Ludomir Kazimierz Wacław Adrian Junosza-Stępowski (ur. 30 lipca 1854 w Sandomierzu, zm. 1918) – generał major piechoty Armii Imperium Rosyjskiego.
Był synem Kazimirza (zm. 1867), rejenta i Klementyny z Dworzyńskich. Wstąpił do szkoły oficerskiej w Petersburgu, którą ukończył w 1875 roku, awansując po dwóch latach na porucznika, a po kolejnych czterech na sztabs-kapitana. W 1893 otrzymał awans na pułkownika. Przez dwa lata był komendantem wojskowym Aszchabadu, pełnił też służbę w Samarkandzie. W 1904 został dowódcą stacjonującego w Suwałkach 20. Pułku Strzelców i odbył z nim kampanię japońsko-rosyjską 1904–1905 na Froncie Mandżurskim. W 1907 awansowany na generała i przeniesiony do rezerwy. Zamieszkał w WarszawieLudomir Stępowski. W 1911 publikował w Tygodniku Ilustrowanym wspomnienia z wojny japońsko-rosyjskiej. Był zastępcą naczelnika Komitetu Organizacyjnego Legionów Polskich, formowanych u boku wojsk rosyjskich w 1915 rokuHenryk Bagiński, Wojsko polskie na wschodzie, 1914-1920, Warszawa 1921, s. 15..
Po rozpadzie Imperium Rosyjskiego w 1917 deklarował się jako polski patriota i poparł starania Związku Wojskowych Polaków o tworzenie jednostek Wojska Polskiego w Rosji.
Przypisy
Bibliografia H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
Kategoria:Członkowie Komitetu Organizacyjnego Legionów Polskich (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1918