Herb Margonina – jeden z symboli miasta Margonin i gminy Margonin w postaci herbu.
Wygląd i symbolika Herb przedstawia na błękitnej tarczy pannę o brązowych włosach, ubraną w białą suknię, noszącą złotą koronę na głowie, z uniesionymi do góry rękami, siedzącą na brązowym niedźwiedziu brunatnym.
Symbolika herbu związana jest z legendą o porwaniu córki pana na grodzie w Sułaszewie przez rycerza krzyżackiego. Legenda ta powstała zapewne w XIV lub pierwszej połowie XV stulecia. Herb jest odmianą herbu szlacheckiego Rawicz.
Kontrowersje Obecny herb Margonina nie spełnia wymagań heraldycznych (w przypadku istnienia kilku herbów należy stosować herb najstarszy albo ostatni pochodzący z okresu staropolskiego). Ponadto herb łamie zasadę alternacji heraldycznej (brązowy niedźwiedź na niebieskim tle) oraz charakteryzuje się uchybieniami w sztuce projektowania plastycznego (infantylne przedstawienie niedźwiedzia, w szczególności jego głowy). Niezależnie od powyższego, niedźwiedzia należałoby wyobrazić w postawie bojowej, tj. np. z uniesioną przednią łapą. Herb nie uzyskał pozytywnej opinii Komisji Heraldycznej.
Historia thumb|Współczesna wizualizacja herbu Margonina oparta na wzorze pieczęci z XVI wieku Pierwotnym herbem miasta była brama forteczna o trzech basztach. Taki wzór widnieje na XVI-wiecznej pieczęci (z napisem SIGIL OPIDI MARGONIN), której odcisk znajduje się na dokumencie z 1602 r. w Archiwum Państwowym w Poznaniu. Według Mariana Gumowskiego herb Margonina należałoby wzorować na tym właśnie artefakcie. A więc na białej tarczy 3-basztowa brama o murach czerwonych. U dołu złote, otwarte wrota. thumb|Herb Margonina w wykonaniu Otto Huppa z 1898 roku Używania pierwotnego herbu zaniechano, gdy właścicielami miasta stali się Ciecierscy herbu Rawicz. Wówczas miasto przyjęło ich herb na swe pieczęcie. Była to panna na niedźwiedziu. Nad tarczą umieszczono klejnot zawierający niedźwiedzia z kwiatkiem i litery S:–M: (sigillum Margonensis). Odcisk takiej pieczęci widnieje na dokumentach z 1787 i 1802 r. znajdujących się w Archiwum Państwowym w Poznaniu. Z użyciem herbu Rawicz przez magistrat Margonina znane są jeszcze trzy pieczęcie. Jedna, z ozdobnymi orłami po bokach i napisem • SIGILLVM • CIVITATIS • MARGONENSIS • 1777 (36 mm), znajduje się w Muzeum Czapskich w Krakowie. Odcisk drugiej, również z ozdobnymi orłami i napisem GRAEFL V SKORZEWSKI STADT SIEGEL ZU MARGONIN (owal o wymiarach 27-23 mm) znajduje się na dokumencie z 1802 r. również w Archiwum Państwowym w Poznaniu. Istnieje jeszcze trzecia pieczęć z napisem analogicznym jak poprzednia. Z tym że jest okrągła (30 mm)Otto Hupp.
Pewnym jest, że Skórzewscy herbu Ogończyk, którzy stali się właścicielami Margonina pod koniec XVIII wieku, długo nie posługiwali się pieczęcią z herbem Rawicz. Na początku XIX wieku miasto przyjęło nową pieczęć z herbem Ogończyk (Drogosław). Była to strzała na barku półkola na tarczy z koroną i piórami strusimi w klejnocie oraz napisem * GRAEFL V SKORZEWSKI PATRIMONAL GERICHTS SIEGEL ZU MARGONIN (44 mm). Zapewne wraz z opuszczeniem miasta przez Skórzewskich zaniechano używania pieczęci z herbem Ogończyk (Drogosław). Następnie na pieczęciach używano orła pruskiego, a w XX wieku pieczęcie stały się już bezherbowe.
Przypisy
Kategoria:Margonin Kategoria:Herby miast województwa wielkopolskiego Kategoria:Herby gmin województwa wielkopolskiego