thumb|left|225px|Parada kierowców przed startem wyścigu thumb|left|225px|Witalij Pietrow – pierwszy rosyjski kierowca Formuły 1, za kierownicą bolidu Renault R30 thumb|left|225px|Powracający po trzech latach przerwy siedmiokrotny mistrz świata – Michael Schumacher w bolidzie Mercedes MGP W01 thumb|left|225px|Jarno Trulli w bolidzie powracającego do Formuły 1 zespołu Lotus F1 Racing thumb|left|225px|Bruno Senna – siostrzeniec trzykrotnego mistrza świata – Ayrtona Senny, w bolidzie debiutującego w Formule 1 zespołu HRT thumb|left|225px|Robert Kubica podczas swojego debiutu w zespole Renault thumb|left|225px|Lucas Di Grassi w swoim pierwszym wyścigu w Formule 1, w bolidzie nowego zespołu Virgin thumb|left|225px|Kamui Kobayashi debiutujący w barwach powracającego do Formuły 1 zespołu Petera Saubera thumb|left|225px|Mistrz świata z 2009 roku – Jenson Button podczas swojego pierwszego wyścigu w teamie McLaren Grand Prix Bahrajnu 2010 (oryg. 2010 Formula 1 Gulf Air Bahrain Grand Prix) – wyścig będący inauguracyjną rundą Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 2010. Weekend Grand Prix odbył się w dniach 12–14 marca 2010 roku na torze Bahrain International Circuit na pustyni As-Sachir. Było to siódme Grand Prix Bahrajnu w historii (wszystkie odbyły się na tym torze). Pierwszy raz od sezonu 2006, wyścig ten był rundą otwierającą sezon i po raz pierwszy odbył się on na wydłużonym układzie toru, który służył wcześniej do rozgrywania wyścigów długodystansowych.
Wyścig zakończył się dubletem zespołu Ferrari – Fernando Alonso jako pierwszy minął linię mety, Felipe Massa zajął drugą pozycję. Podium uzupełnił Lewis Hamilton z McLarena, a zdobywca pole position – Sebastian Vettel z Red Bulla ukończył wyścig na 4. pozycji.
Opis weekendu Grand Prix Tło wyścigu Wyścig ten był debiutem zespołów HRT oraz Virgin, a także powrotem do stawki Mercedesa, który po zakończeniu sezonu 2009 przejął zespół Brawn GP, Lotusa, który wrócił do stawki po 16. latach dzięki wsparciu malezyjskiej spółki 1Malaysia F1 Team Sdn Bhd i szefa Tune Group – Tony’ego Fernandesa oraz Saubera – zespołu prowadzonego przez Petera Saubera, który odkupił udziały w zespole BMW Sauber, jednak zachował w nazwie człon BMW.
Był to pierwszy wyścig w Formule 1 dla Nico Hülkenberga, który zadebiutował za kierownicą Williamsa, Lucasa di Grassi, który zadebiutował w zespole Virgin, Witalija Pietrowa, który został kierowcą Renault oraz Karuna Chandhoka i Bruno Senny, dla których był to pierwszy wyścig w zespole HRT. Pietrow to pierwszy rosyjski kierowca Formuły 1; Chandhok to drugi, po Narainie Karthikeyanie, hinduski kierowca Formuły 1; Senna to siostrzeniec trzykrotnego mistrza świata – Ayrtona Senny.
Mistrz świata z 2009 roku – Jenson Button przeniósł się z zespołu Brawn GP do McLarena. Siedmiokrotny mistrz świata – Michael Schumacher po 3 latach przerwy powrócił do Formuły 1 w zespole Mercedes GP, a jego partnerem zespołowym został Nico Rosberg, który w sezonie 2009 reprezentował barwy zespołu Williams. Felipe Massa powrócił po kontuzji odniesionej podczas Grand Prix Węgier, a Timo Glock powrócił z zespołem Virgin po wypadku podczas Grand Prix Japonii. Robert Kubica został kierowcą zespołu Renault, zajął on tam miejsce Fernando Alonso, który przeniósł się do Ferrari. Rubens Barrichello, który w sezonie 2009 był kierowcą zespołu Brawn GP, przeniósł się do Williamsa. Jarno Trulli i Heikki Kovalainen zostali kierowcami Lotusa, pierwszy przeniósł się tam z Toyoty, a drugi z McLarena. Pedro de la Rosa – wieloletni kierowca testowy McLarena oraz Kamui Kobayashi, który był kierowcą testowym Toyoty w sezonie 2009, zostali kierowcami zespołu BMW Sauber.
W wyścigu wystartowali wszyscy poprzedni zwycięzcy tego wyścigu: Jenson Button (zwycięzca z sezonu 2009), Felipe Massa (2007 i 2008), Fernando Alonso (2005 i 2006) oraz Michael Schumacher (2004).
Był to pierwszy wyścig od Grand Prix Australii w 1993 roku, w którym zakazane było dotankowywanie bolidów podczas wyścigu. W tym wyścigu zadebiutował także nowy system punktacji dający dużą przewagę zwycięzcy wyścigu. W wyścigu tym wystartowało także największa stawka kierowców od 1995 roku.
Po raz pierwszy podczas wyścigu sędziom pomagał były kierowca Formuły 1, był nim czterokrotny mistrz świata – Alain Prost.
Sesje treningowe Kierowca zespołu Force India – Adrian Sutil ustanowił najlepszy czas w pierwszej piątkowej sesji treningowej. Kolejne miejsca zajęli kierowca Ferrari – Fernando Alonso, Robert Kubica (Renault), Felipe Massa (Ferrari), Jenson Button, Lewis Hamilton (obaj McLaren). Powracający po trzech latach przerwy, siedmiokrotny mistrz świata Michael Schumacher uplasował się na 10. miejscu, dwa miejsca niżej od swojego kolegi z zespołu Mercedes GP – Nico Rosberga. Z nowych zespołów tylko kierowcom Lotusa – Heikiemu Kovalainenowi i Jarno Trullemu oraz Timo Glockowi z zespołu Virgin udało się ustanowić czasy okrążenia. Drugi kierowca zespołu Virgin – Lucas Di Grassi oraz Bruno Senna (HRT) wyjechali jedynie na okrążenia instalacyjne, gdyż ich bolidy nie były do końca zmontowane, a Karun Chandhok z tego samego powodu w ogóle nie pojawił się na torze.
W drugim treningu najlepszy czas uzyskał Nico Rosberg, trzeci był jego kolega z zespołu – Michael Schumacher, a przedzielił ich Lewis Hamilton. Na torze pojawili się także kierowcy nowych zespołów, jednak ich czasy znacznie odstawały od reszty stawki, najlepsze czasy z nowych zespołów uzyskali kierowcy Lotusa, a Bruno Senna uzyskał nieco lepszy czas od najlepszego kierowcy azjatyckiej serii GP2. Problemy z bolidem miał kierowca Toro Rosso – Sébastien Buemi, który wyjechał tylko na jedno okrążenie instalacyjne i nie ustanowił żadnego czasu, a Karun Chandhok po raz kolejny nie wyjechał na tor.
Fernando Alonso zakończył sobotnią sesję treningową przed pierwszym wyścigiem sezonu z najlepszym czasem, uzyskując lepszy czas od drugiego Nico Rosberga i trzeciego Marka Webbera (Red Bull), ósmy czas uzyskał Robert Kubica. Bolidy nowych zespołów po raz kolejny uzyskiwały słabe czasy, tym razem najlepszy czas wśród nowych zespołów uzyskał Timo Glock, jednak podczas przejazdu od samochodu odpadło mu lewe, przednie koło; jego kolega z zespołu – Lucas Di Grassi nie uzyskał żadnego czasu okrążenia, pojawił się na torze tylko po to by wykonać okrążenia instalacyjne, a Karun Chandhok znowu nie pojawił się na torze.
Kwalifikacje W pierwszej części sesji kwalifikacyjnej brali udział wszyscy zawodnicy, w tym Karun Chandhok z HRT, który nie pojawił się na torze w żadnej z sesji treningowych. Najlepszy czas uzyskał Fernando Alonso, drugi wynik uzyskał kierowca Red Bulla – Sebastian Vettel, a trzeci Adrian Sutil z Force India. Robert Kubica wywalczył ósmy rezultat. Stawkę kierowców, którzy awansowali do drugiego bloku kwalifikacji zamknęli kierowcy Saubera – Pedro de la Rosa i Kamui Kobayashi. Do drugiej części kwalifikacji nie udało się awansować Jaime Alguersuariemu z Toro Rosso oraz żadnemu kierowcy z nowych zespołów. Ostatni czas uzyskał Karun Chandhok, był on wolniejszy od najszybszego Fernando Alonso o ponad 10 sekund, a najszybszy kierowca z nowych zespołów – Timo Glock stracił do lidera ponad 5 sekund.
Najlepszy czas w drugiej części „czasówki” uzyskał Sebastian Vettel, trzeci był jego kolega z zespołu – Mark Webber, a przedzielił ich Fernando Alonso. Do finałowej części sesji kwalifikacyjnej z siódmym czasem awansował Robert Kubica. Ostatnie miejsce premiowane awansem do kolejnej części kwalifikacji uzyskał mistrz świata z 2009 roku, kierowca McLarena – Jenson Button. Na drugim bloku swój występ w kwalifikacjach zakończyli obaj kierowcy Williamsa: Rubens Barrichello i Nico Hülkenberg, Vitantonio Liuzzi (Force India), Pedro de la Rosa, Kamui Kobayashi, Sébastien Buemi (Toro Rosso) oraz kolega Roberta Kubicy z zespołu Renault – Witalij Pietrow.
W decydującej rundzie sesji kwalifikacyjnej najlepszy wynik, a co za tym idzie pole position wywalczył Sebastian Vettel, drugi czas uzyskał Felipe Massa, a zaraz za nim uplasował się jego partner z zespołu – Fernando Alonso. Czwarte pole startowe wywalczył mistrz świata z 2008 roku, kierowca zespołu McLaren – Lewis Hamilton. Z trzeciej linii do wyścigu mieli ruszyć Nico Rosberg oraz kierowca zespołu Red Bull – Mark Webber, a za nimi w czwartej linii mieli się ustawić do wyścigu byli mistrzowie świata: Michael Schumacher i Jenson Button. Dziewiątą pozycje wywalczył jedyny polak w Formule 1 – Robert Kubica, a ostatnie miejsce w trzecim bloku „czasówki” zajął Adrian Sutil.
Wyścig Na starcie wyścigu Sebastian Vettel utrzymał pierwszą pozycję wywalczoną w kwalifikacjach. Na kolejnych pozycjach doszło jednak do rotacji między kierowcami Ferrari – startujący z drugiego pola Felipe Massa został wyprzedzony przez Fernando Alonso. Pozycje na starcie zyskali także obaj kierowcy Mercedesa: Nico Rosberg po wyprzedzeniu Lewisa Hamiltona zajmował czwartą pozycję, natomiast Michael Schumacher poradził sobie z szóstym na starcie Markiem Webberem. Na drugim zakręcie doszło do kontaktu pomiędzy Adrianem Sutilem a Robertem Kubicą; po poślizgu obaj mogli kontynuować wyścig, ale spadli na odległe pozycje. Po tym zdarzeniu obaj wzięli się za odrabianie strat, na czwartym okrążeniu Kubica zajmował 16. pozycję, a Sutil – 18. Największy awans na starcie wyścigu zaliczył partner Roberta Kubicy z zespołu Renault – Witalij Pietrow, który awansował z 17. na 11. miejsce.
Tymczasem Karun Chandhok po wypadku zakończył swoją jazdę w wyścigu, a chwilę później Lucas Di Grassi był zmuszony wycofać się z rywalizacji z powodu awarii układu hydraulicznego. Kłopoty miał także reprezentant zespołu Williams – Nico Hülkenberg, któremu pękła tylna opona, jednak po wizycie w alei serwisowej powrócił na tor na ostatniej pozycji. W tym czasie Adrian Sutil wyprzedził kierowcę Lotusa – Heikkiego Kovalainena i zbliżył się do Roberta Kubicy, który nie mógł uporać się z Sébastienem Buemim. Na 11. okrążeniu awaria układu hydraulicznego zmusiła Kamuiego Kobayashiego do wycofania się z dalszej rywalizacji.
Po przejechaniu dziesięciu okrążeń kolejność w pierwszej dziesiątce przedstawiała się następująco: Sebastian Vettel, Fernando Alonso (strata 3,1s), Felipe Massa (+5,2s), Nico Rosberg (+12,8s), Lewis Hamilton (+13,5s), Michael Schumacher (+16,9s), Mark Webber (+17,6s), Jenson Button (+19,8s), Vitantonio Liuzzi (+24,2s) oraz Rubens Barrichello (+27,9s).
Jako pierwszy, na 12. okrążeniu, na planowany postój zjawił się Bruno Senna. Później na swój pierwszy pit stop zjechali kierowcy Renault: Robert Kubica i Witalij Pietrow. Podczas postoju Rosjanina w jego bolidzie wykryto usterkę zawieszenia i był on zmuszony zakończyć wyścig. Lewis Hamilton, Michael Schumacher i Adrian Sutil zjechali na swój postój na 15. okrążeniu, po nich, na 16. kółku w boksach pojawili się Fernando Alonso, Nico Rosberg, Mark Webber oraz Jenson Button, a na 17. okrążeniu lider wyścigu – Sebastian Vettel oraz Felipe Massa pojawili się w alei serwisowej. Po serii pit-stopów kolejność w czołówce nie uległa większym zmianom i tak nadal na prowadzeniu był Sebastian Vettel, przed Fernando Alonso i Felipe Massą. W czołowej dziesiątce bez postoju byli Vitantonio Liuzzi oraz Rubens Barrichello, którzy zajmowali kolejno 4. i 5. miejsce. Jadący za nimi Lewis Hamilton na 18. okrążeniu wyprzedził Rubensa Barrichello. Brazylijczyk następnie zjechał na swój postój, po którym wyjechał na tor na 11. pozycji, tuż za Sébastienem Buemim. Na kolejnym okrążeniu w boksach pojawił się Vitantonio Liuzzi, który powrócił na tor przed Rubensem Barrichello – na 10. miejscu. Bez postoju pozostało trzech kierowców: Sébastien Buemi, Heikki Kovalainen oraz Jarno Trulli (kolejno 9., 17. i 18. miejsce). Tymczasem z rywalizacji wycofali się: Timo Glock, który miał problemy ze skrzynią biegów, oraz Bruno Senna, któremu posłuszeństwa odmówił silnik.