Plany Rozwoju Ekonomicznego i Społecznego – trzy plany przyczyniające się do rozwoju Hiszpanii w czasie panowania generała Franco.
.
Główne założenia
zmniejszenie dysproporcji regionalnych, spowodowanych usytuowaniem fabryk w jednym miejscu, określając powstawanie nowych zakładów w strefach mniej uprzemysłowionych. uzależnienie gospodarki hiszpańskiej od kapitału zagranicznego i dostosowanie jej standardów do wzorców obowiązujących w bogatszych krajach. rozwój turystyki, otwarcie nowych miejsc pracy. ulepszenie poziomu życia mieszkańców miast, poprzez podniesienie płacy, dostęp do dóbr materialnych takich jak lodówki, pralki, telewizory, samochody. emigracje ludności wiejskiej do miast, zniwelowanie problemu bezrobocia. postawienie na rozwój miast i wzrostu zatrudnienia w sektorze przemysłu i usług. wzrost PKB o 7,2% w skali roku.
Konsekwencje Rozwój gospodarczy przyczynił się do: powstania klasy średniej, która domagała się większego udziału w kierowaniu sprawami państwa, niezadowolenia ze strony mieszkańców wsi, którzy nie doczekali się obiecanych im podwyżek, nieodnawialnych zmian w środowisku naturalnym, spowodowanych zbyt szybkim procesem uprzemysłowienia Hiszpanii.
Dodatkowo do wzrostu dezaprobaty obywateli Hiszpanii przyczynił się kryzys światowy w 1973 roku. Sytuację tę doskonale wykorzystała opozycja, która po śmierci dyktatora Franco w 1975 roku przejęła władzę w państwie.
Zobacz też Hiszpański cud gospodarczy
Bibliografia
Linki zewnętrzne https://web.archive.org/web/20090509170423/http://www.artehistoria.jcyl.es/histesp/contextos/7418.htm http://www.historiasiglo20.org/HE/15b-2.htm
Kategoria:Państwo Hiszpańskie Kategoria:Gospodarka Hiszpanii Kategoria:Plany gospodarcze Kategoria:Historia gospodarcza