Filip Bednorz (ur. 1 maja 1891 w Dorotheendorf, zm. 13 stycznia 1954) – polski duchowny katolicki, wikariusz kapitulny diecezji katowickiej w czasie wygnania biskupów diecezji katowickiej.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej, był synem Józefa. Wykształcenie średnie uzyskał w Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie w 1912. Wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Księży Misjonarzy w Krakowie, które opuścił po dwóch latach i przeniósł się do Widnawy. W czasie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 czerwca 1920 z rąk biskupa Adolfa Bertrama we Wrocławiu. Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz i katecheta w Pszczynie, a następnie jako katecheta w Królewskiej Hucie i Tarnowskich Górach, gdzie był także prefektem konwiktu biskupiego. Poza tym był patronem Związku Młodzieży Polskiej Męskiej i katechetą w Katowicach. W 1933 został administratorem parafii w Syryni, a w czasie II wojny światowej był referentem Kurii Diecezjalnej w Katowicach. Po wojnie zaangażował się jako jeden z pierwszych do ruchu „księży patriotów”Jacek Żurek, Ruch księży patriotów w województwie katowickim 1949-1956, Warszawa-Katowice 2009, s. 20..
Podczas Ogólnokrajowego Zjazdu Kół Księży w lutym 1952 w Warszawie zasiadł w Prezydium Głównej Komisji Księży. Wikariuszem kapitulnym został wybrany dnia 25 listopada 1952 w czasie zebrania Okręgowej Komisji Księży. Jego wybór był nieważny, ponieważ został dokonany pod presją WRN w Katowicach, na co wskazuje chociażby fakt, iż proces głosowania był nadzorowany przez Jerzego Ziętka. Po objęciu urzędu wszystkie stanowiska obsadził księżmi sympatyzującymi z ruchem księży patriotów i wprowadził własne porządki. Dnia 10 stycznia 1954 uległ wypadkowi samochodowemu, do którego doszło w miejscowości Bełk. Wracał wówczas z rekolekcji dla kapłanów, które odbywały się w Kokoszycach. Zmarł 13 stycznia wskutek obrażeń doznanych w wypadku. Został pochowany 17 stycznia 1954 w Katowicach w podziemiach Kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (uchwałą Rady Państwa z 22 lipca 1953, za zasługi w pracy społecznej). Złoty Krzyż Zasługi (1951).
Przypisy
Bibliografia Bednorz Filip, [w:] Słownik biograficzny duchowieństwa (archi)diecezji katowickiej 1922−2008, red. nauk. Jerzy Myszor, Katowice: Księgarnia św. Jacka, 2009, , s. 16–17.
Kategoria:Członkowie ruchu „księży patriotów” Kategoria:Duchowni archidiecezji katowickiej Kategoria:Ludzie związani ze szkołą im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani w Katowicach Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1954 Kategoria:Ludzie urodzeni w Dorocie