Babka długoogonowa (Knipowitschia longecaudata) – gatunek ryby z rodzaju babkowatych (Gobiidae).
Występowanie Morze Czarne, Morze Azowskie i Morze Kaspijskie.
Występuje w wodach słonawych, na płyciznach, na piasku lub wśród wodorostów. Preferuje wody o temp. od 4 do 20 °C.
Cechy morfologiczne Osiąga 5 cm długości. W płetwach grzbietowych 6–8 twardych i 7–9 miękkich promieni, w płetwie odbytowej 1 twardy i 8–9 miękkich promieni.
Odżywianie Żywi się niewielkimi dennymi bezkręgowcami.
Rozród Trze się po pierwszej zimie od III do VII. Samice mogą brać udział w tarle kilka razy w roku. Ziarna ikry mają wymiary 3,0–3,8 mm. Samiec strzeże ikry w jamkach pod kamieniami, roślinnością bądź muszlami mięczaków. Żyje do 2 lat.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Babkowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1877 roku