Andreas Schaad (ur. 18 kwietnia 1965 w Oberhallau) – szwajcarski narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, dwukrotny medalista olimpijski oraz srebrny medalista mistrzostw świata.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Andreas Schaad pojawił się 17 grudnia 1983 roku w zawodach Pucharu Świata w Seefeld. Zajął wtedy 51. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. Pierwsze pucharowe punkty zdobył ponad rok później, 18 stycznia 1985 roku podczas mistrzostw świata w Seefeld, których wyniki zaliczane były także do PŚ. Schaad zajął tam dziewiąte miejsce w Gundersenie. Były to jedyne punkty wywalczone przez Szwajcara w sezonie 1984/1985 i ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 29. miejsce.

W sezonie 1985/1986 punktował pięciokrotnie, najlepszy wynik osiągając 4 stycznia w Schonach, gdzie był czwarty. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć dziewiąte miejsce. Kolejny sezon przyniósł mu trzy miejsca w czołowej dziesiątce zawodów pucharowych, jednak ponownie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce. Sezon ten zakończył na piętnastej pozycji. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987 roku wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty w zawodach drużynowych.

Najlepsze wyniki Andreas osiągnął w sezonie 1987/1988. W siedmiu zawodach PŚ sześciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, przy czym 16 stycznia 1988 roku w Le Brassus po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. Na podium stanął także tydzień później w Seefeld, gdzie był trzeci. Było to równocześnie ostatnie podium Schaada w zawodach pucharowych. W klasyfikacji generalnej był trzeci, za Austriakiem Klausem Sulzenbacherem i Torbjørnem Løkkenem z Norwegii. Najważniejszym punktem tego sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Calgary. Osiągnął tam największy sukces w swojej karierze wraz z Fredym Glanzmannem i Hippolytem Kempfem zdobywając srebrny medal w sztafecie. Po skokach Szwajcarzy zajmowali dopiero szóste miejsce, tracąc do prowadzących reprezentantów RFN blisko 5 minut, jednak w biegu Szwajcarzy byli zdecydowanie najszybsi, co pozwoliło im wyprzedzić cztery inne sztafety. Na mecie do zwycięzców stracili tylko 3,4 sekundy. W zawodach indywidualnych po skokach plasował się na czternastej pozycji. Na trasie biegu uzyskał jednak trzeci czas i awansował na piąte miejsce. Na mecie do podium zabrakło mu 8,2 sekundy.

Po sezonie 1987/1988 Schaad nie odnosił już sukcesów w Pucharze Świata. Startował co prawda do zakończenia sezonu 1993/1994, jednak już nigdy nie stanął na podium zawodów tego cyklu. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadł w sezonach 1991/1992 i 1992/1993, które kończył na dziewiątej pozycji. W tym okresie wystartował między innymi na mistrzostwach świata w Lahi w 1989 roku, gdzie Szwajcarzy, w tym samym składzie co w Calgary, zdobyli srebrne medale. Po skokach znajdowali się poza czołową piątką zawodów, jednak dobra postawa na trasie biegowej pozwoliła im awansować na drugie miejsce. Na mecie do zwycięskich Norwegów stracili ponad minutę, a ostatecznie trzecich reprezentantów NRD wyprzedzili o zaledwie 4.1 sekundy. Indywidualnie Schaad był trzydziesty. Z mistrzostw świata w Val di Fiemme w 1991 roku oraz igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku wrócił bez medalu. W 1993 roku podczas mistrzostw świata w Falun zajął czwarte miejsce w sztafecie.

Schaad startował także w zawodach Pucharu Świata B (obecnie Puchar Kontynentalny). W tym cyklu także dwukrotnie stał na podium: 26 grudnia 1990 roku w Chaux-Neuve był drugi, a 24 lutego 1991 roku w Berchtesgaden zwyciężył w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej sezonu 1990/1991 zajął trzecie miejsce. Ostatni sukces osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. W zawodach indywidualnych awansował z dwudziestego miejsca po skokach na piętnaste na mecie biegu. Ponadto Szwajcarzy w składzie: Jean-Yves Cuendet, Andreas Schaad i Hippolyt Kempf zdobyli brązowy medal w sztafecie. Na trzecim miejscu znaleźli się już po skokach. Do biegu przystąpili ze stratą 7:30 minuty do prowadzących Japończyków oraz blisko 2:30 minuty do drugich Norwegów. Mieli jednak bezpieczną przewagę nad zajmującymi czwarte miejsce Estończykami wynoszącą ponad 2 minuty. Na mecie biegu w czołowej czwórce zmieniły się różnice czasowe, jednak sztafety dobiegły w kolejności, którą zajmowały po skokach. Po zakończeniu sezonu 1993/1994 postanowił zakończyć karierę.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca2.15px24 lutego1988 CalgarySztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Fredy Glanzmann, Hippolyt Kempf, Andreas Schaad1:20:46,0+3,45.28 lutego1988 CalgaryGundersen K-90/15 km 38:16,8+1:12,5 Hippolyt Kempf14.12 lutego1992 AlbertvilleGundersen K-90/15 km 44:28,1+3:34,0 Fabrice Guy10.17 lutego1992 AlbertvilleSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Hippolyt Kempf, Andreas Schaad, Marco Zarucchi1:23:36,6+10:01,93.15px17 lutego1994 LillehammerSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Jean-Yves Cuendet, Andreas Schaad, Hippolyt Kempf1:21.51,8+7:48,115.19 lutego1994 LillehammerGundersen K-90/15 km 39:07,9+5:56,2 Fred Børre Lundberg

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca9.18 stycznia 1985 SeefeldGundersen K-90/15 km 410,10 pkt-29,89 pkt Hermann Weinbuch5.14 lutego1987 OberstdorfSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Andreas Schaad, Fredy Glanzmann, Hippolyt Kempf1261,94 pkt-64,02 pkt30.18 lutego1989 LahtiGundersen K-90/15 km 37:10,7+5:48,8 Trond Einar Elden2.15px24 lutego1989 LahtiSztafeta K-90/3 × 10 km1:24:21,7+1:44,318.7 lutego1991 Val di FiemmeGundersen K-90/15 km 41:00,6+4:15,5 Fred Børre Lundberg9.8 lutego1991 Val di FiemmeSztafeta K-90/3 × 10 km1:21:22,5+17:51,04.25 lutego1993 FalunSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Andreas Schaad, Jean-Yves Cuendet, Hansjörg Zihlmann1:19:25,7+11.13,4

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1984/1985: 29. sezon 1985/1986: 9. sezon 1986/1987: 15. sezon 1987/1988: 3. sezon 1988/1989: 12. sezon 1989/1990: 15. sezon 1990/1991: 13. sezon 1991/1992: 9. sezon 1992/1993: 9. sezon 1993/1994: 20.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.16 stycznia 1988 Le BrassusGundersen K90/15 km412.30 pkt2.-5.54 pkt Trond-Arne Bredesen2.23 stycznia 1988 SeefeldGundersen K90/15 km?3.? Klaus Sulzenbacher

Puchar Kontynentalny Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1990/1991: 3.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.26 grudnia 1990 Chaux-NeuveGundersen K90/15 km?2.? Fabrice Guy2.24 lutego 1991 BerchtesgadenGundersen K90/15 km?1.--

Przypisy

Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS

Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1989 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 Kategoria:Szwajcarscy kombinatorzy norwescy Kategoria:Szwajcarscy medaliści olimpijscy Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Urodzeni w 1965