Julio Ramón Ribeyro (ur. 31 sierpnia 1929 w Limie, zm. 4 grudnia 1994 w Limie) – peruwiański pisarz (tworzący w języku hiszpańskim).
Życiorys Urodził się w mieszczańskiej rodzinie. Ukończył studia na wydziale literatury i prawa na Pontificia Universidad Católica del Perú. W 1952 po raz pierwszy wyjechał do Europy i do 1958 mieszkał m.in. we Francji, Hiszpanii, Belgii czy Włoszech. Pracował w różnych zawodach, m.in. jako nauczyciel czy robotnik w fabryce. W 1960 osiadł w Paryżu. Był dziennikarzem Agence France Presse, w następnych latach pełnił funkcję ambasadora UNESCO.
Publikował opowiadania, powieści, eseje. Debiutował zbiorem opowiadań Los gallinazos sin plumas. Był tłumaczony na wiele języków, w tym polski – w 1973 została opublikowana jego debiutancka powieść Kronika z San Gabriel. Książkę Ribeyro zaczął pisać w 1955, ukazała się w 1960. Jest to częściowo autobiograficzna opowieść o życiu na peruwiańskiej hacjendzie w ostatnich latach II wojny światowej.
Twórczość (wybór) Los gallinazos sin plumas (1954) Relatos santacrucinos (1954) Cuentos de circunstancias (1958) Kronika z San Gabriel (Crónica de San Gabriel 1960) Las botellas y los hombres (1964) Tres historias sublevantes (1964) Los geniecillos dominicales (1965) Los cautivos (1972) El próximo mes me nivelo (1972) Santiago, el Pajarero (1975) La palabra del mudo (1973-77) Prosas apátridas (1975-78) Cambio de guardia (1976) Silvio en El Rosedal (1977) Atusparia (1981) Sólo para fumadores (1987) La tentación del fracaso (1987) Dichos de Luder (1989) La tentación del fracaso (1992-1995)
Kategoria:Peruwiańscy prozaicy Kategoria:Pisarze związani z Limą Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Katolickiego w Peru Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1994