thumb|Grób Józefa Skrobińskiego na Starym Cmentarzu w Łodzi Józef Skrobiński (ur. 26 stycznia 1910 w Wólce koło Mławy (obecnie dzielnica Mławy), zm. 22 stycznia 1979 w Łodzi) – polski malarz i reżyser.
Życiorys Józef Skrobiński urodził się 26 stycznia 1910 na Wólce w pobliżu Mławy.
W młodości uczęszczał do gimnazjum im. Stanisława Wyspiańskiego w Mławie. W latach 1930–1934 studiował na Uniwersytecie Warszawskim matematykę (bez uzyskania dyplomu). Podczas studiów, za sprawą znajomości z profesorem Władysławem Witwickim (1878 – 1948) – rozpoczął studiowanie malarstwa i rysunku. Studia te rozwinęły jego zainteresowania sztukami plastycznymi, dając im podstawy teoretyczne.
W latach 1935–1936 pracował w pracowni filmowej „Rysfilm” w Warszawie jako rysownik animator. Od 1937 do wybuchu II wojny światowej pracował jako, grafik w Biurze Regionalnego Planu Zabudowy Okręgu Łódzkiego. Od 1946 związany był zawodowo ze Studiem Filmów Rysunkowych, a następnie z Wytwórnią Filmów Oświatowych. Rozpoczął pracę jako animator, a następnie od 1951 jako reżyser III kategorii samodzielnie realizował filmy. W styczniu 1967 otrzymał tytuł reżysera II kategorii, a w marcu 1975 reżysera I kategorii. Równocześnie z pracą w Wytwórni Filmów Oświatowych poświęca się drugiej pasji – malarstwu.
Po raz pierwszy swą twórczość zaprezentował na I Wystawie ZZPAP w Łodzi. Odtąd regularnie brał udział zarówno w wystawach zbiorowych, jak i indywidualnych w kraju i za granicą. Jego obrazy znajdują się obecnie w zbiorach muzealnych i prywatnych w kraju i za granicą.
W 1971 otrzymał Honorową Odznakę Miasta Łodzi, a w 1979 uhonorowany został Nagrodą Miasta Łodzi za całokształt twórczości artystycznej w dziedzinie malarstwa.
Był członkiem Stowarzyszenia Filmu Naukowego i wiceprzewodniczącym Zarządu Sekcji Filmów Oświatowych przy Stowarzyszeniu Filmowców Polskich. Był również członkiem ZAiKS i ZPAP.
Zmarł 22 stycznia 1979 i pochowany został na cmentarzu rzymskokatolickim św. Józefa w Łodzi przy ul. Ogrodowej 39 (Starym Cmentarzu w Łodzi).
Twórczość malarska Styl Twórczość malarska Józefa Skrobińskiego łączona jest z tzw. łódzką szkołą realistów. Tworzyli ją m.in.: Wiesław Garboliński, Jerzy Krawczyk, Barbara Szajdzińska – Krawczyk, Benon Liberski i Leszek Rózga. Łódzka szkoła realistów była częścią szerszej inicjatywy artystycznej – Grupy Realistów. Inicjatorami Grupy Realistów byli Juliusz i Helena Krajewscy. Celem inicjatywy było stworzenie swoistej przeciwwagi w stosunku do sztuki abstrakcyjnej i podkreślenie znaczenia sztuki figuratywnej. Należy podkreślić, że pojęcie „łódzka szkoła realistów” nie oznaczało odrębnej grupy programowej czy też „szkoły malarskiej”. Była to grupa artystów wystawiających razem, zaś surowy klimat łódzkiej architektury będący tematem wielu wczesnych obrazów członków grupy spowodował, że malarstwo tych artystów, szczególnie w pierwszym okresie, wyraźnie wyróżniało się na tle innych malarzy realistów.
Z całej grupy – Józef Skrobiński pozostał do końca wierny realizmowi, choć i u niego wyróżnia się różne okresy twórczości, a nawet pojedyncze przykłady malarstwa abstrakcyjnego.
Pierwszą wystawą, w której uczestniczy Józef Skrobiński jest I Wystawa ZZPAP w roku 1945 (początkowo był to ZZPAP – Związek Zawodowy Polskich Artystów Plastyków, przekształcony w 1949 w ZPAP). Skrobiński regularnie bierze udział w Wystawach Malarzy Realistów począwszy od pierwszej wystawy w 1962 roku aż do XI wystawy – „W kręgu realizmu” realizowanych w warszawskiej Galerii Zachęta.
Tematyka Artysta używał różnych technik malarskich. Szerokiej publiczności znane są obrazy olejne i akwarele.
W przypadku akwarel artysta tworzył całe grupy obrazów w tej technice, których tematem były: Łódź i okolice, Ziemia Kłodzka, Gdańsk i okolice, Mazury, Kazimierz, Wólka, Sulejów, Wieluń, Bełchatów. Na uwagę zasługują również akwarele z byłej Jugosławii, Węgier i Bułgarii (Soczi). Zbiory akwarel związane z Gdańskiem i Ziemią Kłodzką znajdują się w zbiorach muzeów w Kłodzku (10 akwarel) i Gdańsku (65 akwarel). Cechą charakterystyczną akwarel Józefa Skrobińskiego są nasycone światło oraz żywe kolory niespotykane u innych akwarelistów.
Obrazy malowane techniką olejną ewoluowały jeśli chodzi o formę i tematykę przez ponad 30 lat twórczości artystycznej. Początkowo miały charakter typowo realistyczny, a faktura obrazu była gruba. Z czasem artysta zaczął stosować charakterystyczny dla siebie ciemny kontur. Oddzielną kategorię stanowią obrazy bezkonturowe, niejednokrotnie malowane płaszczyznami, o frywolnej, często humorystycznej tematyce. Prawdopodobnie obrazy z tej grupy stanowiły nawiązanie do doświadczeń reżyserskich w animacji.
Szerokiej publiczności najlepiej znane są pejzaże z Łodzi i okolic, będące często wizytówką twórczości Skrobińskiego. W łódzkim środowisku artystycznym Skrobiński nazywany był „łódzkim Utrillo”. Początkowo są to łódzkie weduty, tworzone z zachowaniem wierności detali, często malowane z dalszej perspektywy. Stopniowo artysta odchodzi od „typograficznych” pejzaży na rzecz widoków starych fabryk, zaułków czy uliczek. Obrazy te malowane są w sposób uproszczony, oszczędniej jeśli chodzi o szczegóły – artyście chodzi bowiem nie o wierne oddanie szczegółów, ale o oddanie atmosfery łódzkich przedmieść i zaułków. Wydaje się, że obrazy te malowane są z pamięci, dominują spokojne często przygaszone i „brudne” barwy oddające klimat portretowanego miasta. Perspektywa tych obrazów również jest inna, niższa i bliższa.
Na przełomie lat 60. i 70. szerzej pojawia się tematyka związana z egzystencją człowieka i problematyką społeczną. Obrazy z tej grupy tematycznej są malowane z reguły na dużym formacie. Stylistycznie charakteryzują się nieco przygaszonymi barwami, charakterystycznym ciemnym konturem i często lekką deformacją (wydłużenie postaci i budynków).
Józef Skrobiński był również autorem kilku obrazów o tematyce czysto religijnej.
Najmniej ciekawą grupę obrazów stanowią prace malowane na oficjalne wystawy związane z: Ludowym Wojskiem Polskim, ruchem robotniczym, okupacją i martyrologią narodu polskiego, choć i w tej kategorii można znaleźć interesujące prace.
Wybrane wystawy Rok Wystawa Miejsce1945–1978 Doroczne Wystawy Okręgowe ZZPAP i ZPAP Łódź1946 II Salon Zimowy Radom1952 II Ogólnopolska Wystawa Plastyki Warszawa1953 III Ogólnopolska Wystawa Plastyki Warszawa 1958 Indywidualna Wystawa Malarstwa ŁódźWystawa Malarstwa Członków ZPAP Łódź i Słupsk 1959 Indywidualna Wystawa Malarstwa ŁódźWystawa „Ziemia łódzka w plastyce” Łódź1960 Indywidualna Wystawa Malarstwa Łódź1961 Wystawa Malarstwa „Polskie Dzieło Plastyczne w XV-lecie PRL” Warszawa 1962 I Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego SzczecinMartyrologia i Walka Narodu Polskiego 1939 – 1945 LublinWystawa Prac 25 Malarzy Realistów WarszawaWystawa Malarstwa i Grafiki Okręgu łódzkiego ZPAP WarszawaPokonkursowa Wystawa pt. „Łódź w malarstwie” Łódź 1963 Wystawa pt. „Cztery konkursy” ŁódźOgólnopolska wystawa „XV-lecie Ludowego Wojska Polskiego w Twórczości Plastycznej” WarszawaIV Ogólnopolska Wystawa Marynistyczna Warszawa1-Maja Wystawa Malarstwa, Grafiki, Rzeźby ŁódźWystawa Prac 30 Malarzy Realistów Warszawa, Sopot 1964 Wystawa Pokonkursowa Konkursu Okręgu Łódzkiego ZPAP w Łodzi na obraz sztalugowy ŁódźII Festiwal Malarstwa Współczesnego SzczecinOgólnopolska Wystawa Marynistyczna Warszawa 1965 III Wystawa Prac 30 Malarzy Realistów WarszawaWystawa Malarstwa „20 lat PRL w Twórczości Plastycznej” WarszawaWystawa „XX – lecia Polski Ludowej w Plastyce” ŁódźIndywidualna Wystawa Akwarel Działoszyn 1966 IV Wystawa Prac Malarzy Realistów WarszawaOgólnopolska Wystawa pt. „Temat muzyczny w polskiej sztuce współczesnej” BydgoszczWystawa Współczesnego Malarstwa Polskiego MoskwaWspółczesne Malarstwo Polskie Bukareszt 1967 Indywidualna Wystawa Szkiców z Jugosławii Łódź, Zgierz, AleksandrówV Wystawa Prac Malarzy Realistów WarszawaWystawa pokonkursowa „Człowiek i praca w Polsce Ludowej” WarszawaWystawa Malarstwa i Grafiki poświęcona 50 rocznicy Rewolucji Październikowej Warszawa1968 VI Wystawa Prac Malarzy Realistów Warszawa 1969 III Biennale Sztuki Państw Nadbałtyckich Rostock„Człowiek i Praca w Polsce Ludowej” – rzeźba, malarstwo, grafika WarszawaTemat muzyczny we współczesnym malarstwie i grafice krajów Europy Środkowej i Wschodniej Bydgoszcz, Toruń, Grudziądz 1970 V Jubileuszowy Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego SzczecinVIII Wystawa Prac Malarzy Realistów WarszawaWystawa Malarstwa Batalistycznego Okręgu Łódzkiego ZPAP Warszawa 1971 Wystawa Malarstwa Grupy Realistów Dania: Vallekilde, RoskoleOgólnopolska wystawa malarstwa, rzeźby i grafiki „Portret człowieka” Warszawa 1972 IX Wystawa Prac Malarzy Realistów WarszawaVI Festiwal Malarstwa Współczesnego SzczecinWystawa Malarstwa, Grafiki i Rzeźby Okręgu Łódzkiego ZPAP LipskOgólnopolska Wystawa Plastyki „Przeciw wojnie” LublinOgólnopolska Wystawa Malarstwa „Kopernik – Kosmos” ToruńMiędzynarodowa Wystawa Malarstwa Koszyce 1973 Ogólnopolska Wystawa „30 lat Ludowego Wojska Polskiego w twórczości plastycznej” WarszawaWystawa malarstwa i grafiki z okazji 550-ej Rocznicy Nadania Praw Miejskich Łodzi Łódź 1974 Tendencje w Sztuce Łódzkiej – Panorama 30-lecia PRL Łódź, Ziemia łódzka, WarszawaWspółczesna Sztuka Polska Zaangażowana Politycznie i Społecznie Łódź 1975 Ogólnopolska Wystawa „Przeciw wojnie” Lublin30 Rocznica Zwycięstwa nad Faszyzmem w Twórczości Plastycznej Warszawa, Budapeszt 1976 Pokonkursowa Wystawa Malarstwa „Pejzaż łódzki” ŁódźVI Festiwal Sztuk Pięknych WarszawaJubileuszowa Wystawa Malarstwa ŁódźWystawa „W kręgu realizmu” Warszawa 1977 Indywidualna Wystawa Malarstwa i Rysunku Sieradz, ToruńPokonkursowa Wystawa Malarstwa „Pejzaż łódzki” ŁódźOgólnopolska Wystawa „Tematy muzyczne w plastyce” Wrocław1978 Ogólnopolska Wystawa na tematy wojskowe Warszawa 1979 Ogólnopolska Wystawa Malarstwa pt. „Dziecko w malarstwie” WarszawaWystawa „Łódzka Szkoła Realizmu” Londyn 1980 Dziecko – Kulisy zbrodni II Wojny Światowej WarszawaIndywidualna Wystawa Malarstwa Łódź
Nagrody i wyróżnienia w dziedzinie malarstwa 1961 – Okręgowy Konkurs pt. „Łódź w malarstwie” – III nagroda 1962 – Okręgowy Konkurs na obraz sztalugowy, Łódź – II nagroda 1964 – Okręgowy Konkurs na obraz sztalugowy, Łódź – III nagroda 1965 Okręgowy Konkurs na obraz sztalugowy i grafikę pt. „Człowiek współczesny”, Łódź – wyróżnienie Ogólnopolska Wystawa pt. „20 lat PRL w Twórczości Plastycznej”, Warszawa – nagroda Ministra Kultury i Sztuki 1967 Okręgowy Konkurs na obraz sztalugowy pt. „50 lat Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej”, Łódź – II nagroda, wyróżnienie Ogólnopolski Konkurs pt. „Człowiek i praca w Polsce Ludowej”, Warszawa – wyróżnienie 1969 – Ogólnopolski Konkurs pt. „Człowiek i praca w Polsce Ludowej”, Warszawa – wyróżnienie 1971 – Okręgowy Konkurs na obraz, Łódź – wyróżnienie 1975 – Ogólnopolska Wystawa Plastyki „Przeciw wojnie”, Lublin – nagroda w dziale malarstwa 1976 Okręgowy Konkurs pt. „Pejzaż łódzki”, Łódź – II nagroda VI Festiwal Sztuk Pięknych, Warszawa – nagroda w dziale malarstwa 1977 – Okręgowy Konkurs pt. „Pejzaż łódzki”, Łódź – nagroda Prezydenta Miasta Łodzi, oraz wyróżnienie Muzeum Historii Miasta Łodzi 1979 Nagroda Miasta Łodzi – za całokształt twórczości artystycznej w dziedzinie malarstwa Ogólnopolska Wystawa „Dziecko w malarstwie” – wyróżnienie honorowe
Muzea i galerie, mające w zbiorach obrazy Józefa Skrobińskiego Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi (dawne Muzeum Historii Ruchu Rewolucyjnego) Muzeum Miasta Łodzi Muzeum Archidiecezji Łódzkiej Muzeum Narodowe w Szczecinie Pomorskie Muzeum Wojskowe w Bydgoszczy Muzeum Okręgowe w Toruniu Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku Muzeum Śląskie – Katowice Państwowe Muzeum na Majdanku Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie Muzeum Niepodległości w Warszawie Muzeum Historyczne Miasta Gdańska – Dział Sztuki, Gabinet Rycin (akwarele) Muzeum Ziemi Kłodzkiej (akwarele) Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, Galeria Sztuki Socrealizmu (rysunek)