Konura słoneczna (Aratinga solstitialis) – gatunek średniego, barwnego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Występuje w północnej części Ameryki Południowej – w Gujanie oraz przyległym fragmencie północnej Brazylii. Jest zagrożona wyginięciem; dość często spotykana w hodowlach.
Systematyka Jest to gatunek monotypowy (nie wyróżnia się podgatunków). Blisko spokrewniona z konurą ognistobrzuchą (A. jandaya) i złotoczelną (A. auricapillus), z którymi bywała czasem łączona w jeden gatunek. Za jej synonim uznawano konurę żółtą (A. maculata), traktowaną obecnie jako osobny gatunek.
Morfologia 240px|mały|Ptak dorosły (pierwszy z lewej) i osobniki młodociane Nie występuje dymorfizm płciowy. Gruby, czarny dziób. Pomarańczowa „twarz” oraz spód ciała nie licząc piersi, a także pokrywy nadogonowe. Poza tym całe ciało oraz barkówki żółte. Pokrywy skrzydłowe zielone z żółtymi obrzeżeniami, lotki drugorzędowe oraz zakończenia zielonych, pierwszorzędowych granatowe. Szare, zygodaktyliczne nogi. Ogon długi, początkowo żółtawy, a na brzegach niebieski, dalej przechodzi w granat.
Wymiary długość ciała: 30 cm rozpiętość skrzydeł: 46 cm masa ciała: 100–120 g
Zasięg występowania Występuje w północnej części Ameryki Południowej – w Gujanie oraz przyległym fragmencie północnej Brazylii (północno-wschodnia część stanu Roraima). Dawniej występowała także w Surinamie, a jedno stwierdzenie pochodzi z Gujany Francuskiej. Odnotowane stwierdzenie rzekomo z południowo-wschodniej Wenezueli w rzeczywistości miało miejsce na terytorium Brazylii.
Ekologia i zachowanie Biotop Lasy i sawanna.
Zachowanie Zazwyczaj spotykana w średniej wielkości stadach. Żeruje na drzewach i krzewach, jest ruchliwa i hałaśliwa.
Głos Wysokie, zgrzytliwe, szybko powtarzane skriik.
Pożywienie Zazwyczaj owoce.
Rozmnażanie Wiadomo tylko to, że gniazduje w dziuplach, często palmowych. Reszta danych pochodzi z niewoli. Wyprowadza 1 lęg. 4 jaja wysiadywane są przez samicę przez około 28 dni. Młode umieją latać po 56 dniach.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje konurę słoneczną za gatunek zagrożony (EN – endangered) od 2014 roku, kiedy to wydzielono konurę żółtą do osobnego gatunku. Liczebność populacji na wolności szacuje się na 1000–2499 dorosłych osobników, a jej trend uznaje się za spadkowy. Zagrożona głównie przez polowania dla piór, kłusownictwo i chwytanie do niewoli. Gatunek ten jest ujęty w II załączniku konwencji waszyngtońskiej (CITES).
Przypisy Tzn. dwa palce stopy skierowane są do przodu, a dwa do tyłu, podobnie jak u innych papug.
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Papugowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki ozdobne Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza Kategoria:Fauna Brazylii Kategoria:Fauna Gujany