Bruce LaBruce, właśc. Justin Stewart (ur. 3 stycznia 1964 w Southampton w prowincji Ontario) – kanadyjski pisarz, fotograf i filmowiec: reżyser, scenarzysta, producent, a okazjonalnie także montażysta i aktor. Twórca awangardowego nurtu queercore i ikona kina LGBT. W swoich kontrowersyjnych dziełach filmowych łączy techniki artystyczne typowe dla kina niezależnego z konwencją punkowej i pornograficznej estetyki gejowskiej. W jego filmy zostały wplecione sceny fetyszu i parafilii, BDSM, gwałtu, przemocy na tle rasowym, akrotomofilii, gerontophilii, uchodźców, prostytucji mężczyzn i kobiet oraz zombie.
Życiorys Wczesne lata Urodził się i dorastał na 200-hektarowej farmie w Southampton w hrabstwie Bruce, w prowincji Ontario w rodzinie farmerów jako jedno z pięciorga dzieci (szóste pierworodne zmarło w niemowlęctwie). Studiował filmoznawstwo na Uniwersytecie York w Toronto.
Kariera W latach 80. pisywał dla magazynu filmowego „CineAction”, nadzorowanego przez swojego nauczyciela Robina Wooda. Zwrócił na siebie uwagę jako autor publikacji do magazynu o tematyce queer-punkowej „J.D.s” jako współredaktor wraz z G.B. Jones, która sprawiła, że zaczął się interesować polityką i zwrócił się w stronę skrajnej lewicy.
Pisał i fotografował między innymi dla Vice, strony internetowej Nerve.com i magazynu „BlackBook”. Był felietonistą kanadyjskiego magazynu muzycznego „Exclaim!” oraz wydawanej w Toronto gazety „Eye Weekly”. Jako redaktor i fotograf współpracował z nowojorskim „Index Magazine”. Jego publikacje ukazywały się również w „Toronto Life”, „National Post” i „The Guardian”. Wydał także książkę The Reluctant Pornographer (1997).
Z kinem zaczął eksperymentować jeszcze w połowie lat 80., kiedy produkował eksperymentalne filmy nakręcone w formacie Super 8: I Know What It's Like to Be Dead (1987), Boy, Girl (1987), Home Movies (1988) czy Fifth Column: Like This (1990). Jego pierwszym pełnometrażowym filmem fabularnym był homoseksualny melodramat pornograficzny No Skin Off My Ass (1993), gdzie sam zagrał w nim w gejowskiego fryzjera, który zakochuje się w kliencie – młodym skinheadzie z neonazistowskiej bojówki. Był to ulubiony film Kurta Cobaina. Kolejne produkcje to Super 8½ (1994) i The Raspberry Reich (2004).
W czarnej komedii Hustler White (1996) z Tonym Wardem pokazuje niepełnosprawnego mężczyznę uprawiającego seks. Tragikomiczny dreszczowiec Otto, czyli niech żyją umarlaki (Otto; or Up with Dead People, 2008) z tytułową rolą Jeya Crisfara i udziałem Marcela Schlutta był prezentowany na 24. edycji Sundance Film Festival (2008). Za reżyserię queerowego erotycznego filmu grozy L.A. Zombie (2010) zdobył nagrodę na Melbourne International Film Festival w kategorii „Najlepszy reżyser zagraniczny”. W melodramacie Gerontophilia (2013) obraca związek Harolda i Maude jako traktat o asymilacji i opiece zdrowotnej.
Pod pseudonimem Jürgen Anger wystąpił w dwóch niemieckich produkcjach gejowskich Ebo Hilla Bonking Berlin Bastards (2001) i Way Down (2005), a także gościł w filmie dokumentalnym Sagat. Gwiazdor gejowskiego porno (Sagat: The Documentary, 2011) z François Sagatem, Chi Chi LaRue i Christophe’em Honoré, dramacie Boris bez Béatrice (Boris sans Béatrice, 2016) jako premier oraz australijskim dreszczowcu The Second Coming Vol.2 (2017) jako Ivan Oisin.
W marcu 2011 na deskach Hebbel am Ufer Theatre w Berlinie, LaBruce wyreżyserował operę Arnolda Schönberga Pierrot Lunaire ze scenami kastracji i dilda, gdzie tytułowy Pierrot ukazany był jako człowiek transseksualny.
W lipcu 2014 w nowojorskiej galerii sztuki The Hole Gallery Bruce LaBruce otworzył wystawę fotografii Obscenity. W czerwcu 2017 w La Fresh Gallery w Madrycie odbył się wernisaż jego wystawy Bruce LaBruce Photographs 1990-2016, gdzie można było zobaczyć m.in. portret kontrowersyjnego fotografa Terry’ego Richardsona podczas wykonywania tatuażu.
Wyreżyserował film krótkometrażowy Scotch Egg (2018), w ramach serii Eriki Lust XConfessions. Jego komediodramat It is Not the Pornographer That is Perverse... (2018) z udziałem François Sagata (uprowadzony), Colby’ego Kellera (profesor Mariano, samobójca), Allena Kinga (maleńki diabeł) i Calvina Banksa (kierowca Ubera) był prezentowany na Festival Internacional de Cine w Puerto Vallarta (w marcu 2018), Festival Internacional de Cine w Guadalajarze (w marcu 2018), Toronto International Porn Festival (w kwietniu 2018), BUT – B-Movie, Underground and Trash Film Festival (w sierpniu 2018), Berlin Porn Film Festival (w październiku 2018), Fringe! Queer Film & Arts Festival w Wielkiej Brytanii (w listopadzie 2018), Chéries-Chéris Film Festival w Paryżu (w listopadzie 2018), XXIII LesGaiCineMad w Madrycie (w listopadzie 2018), Vienna Porn Film Festival (w kwietniu 2019), TLVFest (Tel Aviv International LGBT Film Festival) w Izraelu (w czerwcu 2019), AMOR Festival Internacional de Cine LGBT+ w Santiago (w czerwcu 2019) i IX Festival PopPorn w São Paulo (w sierpniu 2019).
Życie prywatne Zamieszkał w Toronto. Jest zdeklarowanym biseksualistą.
Nagrody i nominacje + Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat2004Melbourne Underground Film FestivalSpecjalna Nagroda JuryThe Raspberry Reich (2004) WygranaNajlepsze bezpodstawne użycie seksu w filmie Wygrana 2008 Milan International Lesbian and Gay Film Festival Najlepszy filmOtto, czyli niech żyją umarlaki (2008) Wygrana2010Międzynarodowy Festiwal Filmowy w LocarnoZłoty Lampart (Pardo d'oro) L.A. Zombie (2010) Nominacja Melbourne International Film Festival Najlepszy reżyser zagraniczny Wygrana 2011 HustlaBall AwardNajlepszy reżyser (Wurstfilm – Dark Alley) – Wygrana201370. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji Najlepszy film (Fedeora Award)Gerontofilia (Gerontophilia, 2013) NominacjaQueerowy Lew NominacjaMontréal Festival of New CinemaNajlepszy film pełnometrażowy (Grand Prix Focus) WygranaFestiwal Filmowy w TallinnieNajlepszy niezależny film Ameryki Północnej NominacjaMiędzynarodowy Festiwal Filmowy Molodist w KijowieSunny Rabbit Prize Nominacja2014Milan International Lesbian & Gay Film FestivalNagroda Specjalna Jury za najlepszy film WygranaGuadalajara International Film FestivalPremio Maguey za najlepszy film pełnometrażowy NominacjaMiędzynarodowy Festiwal Filmowy w BerlinieNagroda Jury Nagroda TeddyPierrot Lunaire (2014) Wygrana2017Najlepszy film pełnometrażowyMisandrystki (The Misandrists, 2017) NominacjaUlrike's Brain (2017) Nominacja2018XBIZ Europa AwardNajlepszy gejowski filmFlea Pit (2018) Wygrana2019GayVN Award Najlepszy reżyser niepełnometrażowej realizacji Nominacja Najlepszy cały seks filmowy Nominacja Najlepsza scena seksu grupowego NominacjaXBIZ AwardGejowski film roku Wygrana Gejowski reżyser roku – Wygrana 2021 GayVN Award Najlepszy reżyser filmu nie-fabularnego Tom of Finland: Master Cut (2020) Nominacja
Filmografia Rok Tytuł Reżyser Scenarzysta Aktor Rola Producent Montażysta 1987 I Know What It's Like to Be Dead 1987 Boy, Girl 1988 Home Movies 1991 No Skin Off My Ass fryzjer 1992 The Post Queer Tour 1992 A Case for the Closet 1992 Slam! 1995 Super 8½ Bruce /Butt Double 1996 Hustler White Jürgen Anger 1997The YoYo Gang 1997Hayseed Pan Chartreuse 1999Skin Gang walcząca ofiara 2000Come as You Are 2004The Raspberry Reich 2004Sugar 2007Give Piece of Ass a Chance 2008Otto, czyli niech żyją umarlaki (Otto; or, Up with Dead People) 2010L.A. Zombie 2013Gerontophilia 2014Pierrot Lunaire
Twórczość literacka
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Erotyka LGBT (sztuka) Kategoria:Felietoniści Kategoria:Kanadyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Kanadyjscy fotografowie Kategoria:Kanadyjscy producenci filmowi Kategoria:Kanadyjscy reżyserzy filmowi Kategoria:Kanadyjscy reżyserzy teatralni Kategoria:Kanadyjscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Kanadyjscy scenarzyści XXI wieku Kategoria:Pisarze związani z Toronto Kategoria:Kanadyjscy reżyserzy filmów pornograficznych Kategoria:Kanadyjscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1964