Lenartov – (inne nazwy: Lenarto, Lenarco, Lenartow) meteoryt żelazny należący do oktaedrytów średnioziarnisty, klasyfikowany też jako III AB. Znaleziony pod koniec października 1814 roku przez pasterza w okolicach miejscowości Lenartov na Słowacji, w miejscu zwanym Malezover. Miejscowość leży na zachód od Bardejowa, tuż przy obecnej polskiej granicy w rejonie Muszyny.
Badania meteorytu Meteoryt Lenartov stał się szybko obiektem badań rozwijającej się od niedawna nowej dziedziny nauki meteorytyki. Po raz pierwszy wspomina o nim dr Tehel, kustosz Muzeum Przyrodniczego w Budapeszcie, w 1815 roku. W 1863 Reichenbach wykazał w nim istnienie płytek troilitu. Meteoryt Lenartov badano też później pod kątem występowania w nim tlenu, wodoru i azotu. Badaniami objęli go też: Schreibers w 1820, Partsch w 1843, Boussignault w 1872, Paneth w 1960 i Smith w 1962. W meteorycie widać wyraźne struktury figur Widmanstättena (szerokość pasków kamacytu 1,15 mm). Występuje też schreibersyt w postaci długich, 3 mm kryształów. Największy fragment meteorytu, o wadze 73,6 kg, znajduje się obecnie w zbiorach Węgierskiego Muzeum Narodowego (Magyar Nemzeti Múzeum) w Budapeszcie. Skład chemiczny żelazo Fe – 91,93% nikiel Ni – 8,78% kobalt Co – 0,53% fosfor P – 0,30% śladowe ilości: germanu Ge, galu Ga, irydu Ir. Przypisy
Bibliografia „Meteoryt”. Biuletyn wydawany przez Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne i Society of Meteoritophiles. Nr 4(20) grudzień 1996, s. 10, 11.
Kategoria:Meteoryty znalezione na Słowacji Kategoria:Meteoryty żelazne