Kościół św. Pawła (niem.: Pauluskirche) – luterański kościół, który znajdował się we Wrocławiu. Wyburzony w latach 60. XX wieku.
Historia Kościół zaprojektowany został w 1908 przez Arthura Kicktona w stylu neorenesansu. Zbudowany w latach 1911–1913 i inaugurowany 17 marca 1913 w setną rocznicę wydania we Wrocławiu odezwy króla pruskiego Do mego ludu (An Mein Volk).
W latach 1930 i 1940 był ośrodkiem oporu przeciwko władzy nazistowskiej; tutejszy pastor Kurt Bornitz (1899–1945) był działaczem Kościoła Wyznającego i z tego powodu został rozstrzelany z rozkazu Gestapo w styczniu 1945.
W czasie II wojny światowej został zamieniony na strażnicę (wieżę obserwacyjną), większość zabudowań parafialnych wysadzono pod koniec oblężenia Festung Breslau na rozkaz gauleitera Hanke. Silnie uszkodzony podczas wojny budynek kościoła, oceniony wówczas jako obiekt bez wartości zabytkowej, został wyburzony w latach 60. XX wiekuPauluskirche für Breslau, Leipzig: Seemann 1909, [w:] Deutsche Konkurrenzen; 23,9..
W miejscu, w którym znajdował się kościół wybudowano Centrum Diagnostyki Medycznej „Dolmed”.
Architektura Kościół był trzynawowy, trzyprzęsłowy (z 1400 miejscami siedzącymi), dwuwieżowy (wieże o wysokości 65 m), z jednym prezbiterium. W pobliżu znajdowało się duże centrum parafialne (dom parafialny, aula, ogród) dostęp 2015-01-05..
Przypisy
Pawła Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Pawła Apostoła Kategoria:Dzieła Arthura Kicktona