Henryk Kawiorski (ur. 1942) – polski powieściopisarz, nowelista, redaktor naczelny rocznika ziemi pińczowskiej „7 Źródeł”, były dziennikarz kieleckiej gazety „Słowo Ludu”, publikuje także w lokalnej gazecie „Tygodniku Ponidzia” Członek Związku Literatów Polskich oraz Oddziału Kieleckiego Związku Literatów Polskich. W okresie PRL, od 1984 r., jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa ps. „Roman” pisał systematycznie donosy na temat kolegów z redakcji „Słowa Ludu” i „Echa Dnia”.
Wydał m.in. zbiory opowiadań: Ojcowizna, Jutro, pojutrze, kiedy indziej, Gwiazdy Ponidzia; powieści: Scyzoryki, Krzywe lustro, Mgła i ogień.
Nagradzany i wyróżniany w konkursach, m.in. za powieść Przytulisko w konkursie im. Mikołaja Reja (1998).
W 2005 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Mieszka w Kielcach.
Publikacje Bieg ku słońcu, Kraków 1988. Goniec, Warszawa 1990. Henryk: Gwiazdy Ponidzia, Kielce 1995. Jutro, pojutrze, kiedy indziej, Kielce 1993. Kamienne łzy, Kielce 1993. List gończy, Kielce 1994. Przebierańcy, Kielce 1992. Słaby obraz samego siebie, Kielce 1991. Kozak doński z Buska-Zdroju, „Życie Literackie” nr 4, 1988, s. 9.
Przypisy
Bibliografia Pisarze regionu świętokrzyskiego, t. IX, Kielce 2000.
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Ludzie związani z Kielcami Kategoria:Urodzeni w 1942