Pranobeks inozyny (Isoprinosine, Inosiplex) – mieszanina inozyny z i (w stosunku molowym 1:3) stosowana jako lek przeciwwirusowy i immunostymulujący w zakażeniach wirusem opryszczki zwykłej (HSV), innych infekcjach wirusowych, a także w niektórych chorobach wynikających z reakcji autoimmunologicznej.
Działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące zostało potwierdzone w badaniach in vitro na komórkach ludzkich, in vivo w badaniach na zwierzętach i w ograniczonym stopniu w badaniach przedklinicznych na ludziach. Ustalono, że jest to substancja bezpieczna, jednak wymaga szerszych badań i nie została zalecana przez organizacje medyczne do leczenia chorób wirusowych. Nie dowiedziono jej efektywności w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych związanych z przeziębieniem i grypą, przy czym odradza się stosowanie jej w tym celu u dzieci, zwłaszcza poniżej 1 roku życia.
Mechanizm działania Pranobeks inozyny hamuje syntezę wirusowego mRNA, wpływając na proces translacji. Ponadto stymuluje wydzielanie niektórych cytokin (w tym IL-1, IL-2 oraz IFN-γ) w komórkach odpornościowych aktywowanych mitogenem lub antygenem. Powoduje też zwiększenie poziomu IgG. W ten sposób moduluje działanie układu odpornościowego.
W badaniach na myszach wykazano, że podawana doustnie inozyna, bedąca jedną ze składowych pranobeksu inozyny, wykazuje działanie antydepresyjne.
Wskazania do stosowania leku Pranobeks inozyny stosowany jest: jako lek pomocniczy w zakażeniach wirusem opryszczki zwykłej (HSV-I i HSV-II), w tym w opryszczce narządów płciowych – badania kliniczne wykazały, że jest on znacznie mniej skuteczny od acyklowiru w podostrym stwardniającym zapaleniu mózgu, choć niektóre badania zaprzeczają skuteczności leku w tej chorobie
Ponadto lek ten próbowano wykorzystywać na etapie badań w terapii innych schorzeń: opisywane są próby stosowania pranobeksu inozyny w leczeniu łysienia plackowatego we wcześniejszych doniesieniach opisywano także opóźnianie przez pranobeks inozyny u zakażonych HIV rozwoju AIDS i przeciwdziałanie rozwojowi u tych pacjentów zapalenia płuc powodowanego przez Pneumocystis jiroveci; inne badania nie potwierdzały aktywności leku wobec HIV
Przeciwwskazania Pranobeks inozyny przeciwwskazany jest u chorych z nadwrażliwością na ten lek. Należy stosować go ostrożnie w przypadku niewydolności nerek, dny moczanowej, hiperurykemii i kamicy układu moczowego.
Stosowanie leku w ciąży i w okresie laktacji Leku nie należy stosować w czasie ciąży i karmienia piersią.
Interakcje Leki immunosupresyjne mogą osłabiać działanie pranobeksu inozyny.
Działania niepożądane Lek bardzo często powoduje wzrost stężenia kwasu moczowego, jednak po odstawieniu leku stężenie to zwykle wraca do normy. Przy wielomiesięcznym stosowaniu pacjenci często doświadczają szeregu efektów niepożądanych: bóle nadbrzusza, głowy i stawów, świąd, wysypka, nudności, wymioty, zmęczenie, złe samopoczucie i zawroty głowy. W organizmie dochodzi przy tym do zwiększenia aktywności aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej oraz następuje zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi.
Preparaty W Polsce dostępny jest w formie syropu lub tabletek pod nazwami Eloprine, Groprinosin, Isoprinosine, Neosine, Neotac i Pranosin.
Dawkowanie Lek podaje się doustnie. Dawkę oraz częstotliwość podawania leku ustala lekarz. Dla osób dorosłych standardowa dawka wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę, zwykle 1 g 3–4 razy na dobę (co 6 godzin). Lek podaje się również przez 1–2 dni po ustąpieniu objawów choroby.
Wycofanie reklamy w 2016 3 marca 2016 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny nakazał zaprzestania emisji reklamy telewizyjnej syropu dla dzieci Neosine. Zdaniem GIF reklama wprowadzała odbiorców w błąd, przekazując nieprawdziwe informacje dotyczące bezpodstawnie szerokich wskazań do stosowania leku jako „zapobiegającego grypie”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:ATC-J05 Kategoria:Leki przeciwwirusowe