Rayman Origins – komputerowa gra platformowa wydana w 2011 roku przez Ubisoft, stanowiąca część serii Rayman. Została stworzona przez studio Ubisoft Montpellier pod kierownictwem twórcy serii, Michela Ancela. Gra powróciła do korzeni franczyzy, przywracając grafikę dwuwymiarową po latach eksperymentów z grafiką trójwymiarową. Tytuł został początkowo zaprezentowany podczas targów Electronic Entertainment Expo w 2010 roku. Następnie zadebiutował w listopadzie 2011 roku na konsolach PlayStation 3, Xbox 360 i Wii; wydano go też na przenośnych urządzeniach Nintendo 3DS, PlayStation Vita oraz na komputerach osobistych z systemem Windows.
Akcja gry osadzona jest w baśniowej krainie zwanej Rozdrożem Marzeń, gdzie bohaterowie – Rayman, Globox i dwa Małaki – wyruszają w podróż, by przywrócić ład w świecie zagrożonym inwazją koszmarów. Gracze sterują drużyną składającą się z maksymalnie czterech postaci, przemierzając poziomy w poszukiwaniu lumów i uwięzionych elektrunów, co odblokowuje kolejne etapy oraz dodatkową zawartość, taką jak sekretny poziom Kraina Żywych Umarlaków. Mechanika wieloosobowa pozwala na lokalną współpracę.
Produkcja wykorzystuje autorski silnik graficzny , umożliwiający tworzenie bogatych, ręcznie rysowanych środowisk w wysokiej rozdzielczości. Oprawa audiowizualna została doceniona przez krytyków, a sama gra spotkała się z bardzo pozytywnym przyjęciem zarówno ze strony graczy, jak i recenzentów branżowych, otrzymując liczne nagrody, w tym BAFTA w kategorii osiągnięcia artystycznego. Mimo entuzjastycznego odbioru sprzedaż tytułu okazała się niższa, niż oczekiwał wydawca.
Fabuła Akcja gry osadzona jest w baśniowej krainie Rozdroża Marzeń. Główni bohaterowie Rayman Origins – Rayman, Globox i dwójka Małaków – podczas wypoczynku chrapią tak głośno, że ich sąsiedzi z podziemnej Krainy Żywych Umarlaków dokonują inwazji na Rozdroże Marzeń. Bohaterowie zostają uwięzieni, lecz uciekają z lochów. Odtąd ich celem jest powstrzymanie koszmarów, co mogą osiągnąć dopiero po uwolnieniu kobiecych postaci zwanych Nimfami, porwanych przez podziemne stworzenia. Dzięki pomocy ze strony ocalonych Nimf oraz po ujarzmieniu władców wszystkich krain Rozdroża (zamienionych w monstra w wyniku opanowania przez koszmary) bohaterowie mogą zmierzyć się z osobą odpowiedzialną za zasianie chaosu – Małakiem o imieniu Magik.
Rozgrywka Rayman Origins jest komputerową grą platformową osadzoną w środowisku dwuwymiarowym, w której gracz pokonuje różnorodne przeszkody, nakazując swojemu awatarowi bieganie, skoki czy uderzanie przeciwników, zbieranie jak największej liczby świetlistych stworzeń nazywanych lumami i uwalnianie innych stworów – elektrunów. Zbieranie lumów określa odznaczenie przyznawane graczowi za przebycie etapu; uwalnianie elektrunów otwiera z kolei dostęp do kolejnych poziomów. Mimo że świat jest dwuwymiarowy, postacie mogą przeskakiwać w pewnych momentach do innych warstw ekranu.
Rayman Origins zawiera tryb dla jednego gracza oraz tryb wieloosobowy, w którym może wziąć udział do czterech uczestników. W trybie wieloosobowym gracze muszą ze sobą współpracować, by rozwiązać zagadki i znaleźć różnego rodzaju ukryte przedmioty. W przypadku odniesienia obrażeń postać gracza zamienia się w balon; jeżeli rozgrywka jest wieloosobowa, pozostali gracze mogą przywrócić pokonanego awatara do pierwotnej postaci. W przypadku gry jednoosobowej gracz musi rozpocząć określoną sekcję od nowa. Jeśli jednak zbierze wcześniej przedmiot w postaci serca, to w wypadku obrażenia nie ginie, lecz traci serce.
Dostępne są również dodatkowe, utrudnione poziomy, w których gracz musi ścigać szybko pędzące skrzynie. W nagrodę za złapanie skrzyń gracz otrzymuje przedmioty zwane Zębami Czaszki. Po pomyślnym zebraniu dziesięciu takich zębów otrzymuje dostęp do dodatkowego poziomu – Krainy Żywych Umarlaków.
Produkcja
Rayman Origins stanowił pierwszą od czasu Rayman 3: Hoodlum Havoc produkcję z franczyzy Rayman, której bohaterami nie były postacie Szalonych Kórlików. Po raz pierwszy gra została zaprezentowana na targach Electronic Entertainment Expo w czerwcu 2010 roku. Gra miała nawiązywać do wczesnych korzeni serii. Początkowo zespół pracujący nad Rayman Origins liczył zaledwie pięć osób, ponieważ znaczna część uwagi studia Ubisoft Montpellier skupiała się na innej produkcji – Beyond Good & Evil 2. Tytuł początkowo miał ukazać się w formie epizodów dostępnych tylko w dystrybucji cyfrowej pod koniec 2010 roku, jednak Ubisoft zdecydował się na wydanie kompletnej gry w postaci pudełkowej. lewo|mały|Michel Ancel, reżyser gry Rayman Origins powstał przy pomocy oprogramowania , które pozwala na wyświetlanie wielowarstwowej grafiki dwuwymiarowej w rozdzielczości HD. Pracami nad grą kierował wieloletni twórca serii, reżyser kreatywny Michel Ancel. W wywiadzie dla portalu GameSpot Ancel twierdził, że powrót do grafiki dwuwymiarowej był łatwiejszy, jeśli chodzi o tworzenie zawartości, postaci i poziomów, ale zarazem trudniejszy pod względem optymalizacji sterowania i systemu kolizji. Ancel dodatkowo podkreślał, że Rayman Origins będzie cechować się niższym poziomem trudności niż pierwsza odsłona serii.
W listopadzie 2011 roku na platformach Xbox Live Arcade i PlayStation Network ukazała się wersja demonstracyjna gry; 15 listopada tego samego roku gra zadebiutowała na platformach PlayStation 3, Nintendo Wii i Xbox 360. 29 marca 2012 roku ukończona została wersja na komputery z systemem Windows, pozbawiona wówczas zabezpieczeń DRM. W tym samym roku odbyła się premiera na Nintendo 3DS i PlayStation Vita.
Muzyka mały|Christophe Héral, kompozytor muzyki do gry Muzykę do gry w większości skomponował francuski kompozytor Christophe Héral, który już wcześniej pracował z Michelem Ancelem przy grze Beyond Good & Evil. Muzyka Hérala wykorzystuje motywy muzyczne z różnych kultur i gatunków, np. reggae, funk, utwory na wibrafonie bądź też na . Pomocy Héralowi przy komponowaniu ścieżki dźwiękowej udzielił gitarzysta Billy Martin. Album ze ścieżką dźwiękową do gry ukazał się 15 listopada 2011 roku, lecz zawierał jedynie 12 utworów skomponowanych przez Martina o łącznej długości 12 minut.
Odbiór Sprzedaż Rayman Origins początkowo poniósł klęskę komercyjną. W pierwszym miesiącu dystrybucji, według statystyk NPD Group, w Stanach Zjednoczonych sprzedano zaledwie 50 tysięcy kopii gry. W lutym 2012 roku Ubisoft stwierdził (nie podając dokładnej liczby sprzedanych egzemplarzy), że Rayman Origins zaczyna przynosić dochody spółce i pomoże w sfinansowaniu wzmożonych prac nad Beyond Good & Evil 2. Dane z agregatora Video Game Insights wskazywały jednak, że do lipca 2026 roku na Steamie sprzedano jedynie 197 tysięcy egzemplarzy.
Odbiór w mediach
Rayman Origins został bardzo pozytywnie przyjęty przez krytyków. Francuski portal w entuzjastycznej recenzji wyrokował: „Ta platformówka jest piękna, całkowicie szalona, intrygująco pomysłowa, zręczność ma dokładnie taką, jaka potrzeba, oddycha niewiarygodną świeżością i jest straszliwie zabawna w wieloosobowym trybie. Michel Ancel i jego zespół stworzyli najlepszą dwuwymiarową platformówkę ostatnich lat”. Brian Altano z portalu IGN pisał: „To spektakularny żywy obraz, w który gra się równie dobrze, co ogląda, i jest absolutnym triumfem. Teraz ruch należy do branży gier komputerowych”.
Z pochwałami spotkała się przede wszystkim oprawa audiowizualna. Jeff Cork, piszący na łamach „Game Informera”, był „zafascynowany” zwłaszcza etapami podwodnymi, jego zdaniem zbliżonymi wręcz do „fotorealizmu”. Zdaniem Amadeusza Cyganka z portalu Gry-Online Rayman Origins to „najpiękniejsza pozycja zrealizowana w pełnym dwuwymiarze”, z animacją postaci „perfekcyjną i dopracowaną w każdym calu”. Recenzent portalu z kolei zaznaczał, że wprawdzie „strona wizualna robi wrażenie, zwłaszcza przy wyższych rozdzielczościach oferowanych na PC, ale ścieżka dźwiękowa wcale jej nie ustępuje”. Opisując ścieżkę dźwiękową do gry, recenzent Gamekultu podkreślał: „Przejście od dźwięków mocno westernowych à la Ennio Morricone do utworów, które nie zgrzeszyłyby w Jamesie Bondzie, filmie noir czy kreolskim karnawale, nie zdarza się codziennie w grze platformowej, a nawet w grze wideo w ogóle”.
Krytycy doceniali również lepsze zbalansowanie poziomu trudności niż w pierwszym Raymanie. Cyganek doceniał to, że „zrezygnowano z limitu żyć, a checkpointy zostały rozmieszczone bardzo rozsądnie i nie wymuszają mozolnego rozgrywania ogromnych fragmentów danego rozdziału”. Altano przyznawał, że „zdarzają się momenty oparte na metodzie prób i błędów”, ale jednocześnie przekonywał, że gra „hojnie nagradza” stopniowo nabywane przez gracza umiejętności. Według Shauna McInnisa z serwisu GameSpot, choć Rayman Origins wymusza szybkie tempo przemierzania kolejnych poziomów, dzięki precyzyjnemu sterowaniu „dostarcza wszystkich niezbędnych narzędzi do odbycia tej podróży”. Adam Berlik z serwisu Gram.pl z uznaniem przyjął wysoki poziom trudności i wymagające wyzwania.
Głosy krytyczne dotyczyły przeważnie trybu współpracy. McInnis opisał rozgrywkę wieloosobową jako „przezabawnie chaotyczną”, ponieważ „ryzyko przypadkowego obicia przez kolegę z drużyny niweluje wbudowaną przewagę wynikającą z posiadania kilku dodatkowych rąk”. Natomiast Cyganek przyznał, że „pokonywanie kolejnych plansz we czworo sprawia […] spore problemy – na ekranie panuje totalny galimatias, a gracze sami sobie przeszkadzają, wpadając na siebie i spychając na zasadzki”. Paweł Olszewski w recenzji dla pisma „Komputer Świat” również stwierdził, że „granie w czwórkę nie ma większego sensu”.
, feministka z internetowego kanału Tropes vs. Women, w wywiadzie dla strony Destructoid krytykowała portret Nimf jako przeseksualizowanych „dam w opałach”. W polemice z Sarkeesian redaktor portalu, Chris Carter, zwrócił jednak uwagę na to, że ów portret w istocie stanowił syntezę obiegowego wizerunku mitycznych nimf.
Brandon Sheffield z portalu Gamasutra uznał Rayman Origins za najbardziej niedocenioną grę roku 2011, komentując swą decyzję słowami: „Fakt, że projektant Michel Ancel doprowadził ten projekt do końca, świadczy o jego kluczowym znaczeniu dla firmy oraz o gotowości Ubisoftu do tworzenia gry ze względu na samą wartość artystyczną”.
Nagrody Rok Ceremonia Kategoria Wynik 2012 BAFTA Games Awards (8. edycja) Najlepsze osiągnięcie artystyczne Annie Awards (39. edycja) Najlepsza postać z gry wideo (15. edycja) Najlepsza animacja Najlepsza reżyseria artystyczna Game Developers Choice Awards (12. edycja) Najlepsza sztuka wizualna Najlepsza animacja Najlepsze użycie dźwięku we franczyzie Najlepsza reżyseria artystyczna w fantasy Najlepsza animacja techniczna Najlepsza innowacja technologiczna w grze Najlepsza innowacja w mechanice Najlepszy projekt mechaniki we franczyzie Najlepsza precyzja kontroli Najlepsza gra familijna z franczyzy
Przypisy
Kategoria:Gry z serii Rayman Kategoria:Gry na platformę PlayStation 3 Kategoria:Gry na platformę Xbox 360 Kategoria:Gry na platformę Wii Kategoria:Gry wydane przez Ubisoft Entertainment Kategoria:Platformowe gry komputerowe Kategoria:Gry komputerowe z 2011 roku Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane we Francji Kategoria:Gry na platformę Windows Kategoria:Gry na platformę Nintendo 3DS Kategoria:Gry na platformę PlayStation Vita