Natasha Saint-Pierre, Natasha St-Pier (ur. 10 lutego 1981 roku w Bathurst w Nowym Brunszwiku) – kanadyjska piosenkarka popowa, rockowa i jazzowa pochodzenia akadiańskiego.
Reprezentantka Francji z utworem „Je n’ai que mon âme” w 46. Konkursie Piosenki Eurowizji (2001).
Życiorys Urodziła się w Bathurst w prowincji Nowy Brunszwik, jest córką dyrektora więzienia Mario St-Pierre'a i pielęgniarki położnej Rose-Marie Bard. Razem z młodszym o cztery lata bratem Jonathanem została wychowana w Saint-Hilaire Baker-Brook. Uczęszczała do szkoły średniej o profilu biologicznym.
W wieku ośmiu lat zaczęła pobierać lekcje muzyki – śpiewu klasycznego i popularnego oraz gry na fortepianie, a także tańca – baletu i jazzu. Jakiś czas później została doceniona przez swojego nauczyciela muzyki, który zaangażował ją do przedstawienia musicalowego, gdzie wykonała utwór „Mon cadeau” z repertuaru Elsy. W 1992 została dostrzeżona przez Alaina Morisoda i zaproszona do udziału w programie dla młodych talentów Sweet People Show, realizowanego przez lokalną telewizję w Quebecu. W kolejnym roku została najmłodszą finalistką konkursu Le pouvoir de la chanson, po którego zakończeniu producenci Regean i Michela Lacroix zaoferowali jej podpisanie pierwszego kontraktu płytowego z ich wytwórnią Mi Re La. W lipcu 1995 nagrała piosenkę „Le parcours du coeur”, napisaną z okazji piątej rocznicy założenia fundacji Maurice Tanguaya zajmującej się upośledzonymi dziećmi. thumb|Saint-Pier (2006) W sierpniu 1996 wydała swój debiutancki album studyjny pt. Emergence, nad którym pracowała ze Steve'em Baracattem. Płytę promowała singlami: „Il ne sait pas” i „Sans le savoir”. Po wydaniu płyty zerwała umowę ze swoimi agentami, co tłumaczyła rozbieżnościami w postrzeganiu dalszego rozwoju artystycznego. Po rozstaniu z firmą przerwała karierę na niecałe trzy lata. Negocjacje między prawnikami obu stron dotyczące zerwanego kontraktu trwały przeszło dwa lata. Producent Guy Cloutier postanowił wówczas pomóc St-Pier i zaproponował jej współpracę, w którą zainwestował w dalszy rozwój jej kariery ok. miliona dolarów kanadyjskich.
Pod koniec lat 90. podczas trasy koncertowej w Quebecu otrzymała propozycję zastąpienia aktorki Julie Zenatti w roli Fleur-de-lys w spektaklu Notre Dame de Paris (reż. Luc Plamondon). Dzięki występowi w spektaklu została zaangażowana w produkcję brytyjskiej wersji musicalu, gdzie zagrała u boku Tiny Areny. W 2000 nagrała piosenkę „My Heart If You Will Swear” umieszczoną na płycie zawierającej utwory ze spektaklu. W 2001, reprezentując Francji z utworem „Je n’ai que mon âme”, zajęła czwarte miejsce w finale 46. Konkursu Piosenki Eurowizjiw Kopenhadze. Po udziale w konkursie została laureatką wielu nagród przemysłu muzycznego w Kanadzie i Francji, odbyła kilka międzynarodowych tras koncertowych. Zaśpiewała także na jubileuszu 60-lecia urodzin Johnny'ego Hallydaya. W tym samym roku wydała album pt. À chacun son histoire. thumb|Saint-Pier (2009) W marcu 2002 wydała album pt. De l'amour le mieux, z którą zadebiutowała na trzecim miejscu listy najczęściej kupowanych albumów we Francji i dotarła do trzeciej pozycji na Belgii i ósmego w Polsce. Płytę promowała singlami: „Nos rendez-vous” i „Tu trouveras”, z którym dotarła do trzeciego miejsca listy przebojów we Francji i w Belgii. W tym samym roku została jedną z gwiazd koncertu Przeboje Jedynki organizowanego przez Telewizję Polską.
W lipcu 2003 wydała album pt. L'instant d'apres, z którym zadebiutowała na trzecim miejscu listy bestsellerów we Francji oraz na 11. miejscu w Belgii i na 17. w Polsce. Płytę promowała singlami: „Tant que c’est toi” i „Mourir demain”, który nagrała z Pascalem Obispo.
thumb|Saint-Pier (2014) Na przełomie 2003 i 2004 wydała dwa dwupłytowe albumy kompilacyjne, na których umieściła swoje najpopularniejsze piosenki, a także debiutanckie wydawnictwo koncertowe pt. Un instant avec Natasha St Pier. Na początku stycznia 2006 wydała album studyjny pt. Longueur d'ondes, z którym zadebiutowała na szczycie listy najczęściej kupowanych płyt we Francji i dotarła m.in. do drugiego miejsca notowania w Belgii i 29. miejsca w PolsceLongueur d'ondes, in Polish Albums Chart Olix.onyx.pl (pobrano 14 listopada 2024). Za krajową sprzedaż albumu w ponad 160 tys. egzemplarzy we Francji odebrała certyfikat złotej płyty. W tym samym roku przyleciała do Polski na zaproszenie tygodnika „Gala” i zagrała minikoncert podczas uroczystej ceremonii wręczenia statuetek Róże Gali.
W listopadzie 2008 wydała album, zatytułowany po prostu Natasha St-Pier. W kolejnym roku premierę miała trzecia składanka jej przebojów pt. 10 ans de succes, którą wydała z okazji 10-lecia działalności artystycznej. 31 marca 2015 zaśpiewała utwór „Je n’ai que mon âme” podczas koncertu jubileuszowego Eurovision Song Contest’s Greatest Hits przygotowanego przez BBC z okazji 60-lecia istnienia Konkursu Piosenki Eurowizji.
Życie prywatne 9 marca 2012 w Lit-et-Mixe poślubiła Grégory'ego Quillacqa, sapera i członka paryskiej brygady strażaków specjalizujących się w gaszeniu pożarów nawodnych i podwodnych. Mają córkę, Bixente Maxime. W 2021 ogłosiła separację z mężem.
Jest wegetarianką i chrześcijanką wyznania katolickiego. Naucza też jogi i od czasu do czasu nurkuje.
Dyskografia Albumy Rok Album Pozycja Ilość sprzedanych płyt CertyfikatFRhttp://www.chartsinfrance.net/Natasha—St—Pier/charts.htmlBEL (Fl)SUI1996Émergence—————2001À chacun son histoire3723— FRA: złota płyta2002De l'amour le mieux3312 FRA: 2x platynowa płyta CAN: złota płyta2003L'Instant d'après3614 FRA: platynowa płyta2006Longueur d'ondes1211 —2008Natasha St—Pier161663—2009Tu trouveras... 10 ans de succès2331——2012Bonne nouvelle111180—2013Thérèse, vivre d'amour24——2015Mon Acadie16186214 000—2017L'Alphabet des Animaux7868—2 5002018Thérèse de Lisieux – Aimer c’est tout donner23554040 0002020Croire
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona artystki
Kategoria:Kanadyjskie wokalistki popowe Kategoria:Kanadyjskie wokalistki rockowe Kategoria:Reprezentanci Francji w Konkursie Piosenki Eurowizji Kategoria:Urodzeni w 1981