Chaczatur Abowian (ur. w Kanaker, zm. po ; , IPA: ) – ormiański pisarz, poeta, etnograf, pedagog, działacz społeczny, twórca nowej literatury ormiańskiej i nowego ormiańskiego języka literackiego.
Życiorys Podczas pobytu na Uniwersytecie Dorpackim (1830–1836) Abowian zaznajomił się bliżej z rosyjską myślą społeczną i z życiem literackim epoki puszkinowskiej. Wywarło to ogromny wpływ na kształtowanie się jego światopoglądu. Przyjaciel jego – azerbejdżanski rzecznik oświecenia Axundov był osobiście związany z dekabrystami.
W 1848 w tajemniczych okolicznościach zaginął i został uznany za zmarłego.
Miejsce w dziejach literatury Abowian jest autorem powieści (napisana w 1840, pierwsze wydanie – 1856) i szeregu innych utworów, w których demaskuje okrucieństwo wyzyskiwaczy-feudałów, duchowieństwa, zakonników, bogaczy, pokazuje, jak budzi się duch protestu wśród chłopów pańszczyźnianych. Uważany za ojca nowej literatury ormiańskiej za sprawą powieści Werk Hajastani (Rany Armenii), napisanej w 1841 i opublikowanej pośmiertnie w 1858. Większość jego dzieł została wydana już po jego śmierci.
Przypisy
Bibliografia po polsku
w językach obcych
Kategoria:Ormiańscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Zaginieni Kategoria:Zmarli w XIX wieku