Kommando Lokkert – oddział szkoleniowo-wywiadowczy Abwehry podczas II wojny światowej
Oddział został utworzony w listopadzie 1941 r. w Warszawie. Na jego czele stanął Sonderführer Foulidis Zekonia, występujący pod fałszywym nazwiskiem Sewostian Dmitrijewicz Lokkert. W grudniu tego roku oddział rozmieścił się w rejonie Wołnowachy na okupowanej Ukrainie. Był on podporządkowany Abwehrgruppe-103. W oddziale były prowadzone krótkotrwałe kursy wywiadowcze. Jednocześnie szkolono 25-40 agentów. 1 grupa szkoleniowa (5-10 słuchaczy) składała się z Kozaków dońskich, kubańskich i terskich, pochodzących z ochotniczych oddziałów wojskowych w służbie niemieckiej. Przeszkolenie trwało od 5 do 20 dni, po zakończeniu którego byli małymi grupami przerzucani przez linię frontu na tyły Armii Czerwonej w celu prowadzenia działań rozpoznawczo-wywiadowczych. Sowietom w ramach operacji wywiadowczej krypt. "Zweno" udało się wprowadzić w szeregi Kommando Lokkert kilku agentów. Przejęli oni wysokie funkcje w oddziale, przekazując stronie sowieckiej liczne ważne informacje. Dzięki temu wszystkie grupy przerzucane przez front były od razu likwidowane przez służby bezpieczeństwa. Na przełomie kwietnia i maja 1943 r. Kommando Lokkert zostało przeniesione do wsi Woronowice pod Winnicą, przechodząc reorganizację. Pod koniec maja tego roku oddział przeniesiono w rejon Krzywego Rogu, ale pod koniec listopada powrócił do Woronowic. W międzyczasie pod koniec czerwca w Taganrogu został zabity Sonderführer F. Zekonia. Zastąpił go por. A. S. Maliszewski. W 1944 r. oddział został ewakuowany z Ukrainy. Pod koniec wojny znalazł się na terytorium Austrii, gdzie 8 maja 1945 r. część jego członków poddała się Amerykanom.
Linki zewnętrzne Działania sowieckich służb wywiadowczych przeciw Niemcom podczas II wojny światowej (jęz. rosyjski) Niemieckie służby wywiadowcze na okupowanej Ukrainie (jęz. ukraiński)
Bibliografia
Kategoria:Służby specjalne III Rzeszy Kategoria:Kolaboracja pod okupacją niemiecką