Elio Petri (ur. 29 stycznia 1929 w Rzymie, zm. 10 listopada 1982 tamże) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy, tworzący głównie kino zaangażowane politycznie.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. Za poglądy lewicowe został wyrzucony z prowadzonej przez księży szkoły San Giuseppe di Merode. Był członkiem Włoskiej Partii Komunistycznej, którą opuścił po rewolucji na Węgrzech w 1956.
Pracę w filmie rozpoczął jako asystent reżysera Giuseppe De Santisa, który wywarł znaczący wpływ na jego karierę.
Zdobywca Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny za Śledztwo w sprawie obywatela poza wszelkim podejrzeniem (1970) oraz Złotej Palmy na 25. MFF w Cannes za film Klasa robotnicza idzie do raju (1971). Główne role w swoich filmach często powierzał Gianowi Marii Volontému.
Filmografia reżyser 1961: Zabójca (L'assassino) 1962: Dni są policzone (I giorni contati) 1963: Nauczyciel z Vigevano (Il maestro di Vigevano) 1963: Nudi per vivere 1964: Niewierność (Alta infedeltà) - epizod Peccato nel pomeriggio 1965: Dziesiąta ofiara (La decima vittima) 1967: Każdemu swoje (A ciascuno il suo) 1968: Spokojne miejsce na wsi (Un tranquillo posto di campagna) 1970: Śledztwo w sprawie obywatela poza wszelkim podejrzeniem (Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto) 1971: Klasa robotnicza idzie do raju (La classe operaia va in paradiso) 1973: Własność nie pochodzi już z kradzieży (La proprietà non è più un furto) 1976: Wszelkim sposobem (Todo modo) 1978: Brudne ręce (Le mani sporche) - miniserial 1979: Dobre wiadomości (Buone notizie)
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy reżyserzy filmowi Kategoria:Włoscy scenarzyści Kategoria:Członkowie Włoskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Reżyserzy filmów nagrodzonych Oscarem dla najlepszego filmu międzynarodowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1982