Kamienica pod Fortuną – kamienica na warszawskim Rynku Starego Miasta pod numerem 22.
Historia Kamienica powstała w XV wieku jako budynek jednotraktowy z piwnicą przykrytą stropem. W czasie gdy właścicielem była rodzina Susiigów, dostawiono trzeci trakt. W latach 1633−1635 została gruntownie przebudowana po pożarze. Przesklepiono wtedy piwnice, w których przechowywano dochody z podatków kwarcianych, oraz rozbudowano ją do czterech kondygnacji. Fasadę ozdobiono niezachowaną personifikacją Fortuny, od której wywodzi się nazwa kamienicy.
Po zniszczeniu w XVII wieku kamienicę odbudowano i otrzymała ona wtedy latarnię na dachu. W połowie XVIII wieku istniała tu szkoła malarstwa prowadzona przez znanych polskich malarzy: Szymona Czechowicza i Łukasza Smuglewicza (którzy w niej również mieszkali).
Około połowy XIX wieku w kamienicy mieściła się kawiarnia, a w piwnicach składowane były wina Fukiera. Przed rokiem 1847 połączono czterokondygnacyjną oficynę boczną z domem tylnym. Przez kolejne lata wprowadzane były drobne modyfikacje fasady. W 1928 roku wykonano remont elewacji głównej. Polichromię wykonał na niej Felicjan Szczęsny Kowarski.
Po zniszczeniu w 1944 roku kamienicę odbudowano według projektu Wojciecha Kobylińskiego w 1953. Do dzisiaj fryz przedstawia personifikację bogini Fortuny oraz płody rolne.
W 1965 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków.
Właściciele Konrad Witchewalt (1496–1498) Stanisław i Jan Susiig (1563–1581) Stanisław Ławski ze Strzegocina (od 1563) Paweł Szczawiński (od 1580) Paweł Krasiński (od 1616) Henryk Plumhoff (do 1633) Jakub Gianotti (od 1633) Skrzeczkowiczowie (od 1671) Szmelingowie (od 1701) Ambroży i Tomasz Czempińscy (1754–1821) Jan Zawisza (1822–1837) Jan Lindner (1837–1844) Cybulscy (1852–1861) Gustaw Meizner (od 1869) rodzina Gebauerów (1873–1942)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rynek Starego Miasta w Warszawie Fortuną