Galicyjski Pułk Piechoty Nr 95 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej armii. mały Historia pułku Pułk został sformowany 1 stycznia 1883 z połączenia czterech batalionów, które dotychczas wchodziły w skład pułku piechoty Nr: 15, 24, 41 i 58. Okręg uzupełnień – Czortków (niem. Tschortkau) na terytorium 11 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki amarantowe, guziki srebrne.
Garnizony pułku W latach 1903–1914 komenda pułku oraz 1. i 4. bataliony stacjonowały we Lwowie (niem. Lemberg), 3. batalion w Czortkowie. 2. batalion podlegał dyslokacjom: w 1908 roku został przeniesiony ze Lwowa do Kotoru, w 1909 roku do Prčanj (wł. Perzagno), w latach 1909–1910 stacjonował w Budvie (wł. Budua), a w latach 1911–1914 w Fočy.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty, natomiast 2. batalion był podporządkowany komendantowi 8 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 21% – Polacy, 70% – Rusini, 9% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 115 pułkowi piechoty. Jednocześnie pułk przyjął w bezpośrednie podporządkowanie jeden batalion z 55 pułku piechoty.
Bataliony pułku brały udział w walkach z Rosjanami w końcu 1914 i na początku 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: nr 302 Żegocina, nr 192 Lubcza, nr 314 Bochnia, nr 277 Brzesko-Okocim oraz nr 279 Sterkowiec-Dziekanów.
Szefowie pułku Szefami pułku byli kolejno: FML Ludwig Józef Jerzy Franciszek Cornaro (1885–1886), generał kawalerii Józef Rodakowski (1887 – †9 VI 1912), generał piechoty Hermann Kövess von Kövesshaza (1912–1918).
Żołnierze Dowódcy pułku płk Erwin Krismanic (1903) płk Johann Fabrizii (1904) płk Peter Sixl (1905–1908) płk Gustav Nestroy (1908–1910) płk Gustav Zimmermann (1910–1912) płk Alois von Bauer (1912–1914)
Oficerowie kpt. Marian Kijowski kpt. Leonard Petelenz kpt. Gustav Zieritz (1900–1912) por. Franz Böhme por. rez. Marcin Dragan por. rez. Bernard Mond por. rez. Władysław Oryszczak por. rez. Jan Zakrzewski ppor. rez. Antoni Borzemski ppor. rez. Zygmunt Hołobut ppor. rez. Rudolf Indruch ppor. rez. Piotr Kaczała ppor. Jan Petri ppor. rez. Klemens Remer ppor. rez. Aleksander Zborzyl chor. rez. Marcin Prugar Walerian Wiczyński Marcin Wysocki starszy lekarz Ludwik Miłkowski-Baumbach (1902–1904)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Budvie (Budua) Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Kotorze (Cattaro) Kategoria:Cesarska i Królewska Armia we Lwowie Kategoria:Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1883 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918