Zbrodnia w Majdańskiej Hucie – zbrodnia dokonana 12 lipca 1943 roku przez partyzantów Ukraińskiej Powstańczej Armii na mieszkańcach wsi Majdańska Huta, położonej w powiecie zdołbunowskim w województwie wołyńskim podczas rzezi wołyńskiej. W wyniku zbrodni zginęło 183 Polaków i 1 Ukrainka.
Według relacji zgromadzonych przez Władysława i Ewę Siemaszków, wiosną 1943 roku mieszkańcy Majdańskiej Huty otrzymali od dowództwa UPA w Antonowcach gwarancje bezpieczeństwa pod warunkiem świadczenia danin w postaci żywności, drewna, transportu i robotników do rozbiórki domów opuszczonych przez Polaków. Do czasu zbrodni wieś wywiązywała się z danin. Upowcy mianowali sołtysem Adolfa Oborskiego.
8 lipca 1943 roku we wsi pojawiło się 9 upowców, którzy zachowując się przyjaźnie i ostrzegając przed Niemcami, odwiedzili wszystkie gospodarstwa.
12 lipca rano upowcy opanowali wieś, po czym spalili większość jej mieszkańców w stodole. Niektóre ofiary były mordowane w innych miejscach. Przeżyło 11 osób, głównie tych, które były nieobecne we wsi podczas zbrodni.
Obecnie (lata 2013-2016) wieś nie istniejeGrzegorz Motyka, Wid wołynśkoji rizanyny do operaciji «Wisła». Polśko-ukrajinśkyj konflikt 1943-1947 rr., Kijów 2013, ISBN 978-966-378-302-4, s. 343Alfons Soczyński, Wołyńska Atlantyda, Wołanie z Wołynia, Nr 4 (131), lipiec-sierpień 2016, s. 20.
Przypisy
Bibliografia
Zbrodnia w Majdańskiej Hucie Kategoria:Masakry w Polsce Kategoria:Rzeź wołyńska Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich w dawnym województwie wołyńskim Kategoria:Zbrodnie oddziałów UPA