Francisco de Sá de Miranda (ur. 28 sierpnia 1481, zm. 17 maja 1558) – portugalski poeta i humanista renesansowy.
Jego zasługą jest wprowadzenie do portugalskiej literatury gatunków poetyckich renesansu włoskiegoHand-Book of Universal Literature, from the Best and Latest Authorities: Designed for Popular Reading and as a Text-Book for Schools and Colleges by Anne C. Lynch Botta, Derby & Jackson, New York 1860, s. 351., takich jak sonetTłumaczenia na angielski można odnaleźć w antologii Lusitania illustrata. Notices on the history, antiquities, literature &c, by John Adamson, Newcastle on Tyne 1842, s. 1-4., ekloga, list poetycki. W ten sposób poeta przygotował grunt pod późniejsze wystąpienie Luisa de Camõesa. Rolę poety można porównać do tej, jaką w Anglii odegrali Thomas Wyatt i Henry Howard. Najbardziej znanym utworem Francisca de Sá de Mirandy jest sonet O sol é grande, caem co’a calma as aves, przedrukowywany we wszystkich antologiach poezji portugalskiej i zamieszczany na licznych stronach internetowych. Utwór ten przełożył na język polski Julian Adolf ŚwięcickiObraz literatury powszechnej w streszczeniach i przykładach. Ułożyli Piotr Chmielowski i Edward Grabowski, Tom drugi. czasy nowożytne, Warszawa 1896, s. 122.. Był też autorem komedii prozą (Os estrangeiros, 1528) wzorowanych na dziełach Plauta i Terencjusza.
Janina Klave, autorka Historii literatury portugalskiej, nie uważa sonetów Francisca de Sá de Miranda za dzieła wybitne pod względem artystycznym, ale podkreśla ich ideowe nowatorstwo. Stwierdza, że poeta wypowiada pogląd, iż twórczość literacka jest ważniejsza od zdobyczy militarnych.
Przypisy
Bibliografia Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999
Linki zewnętrzne
Kategoria:Portugalscy pisarze Kategoria:Portugalscy poeci XVI wieku Kategoria:Urodzeni w 1481 Kategoria:Zmarli w 1558 Kategoria:Postacie renesansu Kategoria:Sonetyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Coimbrze