Nicky Hopkins, właśc. Nicholas Christian Hopkins (ur. 24 lutego 1944, zm. 6 września 1994) – angielski keyboardzista i organista, muzyk sesyjny. W 2025 wprowadzony pośmiertnie do Rock and Roll Hall of Fame.
Życiorys Urodził się w 1944 w Londynie. W dzieciństwie chorował na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Karierę muzyczną rozpoczął na początku lat 60. jako pianista formacji Savages, w której grali Screaming Lord Sutch i Ritchie Blackmore, późniejszy współzałożyciel Deep Purple. W początkach swojej kariery w Londynie w latach 60. pracował z takimi producentami jak Shel Talmy i Mickie Most, a także nagrywał z takimi artystami jak: The Kinks, The Move, Alun Davies (w tamtym czasie koncertował wraz z Catem Stevensem i Jon Mark (później Mark-Almond Band). Nawiązał wieloletnią współpracę z The Who: zagrał na singlu "Anyway, Anyhow, Anywhere", następnie na całym albumie My Generation oraz na wydanych później nagraniach: Who’s Next (1971) i The Who by Numbers (1975). W 1967 dołączył do The Jeff Beck Group. W 1968 zagrał wraz ze szwedzkim zespołem Tages na singlu "Halcyon Days". Trzy lata później był jednym z artystów występujących w brytyjskim etapie trasy koncertowej The Rolling Stones. 7 stycznia 1972 ukazał się album Jamming with Edward!, który muzyk nagrał wraz z The Rolling Stones; wydawnictwo uplasowało się na 33. miejscu listy Billboard 200. Ze względu na stan zdrowia nie wyruszył w 1973 wraz z The Rolling Stones w trasę koncertową. Od sierpnia do grudnia 1975 uczestniczył w trasie wraz z Jerry Garcia BandJackson, Blair (2000). Garcia: An American Life, s. 269-70. Penguin. .. Uczestniczył w nagraniach do albumu Black and Blue (1976), brał udział w większości solowych projektów członków Stones do 1991.
W 1969 był liderem zespołu Sweet Thursday, w skład którego prócz niego weszli Alun Davies (Cat Stevens) Jon Marks, Harvey Burns i Brian Odgers. W tym samym roku formacja wydała pierwszy eponimiczny album studyjny, nie był on jednak promowany z powodu bankructwa DaviesaCraig Harris, Allmusic Artist: Alun Davies. W 1973 Hopkins nagrał i wydał album The Tin Man Was a Dreamer za pośrednictwem Columbia Records, zaś w 1975 No More Changes; na albumie gościnnie wystąpili: David Tedstone (gitary), Michael Kennedy (gitary), Rick Willis (gitara basowa) i Eric Dillon (perkusja, instrumenty perkusyjne), wokal wspierający dodawali Kathi McDonald, Lea Santo-Robertie, Doug Duffey i Dolly. Muzyk nagrał jeszcze jeden album, Long Journey Home, niewydany. W latach 1992–1993 Hopkins wydał trzy soundtracki nagrane w Japonii: The Fugitive, Patio i Namiki Family.
Muzykowi zadedykowany jest utwór zespołu The Kinks, "Session Man" z albumu Face to Face (1966).
Zmarł w wieku 50 lat w szpitalu w Nashville w wyniku komplikacji po operacji jelita. Muzyk pracował nad swoją autobiografią (wraz z pisarzem Rayem Colemanem).
Dyskografia Sporządzono na podstawie materiału źródłowego. The Who, "Anyway, Anyhow, Anywhere" (1965)Matt Kent and Andy Neill, liner notes to The Who--The Ultimate Collection, s. 4, (MCA Records, 2002), My Generation (1965), "The Song Is Over" (1971), "Getting In Tune" (1971), "We're Not Gonna Take It [movie remix]" (1975), "They Are All in Love" (1975), "Slip Kid" (1975), "How Many Friends" (1975) The Kinks, The Kink Kontroversy (1965), Face to Face (1966), "Mr. Pleasant" (1967), "Village Green" (1968), "Berkeley Mews" (1968) Jeff Beck, "Blues De Luxe", "Morning Dew" (1967), Truth (1967), "Girl From Mill Valley", Beck-Ola (1969) Cat Stevens, "Matthew and Son" (1967), Matthew and Son (1967) Marc Bolan, "Jasper C. Debussy" (1966-7, wydany 1974) The Rolling Stones, "She’s a Rainbow" (1967), "Sympathy for the Devil" (1968), "Street Fighting Man (1968), "Gimme Shelter" (1969), "Monkey Man" (1969), "Sway" (1971), "Tumbling Dice" i kilka innych z albumu Exile on Main St. (1972), "Angie" (1973), "Time Waits for No One" (1974), "Fool to Cry" (1976), "Waiting on a Friend" (nagrany 1972, wydany 1981) Jackie Lomax, "Sour Milk Sea" (1968) The Beatles, "Revolution" (1968) The Move, "Hey Grandma", "Mist on a Monday Morning", "Wild Tiger Woman" (all 1968) Donovan, "Barabajagal" (1969) Jamming With Edward (jam session z udziałem Ry Coodera i kilkoma członkami The Rolling Stones) (nagrany 1969, wydany 1972) Quicksilver Messenger Service, "Shady Grove", "Edward, the Mad Shirt Grinder", "Spindrifter" Jefferson Airplane, "Volunteers" (1969), "Wooden Ships" (1969), "Eskimo Blue Day" (1969), "Hey Fredrick" (1969), występ na Woodstock The Steve Miller Band "Kow Kow Calqulator", "Baby’s House". John Lennon, "Jealous Guy" (1971), "Oh My Love" (1971), "Oh Yoko" (1971), "Happy Xmas (War Is Over)" (1971), Walls and Bridges (1974) Paul McCartney, "That Day is Done" (1989) Ringo Starr, "Photograph" (1973), "You’re Sixteen" (1973), "Step Lightly" (1973), "You and Me (Babe)" (1973), "No No Song" (1974) George Harrison, "Give Me Love (Give Me Peace on Earth)" (1973)Leng, Simon (2006). While My Guitar Gently Weeps: The Music of George Harrison, w. 126. Hal Leonard Corporation. ., Living in the Material World (1973) Joe Cocker, "You Are So Beautiful" (1974) L. Ron Hubbard, "The Mining Song" (1982), "The Banker" (1982) Dogs D’Amour, "Hurricane", "Trail of Tears", "Princes Valium" z albumu Errol Flynn/King of the Thieves (1989) The Jayhawks, Hollywood Town Hall (1992)
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy keyboardziści Kategoria:Członkowie Rock and Roll Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 1994