Rachunkowość budżetowa – dotyczy jednostek sektora budżetowego i dostarcza informacji finansowych o wykonaniu poszczególnych budżetów, niezbędnych w procesach ich planowania, kontroli i analizy. Tworzy informacje niezbędne do ochrony i kontroli mienia publicznego oraz do rozliczania zarządzających tym mieniem z odpowiedzialności przed społeczeństwem.
Ten rodzaj rachunkowości wyróżnia ujednolicenie, wyrażone poprzez stosowanie: jednolitego planu kont takiej samej klasyfikacji budżetowej jednolitych zasad tworzenia sprawozdań finansowych.
Podmioty rachunkowości budżetowej Jednostki budżetowe – metoda finansowania brutto: środki otrzymane z budżetu jednostki przeznaczają na swoje wydatki, a osiągnięte dochody odprowadzają do budżetu. Z końcem roku budżetowego do budżetu trafiają również otrzymane a niewykorzystane środki na wydatkiWyjątek stanowią oświatowe jednostki budżetowe, które mogą wykorzystać zgromadzone tzw. dochody własne do wysokości ustalonej przez zarząd jednostki samorządu terytorialnego.. Samorządowe zakłady budżetowe – koszty swej działalności pokrywają z osiągniętych przychodów oraz otrzymanych dotacji (które w przypadku niewykorzystania należy zwrócić z końcem roku budżetowego). Zakłady rozliczają się z budżetem metodą finansowania netto, czyli poprzez wynik finansowy. Agencje wykonawcze – odprowadzają do budżetu nadwyżkę środków finansowych. Instytucje gospodarki budżetowej – koszty i zobowiązania pokrywają z uzyskanych przychodów. Fundusze celowe – ich przychody pochodzą ze środków publicznych, a koszty ponoszone są na realizację zadań publicznych o finansach publicznych z 2009 roku zniosła funkcjonujące w sferze budżetowej gospodarstwa pomocnicze..
Ewidencja dochodów budżetowych Dochody budżetowe realizowane są przez urzędy skarbowe, wydziały finansowe jednostek samorządu i jednostki budżetowe; ujmuje się je na subkoncie 130-2 zakładowego planu kontPlan taki opracowuje się na podstawie ministerialnego wzorca.. Z ewidencyjnego punktu widzenia oraz techniki realizacji dochodów budżetowych stosuje się podział dochodów na przypisane i nieprzypisane. Dochody przypisane – mają odzwierciedlenie w odpowiednim dokumencie; powodują wystąpienie należności z tytułu dochodów budżetowych oraz zwiększenie przychodów w ujęciu zgodnym z zasadą memoriałową. Dochody nieprzypisane – to wpływy z tytułu opłat za wykonane czynności, które nie są wpłacane na podstawie wcześniejszego udokumentowania. Zrealizowane dochody jednostki państwowe odprowadzają na rachunek urzędu skarbowego, a samorządowe na rachunek jednostek samorządu terytorialnego. Zrealizowane dochody przeksięgowuje się na podstawie okresowych sprawozdań Rb-27 lub Rb-27S.
Ewidencja wydatków budżetowych Wydatkiem budżetowym jest każda kwota podjęta z rachunku bieżącego (subkonto 130-1 zakładowego planu kont), niezależnie od jej przeznaczenia. Wyjątek stanowią środki przekazywane dysponentom niższego stopnia. Każdy wydatek jest klasyfikowany zgodnie z klasyfikacją paragrafową, najczęściej w postaci kart wydatków. Suma dokonanych wydatków powinna być równa z otrzymaną z budżetu kwotą środków na wydatki oraz zgodna z sumą wydatków ujętą w planie wydatków budżetowych jednostki. Przekroczenie tej sumy oznaczałoby naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Dokonanie nieplanowanych wydatków dopuszczalne jest jedynie w sytuacjach nadzwyczajnych – losowych.
Przypisy
Bibliografia Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości () Kiziukiewicz T., Rachunkowość w jednostkach sektora finansów publicznych, wyd. Difin, Warszawa, 2006 Zysnarska A., Rachunkowość jednostek budżetowych i gospodarki pozabudżetowej, wyd. ODDK, Gdańsk, 2008
Kategoria:Rachunkowość Kategoria:Finanse publiczne