Namiestnicy ziemi kłodzkiej – lista osób sprawujących funkcję namiestnicze na ziemi kłodzkiej w imieniu panujących tutaj książąt i królów czeskich, a potem hrabiów kłodzkich.
Wprowadzenie thumb|300px|Hrabstwo kłodzkie z podziałem na dystrykty na początku XVIII wieku Ziemia kłodzka jako całość pojawiła się w źródłach na początku XII w. jako Provincia Kladsko, a następnie: w 1290 r. jako Terra Glacensis, 1344 r. Districtus Glacensis, 1348 r. Glacense dominium, a w 1378 Glatzer Land. Terytorium to od zawsze zajmowało szczególną rolę w czeskiej konfederacji krajów związkowychA. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, Hamburg-Wrocław 2006, s. 9.. W 1549 r. ziemia kłodzka została podniesiona przez króla czeskiego Jerzego I z Podiebradów do rangi hrabstwa. Od tej pory określana była terminem hrabstwa kłodzkiegoK. Bartkiewicz, Dzieje ziemi kłodzkiej w wiekach średnich, Wrocław 1977, s. 161.. W 1477 r. obszar hrabstwa został powiększony o tzw. państewko homolskie, obejmujące zachodnią część ziemi kłodzkiej z ośrodkiem mieszczącym się na zamku HomoleA. Herzig, M. Ruchniewicz, op. cit., s. 82..
Początkowo władzę namiestniczą na ziemi kłodzkiej sprawowali w imieniu władcy kasztelanowie, którzy pod koniec XIII w. przyjęli tytuł burgrabiegoM. Cetwiński, Wykazy władców i władz. Średniowiecze, [w:] Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 218., rezydując w Kłodzku na zamku położonym na górującej nad miastem Górze Fortecznej (Zamkowej).
W połowie XIV w. urzędnik ten przyjął tytuł starosty krajowego (z niem.: Landeshauptmanna). Był powoływany przez monarchę, reprezentując jego interesy za zgodą stanów kłodzkich zgromadzonych w sejmiku krajowym. Stany te złożone były z trzech grup: rycerstwa, duchowieństwa i wolnych sędziów.
Po zdobyciu ziemi kłodzkiej przez Prusy w 1742 r. została dokonana reforma administracji państwowej zakończona ostatecznie w 1818 r., w trakcie której zlikwidowano m.in. funkcje starosty krajowego, podporządkowując wszystkie regiony państwa rządowi centralnemu. Przedstawicielem panującego był landratA.i A. Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2000, s. 147..
Kasztelanowie i burgrabiowie kłodzcy
Lp. Lata rządów Imię i nazwisko Tytuł 1. 1169 Hronzata Kędzierzawy (Crispus) kasztelan 2. 1175–1177 Riwinus prefectus 3. 1177 Witko kasztelan 4. 1179–1189 Bogusza Brodaty kasztelan 5. 1195 Hermann kasztelan 6. 1196 Ratibor kasztelan 7. 1211 Smil kasztelan 8. 1213 Zbysław Willehalmus kasztelan 9. 1222 Budziwoj kasztelan 10. 1234? Gotszalk i Meinward, bracia de Galz kasztelan 11. 1252 Gotszalk II, syn Meinwarda i jego bratanek N.N. kasztelan 12. 1252–1253 Gaweł z Lemberku kasztelan 13. 1262 Czcibor Hlava kasztelan 14. 1278 Ryszard von Dahme Młodszy kasztelan 15. 1283 Henryk Schenk von Apolda zwany „de Polonia” burgrabia 16. po 1289-przed 1290 Zdzisław ze Sternberg kasztelan 17. 1295 Konrad de Reno burgrabia 18. 1297–1300 Arnoszt z Hostinki burgrabia 19. 1302–1305 Benesz z Wartenberka burgrabia
Zobacz Starostowie powiatu kłodzkiego Hrabstwo kłodzkie Hrabiowie kłodzcy
Przypisy
Bibliografia Herzig A., Ruchniewicz M., Dzieje Ziemi Kłodzkiej, DOBU Veralg/Oficyna Wydawnicza „Atut”, Hamburg-Wrocław 2006. Bartkiewicz, K., Dzieje ziemi kłodzkiej w wiekach średnich, Ossolineum, Wrocław-Kraków-Warszawa 1977. Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Muzeum Ziemi Kłodzkiej, Kłodzko 1998. Landes-Hauptleute der Graffschaft Glatz”, opracowane na podstawie rękopisu kroniki Josepha Köglera, [w:] „Vierteljahrsschrift für Geschichte und Heimatkunde der Grafschaft Glatz, t. 2: 1882-1883, s. 166–170. Sedláček P., Vztahy mezi Kladskem a Frankenšteijnskem ve 14. a 15. stoleti (W:) „Kladský Sborník 2 (1998)”, s. 117–123.