thumb|240px|Grób prof. S. Baca na cmentarzu przy ul. Smętnej we Wrocławiu Stanisław Sebastian Bac (ur. 30 marca 1887 w Kazimierzy Wielkiej, zm. 30 maja 1970 we Wrocławiu) – polski profesor agrometeorolog, meliorant.

Życiorys Urodził się w rodzinie Macieja i Marii z Pieprzaków. Miał brata Jana. Ukończył w 1898 szkołę powszechną w Proszowicach, w 1905 gimnazjum w Krakowie. W 1911 uzyskał absolutorium na Wydziale Inżynierii Wodnej Politechniki Lwowskiej, w 1912 objął stanowisko asystenta w Katedrze Inżynierii Wiejskiej Akademii Rolniczej w Dublanach, gdzie jednocześnie podjął studia rolnicze. W grudniu 1914, już w czasie I wojny światowej, w przerwie w walkach na froncie, zdał egzamin dyplomowy na Politechnice Lwowskiej.

W młodości, od 9 lipca 1908 należał do Drużyn Bartoszowych. We wrześniu 1909 wszedł w skład ich Rady Naczelnej. Był kierownikiem sekcji organizacyjnej (27 kwietnia-31 grudnia 1911), komisarzem chorągwi lwowskiej, zastępcą naczelnika głównego (1911–1912) oraz naczelnikiem głównym (do 31 lipca 1914). W latach 1914–1921 walczył o niepodległość Polski, w tym w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie walk polsko-ukraińskich w 1918 r. początkowo pełnił funkcję szefa sztabu Naczelnej Komendy Wojsk Polskich we Lwowie, a następnie funkcję referenta uzbrojenia w tejże komendzie. Był później członkiem Związku Obrońców Lwowa z Listopada 1918 Roku.

Po zakończeniu wojny od 1921 do 1926 był dyrektorem Miejskiej Szkoły Rzemieślniczej w Olkuszu, następnie w Wiśniowcu organizował Szkołę Rzemieślniczo-Przemysłową. Począwszy od 1926 do 1937 pełnił funkcję adiunkta na Politechnice Lwowskiej. W 1930 ukończył studia na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej. W 1931 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W późniejszym czasie uzyskał stopień doktora habilitowanego Wydziału Rolnego SGGW w Warszawie. W latach 1937–1946 zorganizował dział hydrologii Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach oraz kierował jego stacją meteorologiczną. W latach 1938–1939 oraz 1944–1945 był wicedyrektorem PINGW w Puławach.

W czasie wojny wstąpił do Batalionów Chłopskich. Był żołnierzem placówki Puławy.

W latach 1945–1946 organizował i kierował Zakładem Melioracji Rolnych UMCS. W latach 1946–1970 kierował Katedrą Melioracji i Inżynierii Rolnej WSR we Wrocławiu. W 1948 otrzymał tytuł naukowy profesora. W latach 1951 do 1954 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji WSR. W 1958 został członkiem korespondentem, w 1961 r. członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii NaukCzłonkowie PAN: Skorowidz nazwisk. 30 września 1960 przeszedł na emeryturę. W 1962 otrzymał doktorat honoris causa WSR we Wrocławiu (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy).

Zasiadał w radzie naukowej PIHM, Państwowej Radzie Ochrony Przyrody Karkonoskiego Parku Narodowego (w 1983 został jej przewodniczącym), Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, rady przy ministrze rolnictwa.

Wykładał meliorację torfowisk w SGGW, melioracje rolne i meteorologię na UMCS, melioracje rolne i leśne w WSR we Wrocławiu.

Opublikował ponad 130 publikacji. Był promotorem ponad 30 doktoratów, opiekował się kilkoma przewodami habilitacyjnymi.

24 czerwca 1920 ożenił się z Izabelą Osmołowską (1896–1977). Mieli syna Stanisława Baca (juniora), który również został profesorem agrometeorologii.

Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Parafii Świętej Rodziny (sektor 12-11-12,12a).

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1957) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”. Krzyż Walecznych (1921) Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1929, 20 października 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”.) Medal Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. nr 0/153 - na wniosek Ministra Rolnictwa. Medal Komisji Edukacji Narodowej (1969)Dzień Nauczyciela, "Trybuna Ludu", nr 323, 21 listopada 1969, s. 4. Krzyż Obrony Lwowa

Nagrody

Nagroda Państwowa III stopnia za dotychczasowy dorobek naukowy w dziedzinie torfoznawstwa i hydrologii (1955)

Upamiętnienie Jego imieniem nazwano aulę Wydziału Melioracji Wodnych Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

Przypisy

Bibliografia

„Głos uczelni” nr 39 (luty 1996), AR Wrocław. acta-agrophysica.

Kategoria:Absolwenci Akademii Rolniczej w Dublanach Kategoria:Członkowie Drużyn Bartoszowych Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Kazimierzy Wielkiej Kategoria:Ludzie związani z Puławami Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Obrony Lwowa Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Kategoria:Polscy agrometeorolodzy Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk rolniczych Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu Kategoria:Żołnierze Batalionów Chłopskich Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1970