Manifest 343 (fr. le manifeste des 343) – petycja podpisana przez 343 znane kobiety, które stwierdzały, że poddały się aborcji i oczekują kary. Ukazał się 5 kwietnia 1971 we francuskim magazynie „Le Nouvel Observateur”. Jest jednym z najsłynniejszych aktów nieposłuszeństwa obywatelskiego. Zwany przez przeciwników „manifestem 343 suk” lub „manifestem 343 dziwek” (le manifeste des 343 salopes).
Tekst Tekst manifestu napisała Simone de Beauvoir. Zaczynał się od słów (przetłumaczone z języka francuskiego):
Każdego roku milion Francuzek poddaje się zabiegowi aborcji. Ryzykują zdrowie i życie, gdyż skazano je na dokonywanie aborcji w ukryciu, mimo iż sam zabieg przeprowadzony pod właściwą kontrolą lekarską należy do jednego z najprostszych. Francja milczy nad losem tych milionów kobiet. Oświadczam, że jestem jedną z nich. Oświadczam: Ja też usunęłam ciążę. Żądamy wolnego dostępu do środków antykoncepcyjnych. Żądamy prawa do aborcji.
Wpływ Następnego tygodnia po pojawieniu się manifestu na głównej stronie jednego z dziennika satyrycznego Charlie Hebdo zamieszczono rysunek, skierowany do polityków, podpisany: „Kto zapłodnił te 343 dziwki?”Image of cover from Charlie Hebdo. Rysunek Jeana Cabut nadał manifestowi drugie imię.
Był również inspiracją dla manifestu 331 lekarzy z 3 lutego 1973 opowiadający się za postulatami protestujących kobiet. Chcemy wolności aborcji. Jest to osobista decyzja kobiety. Odrzucamy kogokolwiek, kto zmusza ją do obrony siebie, utrwala poczucie winy i pozwala na istnienie podziemia aborcyjnego...Michelle Zancarini-Fournel, « Histoire(s) du MLAC (1973-1975) ». URL : http://clio.revues.org/index624.html. Dostęp 19 grudnia 2008.
Manifest ten przyczynił się do rozpowszechnienia dostępności środków antykoncepcyjnych oraz do uchwalenia w 1975 na wniosek Simone Veil słynnej „ustawy Veil”, co w końcu doprowadziło do depenalizacji przerywania ciąży i dopuszczalności podczas jej pierwszych 10 (później do 12) tygodni na życzenie kobiety.
Manifest 343 był inspiracją manifestu z 2008 r. w sprawie porodu domowego.
Znane sygnatariuszki Françoise d’Eaubonne Simone de Beauvoir Christine Delphy Catherine Deneuve Marguerite Duras Françoise Fabian Brigitte Fontaine Gisèle Halimi Bernadette Lafont Violette Leduc Ariane Mnouchkine Claudine Monteil Jeanne Moreau Marie Pillet (matka Julie Delpy)In the 2007 film Dwa dni w Paryżu, matka, grana przez Marie Pillet, w postaci Julie Delpy przyznaje się, być jedną z „343 suk”, co odzwierciedla jej działania w realnym życiu. Marie-France Pisier Micheline Presle Marthe Robert Yvette Roudy Françoise Sagan Delphine Seyrig Nadine Trintignant Agnès Varda Marina Vlady Anne Wiazemsky Monique Wittig
Zobacz też Antykoncepcja Mizoginia
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wywiad w Wysokich Obcasach w sprawie wydrukowania wystąpienia Simone Vail
Kategoria:1971 we Francji Kategoria:Aborcja we Francji Kategoria:Feminizm we Francji Kategoria:Manifesty Kategoria:Polityka Francji