thumb|Mary Wigman, 1959 (po lewej)z uczennicą Nahami Abbell Mary Wigman (ur. 13 listopada 1886 w Hanowerze, zm. 19 września 1973 w Berlinie) (właściwie Karoline Sofie Marie Wiegmann) – niemiecka tancerka, choreografka, pedagog tańca. Wraz z Rudolfem Labanem i Kurtem Joossem stworzyła w latach dwudziestych XX wieku taniec wyrazisty (niem. Ausdruckstanz). Jako pseudonim sceniczny przybrała zanglicyzowane brzmienie swojego imienia i nazwiska.
Życiorys Młodość spędziła w Hanowerze, Anglii, Holandii i Szwajcarii. Studiowała gimnastykę rytmiczną 1910–1911 w Hellerau u Émile Jaques-Dalcroze. Za radą malarza Emila Noldego rozpoczęła 1913 studia w „Szkole Sztuki” Rudolfa Labana w szwajcarskim osiedlu artystów Monte Verità.
Podczas I wojny światowej pozostała w Lipsku jako asystentka Labana. 1917 wystąpiła w Zurychu z trzema własnymi programami tanecznymi.
Występy w Hamburgu i Dreźnie w 1919 przyniosły jej rozgłos. W 1920 otworzyła własną szkołę tańca w Dreźnie. 1921 rozpoczęła występy z własną grupą taneczną.
Prowadziła szkołę tańca w Berlinie. Katia Bakalinskaja, pod wrażeniem występów zespołu Wigman 14 lutego 1926 w Stadt-Theater na Targu Węglowym w Gdańsku, zaczęła naukę pod okiem mistrzyni. Z czasem stała się jedną z głównych tancerek w zespole Wigman.
W roku 1928 wystąpiła po raz pierwszy w Londynie, a w roku 1930 w USA. Tańczyła do skomponowanej dla niej muzyki, czasami tylko z towarzyszeniem gongów i bębnów, czasami bez towarzyszenia muzyki. W połowie maja 1935 gościła wraz ze swym zespołem w Łodzi"Łódź w Ilustracji", 12 V 1935, nr 19, s. 5 (na zdj. zespół Wigman w tańcu p.t. "Skarga żałobna", z cyklu "Tańce kobiece")..
Na początku lat trzydziestych XX wieku Mary Wigmann miała w Dreźnie 360 uczniów, w szkołach filialnych m.in. w Nowym Jorku dalszych 1500 uczniów. Do jej uczniów należeli m.in. Harald Kreutzberg, Gret Palucca, Yvonne Georgi, Hanna Berger, Pola Nireńska (żona Jana Karskiego, „kuriera z Warszawy”).
Utrzymywała relacje miłosne z niektórymi uczennicami, w niepublikowanym wierszu, mianem kochanki określiła Polę Nireńską.
W okresie nazistowskim działała dalej, w roku 1936 uczestniczyła w programie artystycznym letniej Olimpiady 1936 w Berlinie.
W 1942 była zmuszona do sprzedaży szkoły w Dreźnie. Prowadziła wykłady gościnne w Szkole Wyższej Muzyki i Teatru w Lipsku.
Po wojnie 1945 nadal uczyła w Lipsku. 1949 zamieszkała w Berlinie Zachodnim i założyła tam studio taneczne „Mary Wigmann Studio”.
Ze swoim zespołem występowała do roku 1961. W 1967 zakończyła działalność edukacyjną likwidując „Studio” i ograniczyła się do wygłaszania wykładów.
Dzieła Die sieben Tänze des Lebens. Tanzdichtung. (Siedem tańców życia. Poemat taneczny) Diederichs, Jena 1921. Komposition. (Kompozycja) Seebote, Überlingen o.J. (1925). Deutsche Tanzkunst.(Niemiecka sztuka tańca) Reißner, Dresden 1935. Die Sprache des Tanzes. (Mowa tańca) Battenberg, Stuttgart 1963; wznowienie: Battenberg, München 1986, .
Bibliografia Strona internetowa poświęcona Mary Wigman
Przypisy
Kategoria:Artyści związani z Berlinem Kategoria:Artyści związani z Dreznem Kategoria:Ludzie urodzeni w Hanowerze Kategoria:Niemieccy choreografowie Kategoria:Niemieckie tancerki Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1973