right|200px Montowt – polski herb szlachecki, odmiana herbu Pobóg.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu błękitnym podkowa srebrna ze złotym krzyżem kawalerskim na barku, ze środka lewo-ukośnie strzałą przeszyta.
Klejnot: pięć piór strusich.
Labry: błękitne, podbite srebrem.
Według J. Ostrowskiego istniała odmiana herba Montowt (cz. Montowt I) przysługująca Montowtom, rodzinie pochodzenia litewskiego w Prusach wschodnich osiadłej (cz. Montowt II):
W polu błękitnym między sercem a podkową z krzyżem złotym na barku złota kusza z cięciwem. Klejnot: trzy strzały w wachlarz żeleźcami do góry. Labry: błękitne, podbite złotem.
Według S. Uruskiego Montowtowie na Prusiech używali herb – w polu błękitnym – między sercem przeszytym złotą strzałą i Pobógem – złota halabarda (herb Montowt wedł. Uruskiego).
Herbowni Montowt (Montowtowicz).
Znani herbowni Michał Montowtowicz, kasztelan trocki 1483. Jerzy Montowt (Montowtowicz), wojewoda kijowski od 1507. Stanisław Montowtowicz, marszałek hospodarski, mąż Jadwigi, córki Olechna Sudymuntowicza. Andrzej Montowt, dworzanin królewski 1542, żonaty z Maryną ks. Holszańską (2-o Michałowa Kozińska, kasztelanowa wołyńska; 3-o Andrzejowa Kurbska). Jan-Kazimierz Montowt, skarbny litewski 1670.
Zobacz też Pobóg
Bibliografia K. Niesiecki: Herbarz Polski. Wydał J.-N. Bobrowicz. Lipsk: 1839-1849. Seweryn Uruski: Rodzina: herbarz szlachty polskiej . Juliusz Ostrowski: Księga Herbowa Rodow Polskich.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odmiany herbu Pobóg