Pinus sabiniana Douglas ex D. Don – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindl.).
Morfologia Pokrój Korona drzewa stożkowata do postrzępionej, rzadka. Pień Osiąga 12–21 m wysokości, rzadko dorasta do 25 m, o średnicy do 60–120 m. Przeważnie prosty, do zakrzywionego. Kora ciemnobrązowa do prawie czarnej, spękana nieregularnie i głęboko. thumb|left|200px|Szyszka nasienna Liście Igły zebrane przeważnie po 3 na krótkopędzie, o długości 15–32 cm i szerokości 1,5 mm. Opadające, delikatnie skręcone. Szyszki Szyszki męskie długości 10–15 mm, elipsoidalne, żółte. Szyszki żeńskie (nasienne) są masywne, ciężkie i żywiczne, o długości 15–25 cm. Nasiona o długości 20 mm, ciemnobrązowe, opatrzone skrzydełkiem o długości ok. 10 mm.
Biologia i ekologia Igły pozostają na drzewie przez 3–4 lata. Na wszystkich stronach liścia linie aparatów szparkowych. Szyszki nasienne dojrzewają w ciągu 2 lat, uwalniają nasiona krótko potem, pozostają na drzewie do 7 lat.
Liczba chromosomów: 2n=24.
Systematyka i zmienność Pozycja gatunku w obrębie rodzaju Pinus: podrodzaj Pinus sekcja Trifoliae podsekcja Ponderosae gatunek P. sabiniana
Gatunek opisany i skatalogowany raz pierwszy przez Davida Douglasa w 1830 r. Opisany pierwotnie przez Douglasa jako Pinus sabinii, co nie jest poprawną nazwą łacińską.
Zagrożenia Roślina umieszczona w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych w grupie gatunków niższego ryzyka (kategoria zagrożenia; LC).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sosnowate