Feliks V (właśc. Amadeusz VIII (wł. Amedeo VIII il Pacifico); ur. 4 września 1383 w Chambéry, zm. 7 stycznia 1451 w Genewie) – antypapież obediencji bazylejskiej w okresie od 5 listopada 1439 do 7 kwietnia 1449. Hrabia Sabaudii (1391–1406), a następnie książę Sabaudii (1406–1440), hrabia Aosty, Moriany i Nicei (1391–1440), hrabia Genewy (1401–1440), hrabia Piemontu (1418–1440).
Życiorys Amadeusz był synem hrabiego Amadeusza VII, po którym odziedziczył tron. W 1416 otrzymał od cesarza Zygmunta Luksemburskiego tytuł książęcy i podporządkował sobie całą Sabaudię oraz ujednolicił prawodawstwo ogłaszając w 1430 Statuty generalne. Był żonaty i miał dzieci, jednak owdowiał w roku 1422, a najstarszy syn Amadeusz zmarł w 1431. Dotknięty tymi wydarzeniami, w 1434 roku wycofał się z życia państwowego i osiadł w zamku Ripaille, a rządy nad księstwem powierzył synowi, Ludwikowi. Przyjął habit i został przełożonym, założonego przez siebie, zakonu św. Maurycego. W 1439 roku na soborze w Bazylei został wybrany antypapieżem w opozycji do Eugeniusza IV. Jego wybór był dokonany przez jednego kardynała i 32 elektorów; nominację przyjął po długim wahaniu, a konsekrowany został 24 czerwca 1440.
Większość państw europejskich zachowała neutralność wobec Feliksa lub była nastawiona wrogo. Powołał kilku kardynałów, w tym dwóch Polaków: Wincentego Kota z Gniezna i Zbigniewa Oleśnickiego z Krakowa, a jego sekretarzem przez pewien czas był Eneasz Sylwiusz Piccolomini. Ponieważ Feliks nie znajdował wsparcia u ojców soboru bazylejskiego, postanowił abdykować z pomocą arbitrażu francuskiego króla Karola VII. Antypapież cofnął wszystkie rzucone przez siebie klątwy i uroczyście ustąpił z urzędu, przed Mikołajem V. W zamian za to Mikołaj mianował go wówczas kardynałem-biskupem Sabiny, dziekanem kolegium kardynalskiego, papieskim wikariuszem Sabaudii oraz potwierdził go jako administratora apostolskiego diecezji Genewa. Jest uważany za ostatniego antypapieża w historii Kościoła katolickiego.
Postać Amadeusza VIII jest pierwowzorem bohatera noweli Tomasza Manna pt. Der Erwählte (pl. Wybraniec, 1951).
Rodzina W maju 1401 w Arras ożenił się z Marią Burgundzką (1380–1422), córką Filipa II Śmiałego, księcia Burgundii. Z żoną doczekał się dziewięcioro dzieci: Małgorzaty (1405–1418) Antoniego (1407) Antoniego (1408) Małgorzaty (1410–1479), żony Ludwika III – tytularnego króla Neapolu, Ludwika IV – elektora Palatynatu Reńskiego, i Ulryka V – hrabiego Wirtembergii Marii (1411–1469), żony Filipa Marii Viscontiego – księcia Mediolanu Amadeusza (1412–1431), księcia Piemontu Ludwika I (1413–1465), księcia Sabaudii Bonny (1415–1430) Filipa (1417–1444), hrabiego Genewy
Ordery Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Wielki Mistrz Zakonu Łańcucha (pierwotna nazwa orderu)
Rodowód
Zobacz też Antypapież Poczet papieży
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Antypapieże Amadeusz VIII Amadeusz VIII Kategoria:Odznaczeni Orderem Annuncjaty Kategoria:Urodzeni w 1383 Kategoria:Zmarli w 1451 Kategoria:Władcy, którzy abdykowali Kategoria:Sabaudzcy kardynałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Chambéry