria:Filozofowie XIII wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Kordobie Kategoria:Osoby przedstawione na izraelskich banknotach Kategoria:Średniowieczni filozofowie żydowscy Kategoria:Żydowscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1135 Kategoria:Zmarli w 1204 Kategoria:Ludzie związani z Fezem Kategoria:Hiszpańscy teolodzy judaizmu Kategoria:Ludzie Al-Andalus