Zbrodnie w Leonówce – zbrodnie dokonane przez partyzantów Ukraińskiej Powstańczej Armii w kolonii Leonówka, położonej w gminie Tuczyn w powiecie rówieńskim województwa wołyńskiego, podczas rzezi wołyńskiej. Na początku sierpnia 1943 roku w różnych okolicznościach zamordowano w Leonówce około 190 Polaków.
thumb|left|Leonówka na tablicy Pomnika Rzezi Wołyńskiej w Warszawie W nocy z 1 na 2 sierpnia 1943 roku Leonówka, w której mieszkało około 300 Polaków i kilka rodzin ukraińskich, została otoczona przez 100-osobowy oddział UPA przybyły od strony wsi Żelanka. Upowcy wrzucali do izb granaty, wchodzili do domów i mordowali ich mieszkańców. Do uciekających strzelano; wszystkie zabudowania zostały podpalone. Szacuje się, że zabito około 150 osób. Około godziny 2 w nocy oddział ukraiński opuścił spaloną miejscowość.
2 lub 3 sierpnia 1943 roku grupa upowców na koniach zatrzymała przejeżdżających przez Leonówkę polskich uchodźców ze wsi Kudranka. Polakom odebrano przewożone mienie, doprowadzono do pobliskiego lasu i tam wymordowano. Zginęły 42 osobyWładysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo..., op. cit., ss. 715-716.
Przypisy
Literatura
Zbrodnie w Leonówce Kategoria:Masakry w Polsce Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich w dawnym województwie wołyńskim Kategoria:Zbrodnie oddziałów UPA