Ikunum (akad. IkūnumA.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 41., w jego własnych inskrypcjach zapisywane i-ku-nu-umA.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 41-42.) – władca miasta-państwa Aszur, syn i następca Eriszuma I, wymieniony w Asyryjskiej liście królów jako 34. władca AsyriiA.K. Grayson, Königslisten..., s. 105.. Jego panowanie datowane jest na lata ok. 1934–1921 p.n.e.K.R. Veenhof, J. Eidem, Mesopotamia. The Old Assyrian ..., s. 29 lub ok. 1932–1918 p.n.e.

Tytulatura Ikunum w swoich własnych inskrypcjach, podobnie jak jego ojciec Eriszum I w swych inskrypcjach, nosi tytuł „zarządcy/namiestnika (boga) Aszura” (énsi da-šùr).

Dynastia Ikunum jest piątym znanym władcą Aszur należącym do tzw. „dynastii Puzur-Aszura I”. W jednej ze swych inskrypcji przedstawia on siebie jako „syna Eriszuma”, natomiast Sargon I, jego następca, we własnej inskrypcji nazywa siebie „synem Ikunuma”A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 46.. W jednej z inskrypcji Ikunuma wspomniany jest też jego drugi syn o imieniu Aszur-imittiA.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 42..

władcy z dynastii Puzur-Aszura I pokrewieństwo lata panowania według Veenhofa lata panowania według Barjamovica, Hertela i Larsena uwagi Puzur-Aszur I - początek XX w. p.n.e. początek XX w. p.n.e. najprawdopodobniej założyciel dynastii Szalim-ahum syn Puzur-Aszura I początek XX w. p.n.e. początek XX w. p.n.e. we własnej inskrypcji nazywa siebie „synem Puzur-Aszura”A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 14. Ilu-szuma syn Szalim-ahuma ?-1974 p.n.e. ?-1971 p.n.e. we własnej inskrypcji nazywa siebie „synem Szalim-ahuma”A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 17. Eriszum I syn Ilu-szumy 1974-1935 p.n.e. 1972-1933 p.n.e. we własnych inskrypcjach nazywa siebie „synem Ilu-szumy”A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 19. Ikunum syn Eriszuma I 1934-1921 p.n.e. 1932-1918 p.n.e. we własnej inskrypcji nazywa siebie „synem Eriszuma” Sargon I syn Ikunuma 1920-1881 p.n.e. 1917-1878 p.n.e. we własnej inskrypcji nazywa siebie „synem Ikunuma” Puzur-Aszur II syn Sargona I 1880-1873 p.n.e. 1877-1870 p.n.e. nazywany „synem Sargona” w Asyryjskiej liście królów Naram-Sin syn Puzur-Aszura II 1872-1829/1819 p.n.e. 1869-? p.n.e. nazywany „synem Puzur-Aszura” w Asyryjskiej liście królów Eriszum II syn Naram-Sina 1828/1818-1809 p.n.e. ?-1809 p.n.e. nazywany „synem Naram-Sina” w Asyryjskiej liście królów

Długość i lata panowania Długość panowania Ikunuma podana była pierwotnie w Asyryjskiej liście królów, ale zachowane jej kopie B i C są niestety uszkodzone w tym właśnie miejscu. Ustalenie długości panowania tego władcy stało się możliwe dzięki odnalezieniu w asyryjskiej kolonii handlowej w Kanesz tekstu Kt 92/k 0193, który okazał się być jedną z kopii tzw. listy eponimów z Kültepe (ang. Kültepe Eponym List, w skrócie KEL). W tekście tym, znanym jako KEL A, panowaniu Ikunuma przyporządkowanych zostało 14 zmieniających się co rok asyryjskich urzędników limmu (eponimów). W oparciu o informacje pochodzące z listy eponimów z Kültepe (KEL) oraz kroniki eponimów z Mari (ang. Mari Eponym List, w skrócie MEL), w korelacji z informacjami pochodzącymi z Asyryjskiej listy królów, Veenhof zaproponował 14-letni okres panowania Ikunuma i wydatował go na lata 1934-1921 p.n.e. (chronologia średnia). Z kolei Barjamovic, Hertel i Larsen, w swej poprawionej liście eponimów (ang. Revised Eponym List, w skrócie REL), zaproponowali 15-letni okres panowania Ikunuma, przypisując mu 16 eponimów i datując jego panowanie na lata 1932-1918 p.n.e. (chronologia średnia).

Panowanie Ikunum znany jest z czterech swych inskrypcji, z których trzy są niestety mocno uszkodzoneA.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 41-44.. Zgodnie z jedną z nich, umieszczoną na glinianych cegłach, kontynuował on prace budowlane przy świątyni boga Adada w Aszur rozpoczęte jeszcze przez jego ojca Eriszuma I:

„Ikunum, zarządca boga Aszura, syn Eriszuma, zarządcy boga Aszura. Eriszum zbudował świątynię boga Adada i uczynił trwałym [swe] dzieło. Iku[num], jego syn, całkowicie ... świątynię boga [Adada] i [... tekst uszkodzony ...]”

inna jego inskrypcja umieszczona jest na fragmencie szkatułki (nr inwent. VA 8830, Ass 4587), wykonanym z twardego białego materiału (porcelany?), znalezionym w świątyni Aszura w Aszur:

„Ikunum, zarządca boga Aszura, dedykował (tą) kamienną szkatułkę bogu Aszurowi swemu panu, swemu boskiemu pomocnikowi, a Aszur-imitti, jego syn, umieścił ją (w świątyni Aszura) za jego życie”A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 42-43.

Dwie pozostałe, mocno uszkodzone inskrypcje, też znaleziono w Aszur. Pierwszą z nich, umieszczoną na fragmencie kamiennego przedmiotu (nr inwent. Ass 13329), znaleziono w świątyni boga Nabu, a drugą, umieszczoną na fragmencie naczynia (nr inwent. VA Ass 2267, Ass 21341), znaleziono w świątyni boga SinaA.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 43-44..

W inskrypcjach dwóch późniejszych władców asyryjskich Aszur-rem-niszeszu (1408-1401 p.n.e.) i Salmanasara III (858-824 p.n.e.) Ikunum wymieniany jest wśród wczesnych budowniczych murów obronnych miasta AszurA.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia ..., s. 101.A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Early First Millennium ..., s. 58.. Wzmianka obu królów o Ikunumie sugeruje, iż w trakcie własnych prac budowlanych przy murach obronnych Aszur znaleźć oni musieli jakąś jego inskrypcję budowlaną, być może cegłę inskrybowaną jego imieniemK.R. Veenhof, J. Eidem, Mesopotamia. The Old Assyrian ..., s. 124..

Lista eponimów z czasów panowania Ikunuma eponimowie przyporządkowani Ikunumowi w poprawionej liście eponimów (REL) rok sprawowania urzędu (według Barjamovica, Hertela i Larsena) Buzu, syn Adad-rabiego 1933 p.n.e. Szuli, syn Szalim-ahuma 1932 p.n.e. Iddin-Suen, syn Szuli 1931 p.n.e. Ikunum, syn Szudaji 1930 p.n.e. Dan-Wer (syn Ahuahi?) 1929 p.n.e. Szu-Anum ša Nērabtim (syn Ahuahi?) 1928 p.n.e. Ili-massu, syn Aszur-taba 1927 p.n.e. Szu-Hubur, syn Szuli 1926 p.n.e. Idia/Idua, syn Sulili 1925 p.n.e. La-qepum, syn Puzur-Laby 1924 p.n.e. Szu-Anum, hapiru 1923 p.n.e. Uku, syn Beli 1922 p.n.e. Aszur-malik, syn Panaki 1921 p.n.e. Dan-Aszur, syn Puzur-Wera 1920 p.n.e. Szu-Kubum, syn Ahuahi 1919 p.n.e. Eriszum, syn Iddin-Aszura 1918 p.n.e.

Przypisy

Bibliografia A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (to 1115 BC), tom I z serii The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods (RIMA 1), University of Toronto Press 2002. A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Early First Millennium BC II (858-745 BC), tom 3 serii The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods, University of Toronto Press, 1996. A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s.86-135. K.R. Veenhof, J. Eidem, Mesopotamia. The Old Assyrian Period, Academic Press Fribourg 2008.

Kategoria:Władcy Asyrii