Siatka kierownicza − koncepcja stylów kierowania przedstawiona w 1964 roku przez Roberta Blake'a i Jane Mouton.
Opisuje pięć modelowych podejść do kierowania różniących się stopniem zorientowania menedżerów na zadania oraz na ludzi.
Charakterystyka stylów kierowania Styl bierny (1,1) − menedżerów działających zgodnie z tym stylem charakteryzuje bierność działania. Nie interesują ich ani zadania, ani pracownicy. Zależy im głównie na tym, by nie ponosić żadnej odpowiedzialności co pozwoli im na utrzymanie ich stanowisk.
Styl autokratyczny (9,1) − menedżerowie-autokraci koncentrują się wyłącznie na zadaniach zaniedbując przy tym potrzeby pracowników. Aby osiągnąć cele organizacji wykorzystywane są procedury i systemy kar. Ten typ podejścia charakteryzuje wszechobecna kontrola podwładnych.
Styl demokratyczny (1,9) − menedżerowie-demokraci dbają przede wszystkim o potrzeby pracowników licząc, że ich dobre samopoczucie spowoduje podniesienie wydajności pracy.
Styl zrównoważony (5,5) − styl pośredni, w którym menedżerowie starają się w równym (wystarczająco dobrym) stopniu kłaść nacisk na zadania oraz na pracowników. Celem takiego działania jest uzyskanie zadowalającej wydajności przedsiębiorstwa.
Styl przywódczy (9,9) − w tym przypadku menedżerowie w maksymalnym stopniu przykładają wagę do zadań i do pracowników, którzy powinni się czuć częścią organizacji. Podejście to jest zbieżne z teorią Y Douglasa McGregora.
Zobacz też przywództwo zarządzanie
Przypisy
Bibliografia A. Koźmiński, W. Piotrowski (red.) Zarządzanie: Teoria i praktyka, wyd. V, Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2002
Kategoria:Psychologia pracy i organizacji Kategoria:Socjologia organizacji Kategoria:Socjologia pracy