Chemosynteza – starszy ewolucyjnie od fotosyntezy i mniej od niej skomplikowany sposób autotrofizmu. Przeprowadzają go bakterie nazywane chemoautotrofami, których źródłem energii do asymilacji dwutlenku węgla () są reakcje utlenienia prostszych związków nieorganicznych lub metanu. Odgrywa ona bardzo ważną rolę w obiegach pierwiastków ważnych biologicznie (np. azotu, węgla lub fosforu). Asymilacja dwutlenku węgla rozpoczyna się od karboksylacji rybulozo-1,5-bisfosforanu.
Chemosyntezę można podzielić na dwa etapy: utlenianie związku chemicznego (odpowiednik fazy jasnej fotosyntezy), w którym dany organizm uwalnia energię użyteczną biologicznie (ATP), związanie i produkcja glukozy (na tej samej zasadzie co faza ciemna fotosyntezy).
Wydajność chemosyntezy wynosi od 3 do 30%. Wydajność jest liczona jako stosunek energii zgromadzonej w związkach węgla a energii powstającej podczas utleniania reduktorów.
Przykłady chemosyntezy Bakterie chemosyntetyzujące podzielono na: bakterie nitryfikacyjne: bakterie z rodzaju Nitrosomonas (wykorzystują utlenianie amoniaku do azotynów): bakterie z rodzaju Nitrobacter (wykorzystują utlenianie azotynów do azotanów): bakterie siarkowe utleniające siarkowodór, siarkę pierwiastkową, tiosiarczany (), tetrationiany () i inne nieorganiczne związki siarki: bakterie z rodzaju Beggiatoa (utleniają siarkowodór do siarki pierwiastkowej): bakterie z rodzaju Thiotrix (utleniają wolną siarkę do kwasu siarkowego): bakterie wodorowe: utleniają wodór do wody: bakterie żelazowe: utleniają sole żelaza(II) do żelaza(III): karboksybakterie: utleniają tlenek węgla (CO) do dwutlenku węgla ():
Przypisy
Kategoria:Biologia molekularna Kategoria:Metabolizm