Biały wywiad, rozpoznanie z ogólnodostępnych źródeł (; OSINT) – kategoria rozpoznania oraz forma wywiadu gospodarczego, polegająca na gromadzeniu informacji pochodzących z ogólnie dostępnych źródeł. Wykorzystywana jest zarówno w wywiadzie państwowym, jak i gospodarczym. Wywiadowcy posługują się wyłącznie jawnymi i etycznymi metodami pozyskiwania informacji.
Do „białych” źródeł należą m.in.: życie publiczne wypowiedzi przedstawicieli państwa Internet w tym serwis społecznościowy Facebook, YouTube i inne środki nowej komunikacji otwartej sondy społeczne prasa (szczególnie lokalna oraz specjalistyczna) i inne środki masowego przekazu dokumentacja, jaką przedsiębiorstwa muszą udostępnić według wymogów prawa ogólnie dostępne rejestry sądowe ogłoszenia upadłości i postanowienia o postępowaniu układowym wydawnictwa marketingowe: biuletyny, informatory, reklamy analizy produktów (inżynieria odwrotna)
Kategorie „białych” źródeł Źródła OSINT można podzielić na sześć różnych kategorii przepływu informacji:
Media: gazety, czasopisma, radio i telewizja. Internet: publikacje online, blogi, grupy dyskusyjne, media obywatelskie (tj. filmy z telefonów komórkowych, treści tworzone przez użytkowników), YouTube i inne serwisy społecznościowe (tj. Facebook, Twitter, Instagram itp.). To źródło wyprzedza także wiele innych źródeł ze względu na jego aktualność i łatwość dostępu. Dane administracji publicznej: raporty administracji publicznej, budżety, przesłuchania, książki telefoniczne, konferencje prasowe, strony internetowe i przemówienia. Chociaż to źródło pochodzi z oficjalnego źródła, jest publicznie dostępne i można z niego korzystać w sposób otwarty i swobodny. Publikacje profesjonalne i akademickie: informacje uzyskane z czasopism, konferencji, sympozjów, prac naukowych i rozpraw. Dane handlowe: oceny finansowe i przemysłowe, bazy danych przedsiębiorstw itp. Szara literatura: raporty techniczne, patenty, dokumenty robocze, dokumenty biznesowe, niepublikowane prace i biuletyny.
Etapy procedury wywiadowczej OSINT można podzielić na sześć głównych etapów:
Określenie celu: definiowanie jakie informacje są potrzebne i w jakim celu będą wykorzystywane. Może to dotyczyć różnych dziedzin, takich jak bezpieczeństwo, wywiad gospodarczy czy badania rynku.
Zbieranie danych: kompletowanie jak największej ilości danych z różnych publicznych źródeł.
Wstępna analiza i weryfikacja: sprawdzenie spójności informacji poprzez porównanie z danymi z innych, niezależnych źródeł, ocenę reputacji źródła oraz identyfikację ewentualnych manipulacji. Ocena i selekcja danych: eliminacja informacji nieistotnych, nieaktualnych lub niezwiązanych z celem badania. Może to obejmować selekcję danych na podstawie kryteriów takich jak data publikacji czy kontekst.
Przetwarzenie danych: przekształcenie surowych danych w formę nadającą się do interpretacji. Proces ten może obejmować organizację informacji w tabele, wykresy lub mapy powiązań, a także łączenie danych z różnych źródeł.
Prezentacja danych: przygotowanie wyników dla odbiorców końcowych (np. klientów) i końcowa weryfikacja poprawności danych oraz ocena ewentualnych luk lub błędów logicznych.
Zobacz też
czarny wywiad Bellingcat Oryx (blog)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jak po numerze telefonu ustalić dane właściciela?